67 



i o wiele dłuższy od drugiego. Wszystkie więc te trzy członki u samców są bardzo 

 krótkie i drobne, piąty zaś członek jest niemal tak długi jak trzy poprzedzające go 

 razem wzięte; czwarty członek u samic krótszy od trzeciego, piąty dłuższy od czwar- 

 tego a krótszy trochę od następnych, które do dziesiątego włącznie są sobie niemal 

 równe. Ostatni członek, t. j. jedenasty, u samców równie długi jak dziesiąty, jest ku 

 końcowi zwężony; u samic jest on od dziesiątego krótszy, podługowato owalny i przed 

 zakończeniem zgrubiały. Odnośnie długości członków od piątego aż do dziesiątego 

 włącznie, to u obu płci jest ten sam stosunek. 



Bardzo charakterystyczne są zarysy nóg, albowiem piszczele ich, cienkie u na- 

 sady, odrazu są wyraźnie łukowato na zewnątrz wygięte, a potem prawie proste aż 

 do zakończenia i powoli rozszerzone; cecha ta wybitniejszą jest przytem u samców. 

 Przód głowy, t. j. gęba i czoło, mają kierunek prostopadły. Czułki u samców dłuższe 

 trochę niż u samic, nie dosięgają zakończenia pokryw. 



A. barbipes Charpentier. Ryc. .V 68. Dł. c. 5 — 10"' mm. Obie płcie różnią 

 się od siebie różnorodnemi właściwościami (jak to już powyżej nadmieniłem), a mia- 

 nowicie samice są od samców i dłuższe i mają większą objętość ciała. Oprócz wyżej 

 wymienionej, wybitnej różnicy w ukształtowaniu czułków, są też i inne różnice, i tak: 

 ciało samców posiada o wiele gęstszy i dłuższy porost żółto -rdzawych włosków, który 

 uwydatnia się szczególniej na przedkarczu i nadaje mu barwę odmienną, czarno -żółto- 

 rdzawą, gdy tymczasem przedkarcze u samic jest słabiej uwłosione, i dlatego, tak 

 samo też jak głowa, wydaje się zupełnie czarne. Pałkowate zgrubienie ud wybitniej- 

 szem jest u samców, u których od wewnętrznej strony, t. j. od dolnego brzegu w pe- 

 wnym odstępie od nasady piszczeli, uda porośnięte są bardzo gęsto ustawionymi 

 w pasmo rdzawo -żółtymi włoskami, które stercząc kosmykowato na połowie długości 

 ud, robią wrażenie wydłużonego wyskoku samej powierzchni uda; u samic włoski te 

 są nikłe i rzadsze. Nakłucia głowy i przedkarcza są u obu płci drobne i jednakowej 

 gęstości; pokrywy są nieco grubiej i rzadziej ponakłuwane, przyczem nakłucia te stają 

 się stopniowo na całej długości, aż do zakończenia pokryw gęstsze i drobniejsze. 

 U samców są one już wyraźniejsze niż na głowie i przedkarczu, gdyż żółto-rdzawy porost 

 pokryw jest na tychże nieco słabszy. Włoski na pokrywach u samic są i o wiele 

 rzadsze i znacznie krótsze niż u samców i dlatego pokrywy samic robią wrażenie nie- 

 owłosionych, przyczem są też i silniej lśniące. Wśród ogółu nakłuć na pokrywach, 

 widoczne są u obu płci linijne, rozstawione, wzdłuż ciągnące się wygórowania, które 

 u różnych osobników są silniej lub słabiej uwydatnione, nadto u samic mniej są wy- 

 raźne niż u samców; od strony szwu są one od siebie wszerz bardzo oddalone, na- 

 stępne zaś ciaśniej jistawione. Nakoniec nakłucia pokryw u samców okazują skłon- 

 ność do skupiania się i tworzenia na pokrywach szeroko nakłutych, wzdłuż biegnących 

 prążków. Spód ciała posiada porost tejże samej barwy co i jego wierzch, ale jest 



wiele słabszy i z krótszych włosków złożony, zato piszczele mają daleko silniejszy 



1 gęstszy porost, włoski tworzące go są jednak o wiele krótsze. 



Co do barwy, to za wyjątkiem żólto-rdzawych pokryw, w ubarwieniu reszty ciała 

 przeważa barwa czarna, i tylko piszczele od połowy swej długości w stronę ku łap- 

 kom i wraz z niemi są ciemno - brunatno- rdzawe. Ostatni członek czułków jest też 

 ciemno-rdzawy, a tylko u samic na samym czubku o wiele jaśniejszy. 



Opisałem tak obszernie rzeczony gatunek, gdyż początkujący, a niedość uważny 

 zbieracz łatwo wziąć go może za oddalony bardzo, aczkolwiek na pozór łudząco po- 

 dobny, gatunek Anestetis testacea. 



