75 



Porost całego ciała składa się z włosków długich, sterczących, barwy jasno-siwo- 

 płowej; tarcza pokryw oprócz długich włosków, którymi jest porośnięta od strony bar- 

 ków, posiada jeszcze gęstszy i krótszy, tej samej jasnej barwy porost. 



Barwa głowy, przedkarcza i czułków, aż do ich piątego członka włącznie, jest 

 ciemno -fiołkowo metalicznie połyskująca; pokrywy są płowo -żółte, z silnym szklisto- 

 metalicznym, jasno -żółtawo -zielonym połyskiem; znać też tu i owdzie na całej po- 

 wierzchni ciała słabe, tęczowate odbłyski. Spód ciała jest o wiele ciemniejszy, czarno- 

 brunatny, z bardzo słabym, metalicznym połyskiem. Czułki, począwszy od piątego 

 członka aż do zakończenia, są brunatno -rdzawe, gęstymi, króciutkimi i rzadszymi 

 o wiele, jasno -płowymi włoskami porośnięte. Nogi są najciemniej ubarwione, czarno- 

 fioletowe, z silnym metalicznym połyskiem i rzadkim, takim samym jak na czułkach 

 porostem. Często barwa całego ciała jest od opisanej o wiele ciemniejsza, czarniawa, 

 ale zawsze ma połysk metaliczny. 



Żyje tylko w wysokich górach. Ś. p. Jan Wańkowicz znalazł kilka okazów 

 o znacznie ciemniejszej barwie w okolicach Zakopanego w roku 1872. 



Rodzaj Semanotus M u 1 s a n t . 



Wyróżnia się z pomiędzy wszystkich Callidina przedewszystkiem wypuklejszem 

 ciałem, pokrywami nieco więcej wydłużonemi, oraz czułkami i nogami tęższemi, która 

 to cecha silniej jest uwydatniona u samców niż u samic. Czułki u samców sięgają 

 cokolwiek poza zakończenie pokryw, a u samic są nieco krótsze. Oddalenie dolnego 

 brzegu oczów od górnego brzegu przedkarcza jest spore. Nadto uwłosienie jest od- 

 mienne, gdyż porost ciała złożony jest z włosów bardzo długich i rzadkich. 



S. undatus Linneus. Ryc. 77. Dł. c. 7 — 14,5"' mm. Zarys ogólny przed- 

 karcza jest podobny do tegoż u poprzedniego rodzaju i posiada kształt nieco sercowaty, 

 boki wszakże są wyraźnie wyłamane na zewnątrz, a wyłamanie to mieści się w połowie 

 długości przedkarcza; nadto w tern miejscu widoczne są tępo kanciaste guzy, zlane 

 z powierzchnią przedkarcza. Obie krawędzie przedkarcza: górna i dolna, są na całej 

 swej szerokości wyraźnie uwydatnione, przytem b. wązkie; poza górną krawędzią mieści 

 się wybitne zaklęśnięcie, które się gubi ku bokom przedkarcza. 



Głowa gęsto i drobno ponakłuwana, posiada wygląd nieco chropowaty i matowy, 

 jak również i znaczniejsza część powierzchni przedkarcza, która oprócz nakłuć posiada 

 jeszcze trzy znamiona w postaci czterech, szeroko rozstawionych, płaskich guzów, połą- 

 czonych po dwa ze sobą w kształcie litery C, zwróconych ku sobie w odwrotnym kie- 

 runku, a pomiędzy rzeczonymi, tak połączonymi guzami, przebiega od dołu do góry 

 wzdłuż dość szerokie pasmo, które jest wygładzone, równie jak opisane guzy, lecz nie 

 jest tak wzniesione ale niemal płaskie. Tak jest u samców, samice zaś posiadają na 

 przedkarczu tylko trzy o wiele słabiej uwydatnione guzy, z których dwa ustawione są 

 od dołu skośnie ku środkowi, a trzeci od góry ponad nimi w środku. Tarcza pokryw 

 poznaczona o wiele grubszemi, ale też o wiele rzadszemi nakłuciami. 



Porost ciała składa się z krótszych i o wiele dłuższych włosków, którymi poro- 

 śnięte są też całe nogi i czułki, których każdy członek opatrzony jest od zewnątrz 

 jednym, a od wewnętrznej strony dwoma sztywnymi włoskami. Wszystkie dłuższe 

 włoski wyrastają z pojedyńczych nakłuć, co najwyraźniej znać na pokrywach. 



