78 



i jakby wypolerowane, że grubo dołkowate nakłucia (grubsze od nakłuć głowy) są ku 

 bokom coraz gęstsze a na wyskokach zlewają się z sobą w chropowatości, że obie 

 krawędzie przedkarcza, tak górna jak dolna, są na całej swej szerokości wybitnie wy- 

 raźne, że górna jest silniej odwinięta niż dolna. Zdarza się, szczególniej u samców, 

 że na tarczy przedkarcza mieszczą się w jej środku, mniej więcej w połowie dłu- 

 gości, dwa płaskie, szeroko rozstawione, spore, wgniecione dołki, skierowane od dołu 

 ku sobie i ku środkowi. Cokolwiek wyżej, na podłużnej średnicy przedkarcza, umie- 

 szczony jest trzeci dołek o kształtach nieokreślonych. Pokrywy mają dwa rodzaje na- 

 kłuć: jedne bardzo grube, drugie bardzo drobne i płytkie. Pierwsze począwszy od 

 nasady pokryw są niezbyt gęste, lecz stopniowo ku tyłowi gęstsze i drobniejsze; dru- 

 gie, drobne i płytkie, są na gładkich przestrzeniach pomiędzy pierwszemi rzadko roz- 

 sypane. Grubsze nakłucia okazują dążność do tworzenia linijnych rzędów i wzniesio- 

 nych wzdłuż pokryw listewek oraz do tworzenia chropowatości, które stopniowo ku 

 zakończeniu pokryw są coraz drobniejsze i mają wygląd nieco matowego jaszczuru. 

 Uda są gładkie, drobno i rzadko ponakłuwane, piszczele natomiast grubiej nieco 

 i o wiele gęściej. 



Wierzch ciała niemal zupełnie nagi, piersi i brzuch mają b. słaby porost; najsil- 

 niej porośnięte są piszczele, na brzegach których, szczególniej od wewnętrznej strony, 

 długie włoski ustawione są w dość gęste rzędy. Słabszy porost mają uda, na czułkach 

 zaś, szczególniej od ich wewnętrznej strony, widać rzadkie rzędy długich włosków; 

 od zewnętrznej strony pojedyncze członki czułków opatrzone są u zakończenia swego 

 tylko jednym krótkim, znacznie grubszym włoskiem. 



Barwa ciała czarna; pokrywy z metalicznym połyskiem, począwszy od zielono- 

 bronzowego. aż do fiołkowego; przedkarcze ma o wiele słabszy połysk metaliczny. 



Owad u nas nadzwyczaj rzadki, zdarza się na południo-wschodzie naszego obszaru. 

 Dr. Czaki znalazł parę okazów na Podolu w Sokołówce 15/6 1896 r. 



R. clavipes Fabricius. Ryc. J\» 79. Dł. c. 16 — 22'" mm. Samce od samic 

 są cokolwiek mniejsze. Obwód boków przedkarcza łukowato wyokrąglony i poza po- 

 łowę swej długości rozszerzony, a od tego miejsca ku nasadzie zwężony mniej więcej 

 w liniach prostych. Wyskok w miejscu wyłamania boków obwodu na zewnątrz jest 

 tępo guzowaty i mniej kanciasto zakończony niż u poprzedniego gatunku. 



Głowa jest dość grubo i rzadko ponakłuwana, przedkarcze po bokach o wiele 

 drobniej i b. gęsto nakłuciami poznaczone, spora zaś przestrzeń środkowa przedkarcza, 

 posiada coraz to rzadsze i grubsze dołkowate nakłucia, których otoczenie często się 

 zlewa w gładkie, pokręcone nierówności. Pokrywy ponakłuwane są w podobny sposób 

 jak u poprzedniego gatunku, z tą wszakże różnicą, że nakłucia te są od strony nasady 

 drobniejsze i o wiele gęstsze ku zakończeniu, a powierzchnia pokryw od połowy ich 

 długości ma wygląd b. drobno ziarnkowany; przestrzenie, zawarte między grubszemi 

 nakłuciami, wykazują dążność do łączenia się wszerz. Wśród całej tej ilości nakłuć 

 i chropowatości, znać jeszcze na tarczy pokryw dwie pary słabo zarysowanych, szero- 

 ko rozstawionych i wzdłuż aż do zakończenia pokryw biegnących, wązkich, linijnych 

 listewek. 



Pokrywy są ku zakończeniu słabiej rozszerzone, nogi dłuższe, z piszczelami w po- 

 środku swej długości cokolwiek ku wewnętrznej stronie wygiętemi, a od zewnętrznej — 

 w zarysie zaledwie zaklęśniętemi ; są one przytem poza rzeczonem zaklęśnięciem ku 

 zewnętrznej stronie, tak u nasady, jako też od zakończenia, łukowato wygięte. Nakłu- 



