74 



dzo poszarpanej, od strony nasady szerszej listewki, a u samców także dwa szeroko 



rozstawione guzy. 



Powierzchnia przedkarcza wogóle u samców poznaczona jest obok drobnych na- 

 kłuć, także o wiele od tychże grubszemi chropowatościami, u samic natomiast jest 

 takich chropowatości znacznie mniej i znać głównie tylko grubsze nakłucia. Pokrywy, 

 szczególniej od strony nasady, naogół drobniej niż przedkarcze nakłuciami poznaczone, 

 przyczem stopniowo ku zakończeniu pokryw nakłucia są więcej zwarte. Przestrzenie, 

 między opisanemi nakłuciami zawarte, są zapełnione nakłuciami o wiele drobniejszemi 

 od pierwszych. 



Porost ciała składa się z dłuższych i drobniejszych włosków; dłuższymi poro- 

 śnięte są: głowa, przedkarcze, spód ciała, całe nogi oraz czułki, na których włoski są 

 najrzadsze, rzędami od strony wewnętrznej ustawione, a koniec każdego członka czuł- 

 ków opatrzony jest od zewnątrz pojedynczym włoskiem; porost pokryw jest wprawdzie 

 gęstszy, ale z tak drobnych włosków złożony, że go zaledwie znać, a tarcza pokryw 

 wydaje się zupełnie nieowłosiona. 



Barwa całego wierzchu ciała, spodu, przedkarcza oraz boków piersi bywa zazwy- 

 czaj ciemno -szafirowa z metalicznym połyskiem, rzadziej z tonem zielonawym lub 

 fioletowym. Piersi w pośrodku mają przebłysk rdzawo-brunatny tak samo jak i guzi- 

 kowate nasady trzech par nóg oraz brzuch, którego pierścienie często tylko na brzegach 

 są ciemno-rdzawe, a reszta powierzchni czarno -szafirowa z metalicznym połyskiem. 

 Nogi są też ciemniejsze, czarno-szafirowe, metalicznie połyskujące, a jeszcze ciemniejsze, 

 z b. słabym metalicznym połyskiem są czułki, których ostatnie cztery członki są cie- 

 mno-brunatno-rdzawe. 



Jako gąsienica żyje pod korą drzew iglastych oraz w budulcu ciętym w niewła- 

 ściwej porze. Owad trzyma się głównie drzewa i drewna i często go można znaleźć 

 na świeżo ściętych pniach, szczapach lub też na starych płotach i parkanach. . 



W górach i na równinach dość pospolity. Ojców 28/6 1902 r., Urle 23/6 1903 r., 

 Piaseczno 25/5 1906 r. 



P. coriaceum Paykul. Ryc. N<? 76. Dł. c. 10 — 15,5"' mm. Pokrywy więcej 

 wydłużone niż u poprzedniego gatunku i nie tak znacznie szersze od przedkarcza jak 

 u tamtego, a przedkarcze ma kształt niemal sercowaty; czułki nieco tęższe, nogi, 

 zwłaszcza u samców, i tęższe i dłuższe, uda grubsze, piszczele także, przytem te ostat- 

 nie są na zewnątrz łukowato wygięte. Dolny i górny rąbek przedkarcza, oba o równem 

 natężeniu, tylko poza górnym spadek jest mniej wybitny i nie tak szybki jak przed 

 dolnym rąbkiem. 



Powierzchnia głowy jest dość grubo i niezbyt gęsto oraz rzadziej jeszcze na gu- 

 zach osadzenia rożków ponakłuwana; przedkarcze od boków ku środkowi ma nakłucia 

 coraz grubsze, dołkowate; środkiem jego tarczy, wzdłuż, przebiega dość szeroka, od 

 góry zwężona, gładka listewka, której brzegi są chropowato poszarpane; w pewnem od 

 niej oddaleniu wśród grubych chropowatości widać z dwóch stron o wiele węższe li- 

 stewki od środkowej, które są od góry i od dołu skrócone. Obie te boczne listewki 

 łączą się od strony podstawy przedkarcza z szerszą, środkową. 



Tak jest u samców, u samic zaś chropowatości są o wiele drobniejsze. Nakłucia 

 na tarczy pokryw mniej więcej o tern samem natężeniu co u poprzedniego gatunku, 

 z tą różnicą jednak, że przestrzenie między niemi zawarte są zupełnie wolne od dro- 

 bniejszych nakłuć i przez to pokrywy są o wiele gładsze i połyskliwsze. 



