66 



Na obu pokrywach, mniej więcej w połowie ich szerokości, przebiegają od nasady 

 dość szeroko rozstawione dwie słabo wygórowane linijne listewki, a między niemi mie- 

 ści się trzecia, która wraz z poprzedniemi gubi się w znacznym odstępie od zakoń- 

 czenia pokryw; czwarta para listewek rozpoczyna się zewnątrz guza barkowego, jest 

 o wiele silniej uwydatniona i także gubi się przed zakończeniem pokryw. Opisane 

 listewki wyraźniejsze są o wiele u samców niż u samic, u których nakłucia pokryw są 

 płytsze i okazują dążność do bardzo drobnego, siatkowanego rysunku. 



Uwłosienie podobne jak u poprzedniego gatunku Nothorńna muńcata. 



Barwa ciała u samic zazwyczaj zupełnie czarna a tylko czułki i nogi posiadają 

 odcień brunatno-czerwonawy — u samców natomiast zdarza się, że członki rzeczone są 



wiele jaśniejsze, zwłaszcza całe nogi, pokrywy zaś są czarno-brunatno-rdzawe, a bo- 

 czne ich brzegi i początek wraz z guzami barkowymi posiadają jaśniejszy czerwonawy 

 naciek; głowa i przedkarcze, tarczka skrzydłowa i początkowe członki czułków oraz nogi 

 są silniej lub słabiej połyskliwe, całe zaś pokrywy są matowe, co wybitniejsze jest 

 u samic. 



Jako gąsienica żyje pod korą jodeł, a jako doskonały owad na drzewach lub też 

 na budulcu, oraz na świeżych szczapach. W górach dość pospolity, natomiast na podgó- 

 rzach i na równinach nigdy nań nie natrafiłem. Zakopane 23/8 1893 r. i 25/7 1903 r. 



T. fuscutn Fabricius. Ryc. N° 67. Dł. c. 9 — 16"' mm. Różni się przedewszyst- 

 kiem tern od poprzedniego gatunku, że przedkarcze także i w pośrodku tarczy jest 

 ponakłuwane, a zamiast dołków widnieją na niej cztery dość szeroko rozstawione, zu- 

 pełnie płaskie guzy, z których dwa górne są więcej ku sobie zbliżone; samice rzeczo- 

 nych guzów najczęściej nie posiadają, a przez to przedkarcze ich wydaje się nieco 

 więcej płaskie. Samo przedkarcze u obu płci jest nieco lżej zbudowane, nogi dłuższe 



1 tęższe, a zresztą drobniejsze cechy, oprócz barwy, mniej więcej takie same jak u po- 

 przedniego gatunku. Głowa i przedkarcze z wierzchu są ciemno-brunatne; brzuch jest 

 brunatny z czerwonymi, głęboko naciekniętymi brzegami pierścieni; pokrywy całe i nogi 

 są u samców kasztanowate, u samic zaś nogi są ciemniejsze, jak również różki u obu 

 płci. Tarczka (scutellum) jest u samic zupełnie czarna, u samców od końca rdzawo 

 obwiedziona. Głowa i przedkarcze mają u samic powierzchnię bardziej połyskliwą niż 

 u samców, a pokrywy u obu płci są matowe. 



Tatry, Świnnica 18/8 i 28/8 1893. 



Ród Callidina. 



Ciało z wierzchu spłaszczone, nogi zaś, a szczególniej druga i trzecia ich para, 

 mają uda rozpoczynające się u nasady bardzo cienko a potem ku połowie długości 

 raptem pałkowato rozszerzone. Całe nogi są długie; c/ułki u samców sięgają przeważ- 

 nie poza kraniec zakończenia pokryw, u samic zaś są krótsze i nie dochodzą dalej 

 jak do zaokrąglenia pokryw; trzeci członek czułków zazwyczaj długi i dłuższy o wiele 

 od drugiego i czwartego. 



Rodzaj Anisarthron Redtenbacher. 



Jest to rodzaj, który w cechach głównych okazuje silne zboczenie, u samców bo- 

 wiem trzeci i czwarty członek czułków są równie długie co drugi, oraz tak samo 

 drobne i nieco guzikowate, samice zaś posiadają trzeci członek bardzo wydłużony 



