72 



Rodzaj Pyrrhidium Fair mer. 



Przedkarcze po bokach silnie wyokrąglone posiada od dolnego swego brzegu 

 odgiętą wyraźnie, odstającą i wzniesioną krawędź; boczne dolne kanty przedkarcza są 

 okrągławo stępione. Czułki nawet u samców nie sięgają zakończenia pokryw, ale koń- 

 czą się w dość sporej od takowego odległości, u samic zaś są jeszcze krótsze i nie 

 przechodzą poza granicę długości pokryw. Piszczele drugiej pary nóg są cokolwiek 

 łukowato na zewnątrz wykrzywione. Pokrywy stosunkowo szerokie. 



P. sanguineum Linneus. Ryc. 73. Dl. c. 9 — 12"' mm. Przedkarcze poza 

 połową swej długości, t. j. poza największą szerokością, ma po bokach dwa kosmate 

 wyrostki, utworzone z gęstych, kutnerowatych włosków; podobny kosmyk sterczy na 

 środku górnego brzegu przedkarcza, t. j. od strony osadzenia głowy. Uwłosienie całej 

 tarczy przedkarcza uwydatnia na pozór dwie obok siebie leżące i znaczną część jej 

 powierzchni zajmujące, słabo wzniesione wypukłości, rozdzielone wązką, gładką, od 

 góry silnie skróconą listewką, rozchodzącą się w tern miejscu w dwie widełkowate 

 odnogi, które giną w ogólnej ilości dość gęstych nakłuć i kosmatego uwłosienia. 

 Głowa jest podobnie gęsto ponakłuwana i niemal goła, a na czole widocznym jest 

 tylko jeden drobny kosmyk; na pokrywach nakłuć nie znać wcale, gdyż tak gęsto są 

 one drobniejszymi i dłuższymi włoskami porośnięte. 



Porost włosków stanowi też i o barwie ciała; najsłabiej uwłosiona głowa i spód 

 ciała są czarne, przedkarcze wydaje się czarno - ponsowo- aksamitne, a najsilniej i naj- 

 gęściej porośnięte pokrywy są czysto ponsowej barwy; niezależnie od tego ostatni 

 pierścień czarnego brzucha i szeroki brzeg poprzedniego są też ponsowe, różki zaś są 

 czarne, a nogi albo czysto czarnej barwy albo też wpadają w odcień ponsowy. Łapki 

 niezależnie od ponsowego porostu włosów są na początku czarniawe, a potem ku za- 

 kończeniu coraz jaśniej ponsowe. 



Należy jeszcze dodać, że czarny spód ciała oraz nogi mają porost siwawy. 

 Różki całe są b. drobno ponsowo uwłosione, a oprócz tego u zakończenia każdego 

 członka z obu stron wyrasta po jednym lub po kilka o wiele dłuższych, tejże samej 

 ponsowej barwy włosków. 



UWAGA. Omawianego owada nie można ani truć, ani go też przechowy- 

 wać w spirytusie, natomiast należy go odrazu po zatruciu eterem octowym (byle 

 tylko nie siarczanym) spreparować, t. j. nakleić na kartkę odpowiedniej wielkości. 

 W razie przesyłki, należy owady ułożyć na cienkiej bibułce z podkładem waty. 

 Przechowywanie w spirytusie pozbawia rzeczonego owada pięknej ponsowej barwy, 

 a wszelkie inne płyny użyte do konserwacyi niszczą również jaskrawą barwę, 

 która blaknie i żółknie tak samo, jak od działania na nią światła dziennego. 



Owad w postaci gąsienicy żyje pod korą nadpsutych dębów i buków. U nas 

 niezbyt pospolity. Warszawa, ulica Mokotowska 16 5 1894 r. jeden okaz; Ukraina, 

 Biało-Cerkiew 10/5 1896 r. trzy okazy w dole przeznaczonym na zasadzenie drzewka 

 ogrodowego. 



Rodzaj Callidium Fabricius. 



Obwód boczny przedkarcza jeszcze wybitniej wyokrąglony, powierzchnia górna 

 ciała gęsto, chropowato ponakłuwana lub chropowatemi nierównościami .pokryta. 



