82 



pierwsze ich pary posiadają uda silnie zgrubiałe, trzecia para ma uda mniej pałkowa- 

 to rozszerzone, piszczele zaś u wszystkich trzech par nóg są silnie spłaszczone i nieco 

 rozszerzone. 



A. moschata Linneus. Ryc. JM2 82. Dł. c. 21 — 32'" mm. Do rodzajowych 

 cech należy dodać, że pierwszy członek rożków jest od zewnętrznej strony silniej o wie- 

 le wystający niż od wewnętrznej oraz że jest ostrym kolcem opatrzony. Głowa jest 

 dość grubo i rzadko ponakłuwana, przyczem nakłucia tylnego czoła na jego środku 

 są najrzadsze i najdrobniejsze, po bokach zaś głowy grubsze i nieraz zlewają się w nie- 

 regularne nierówności. Przedkarcze grubiej niż głowa ponakłuwane posiada niekiedy 

 powierzchnię równomiernie nakłutą, częściej jednak ponakłuwane są tylko boki przed- 

 karcza, środkowa zaś, pozostała przestrzeń ma zazwyczaj nakłucia b. drobne i bardzo 

 rzadkie. 



Wierzch przedkarcza posiada cztery w czworokąt szeroko rozstawione, kanciaste 

 guzy, z których dwa górne są mniej od siebie oddalone niżeli dwa dolne, te ostatnie 

 zaś są od górnych o wiele wyższe i silniej kanciaste. Zresztą powierzchnia przedkarcza 

 jest silnie wypolerowana i bardzo połyskliwa. Nakłucia pokryw, o równem natężeniu 

 co i na przedkarczu, zajmują tylko niewielką przestrzeń od strony nasady poza barka- 

 mi, potem zaś aż do zakończenia pokryw stają się coraz drobniejsze i nadają powierzch- 

 ni tychże pozór jaszczurowany. Uwłosienie ciała jest b. słabe; wierzch jego jest zu- 

 pełnie nagi, porost nóg o wiele słabszy niż u poprzedniego rodzaju: uda są niemal 

 gołe a płowe włoski widać tylko na całej długości wewnętrznych kantów piszczeli; na- 

 tomiast najwyraźniej widocznem jest gęste, drobne, mszyste, białawe uwłosienie piersi 

 oraz o wiele rzadsze całego brzucha. 



Barwa ciała zielona, metalicznie połyskująca, z różnymi odcieniami, jak: rdzawy, 

 bronzowy, niebieskawy aż do ciemno-karmazynowego. Gęba jest prawie czarna, całe 

 czułki ciemno-szafirowe, nogi całe wraz z łapkami ciemno-zielono- niebieskie. Połysk 

 całego ciała silnie metaliczny, przyczem najbardziej błyszczące jest wygładzone przed- 

 karcze; pokrywy są jedwabisto metalicznie połyskliwe. Zdarza się, że głowa, przedkar- 

 cze, nogi całe i różki mają o wiele słabszy niż zazwyczaj połysk metaliczny, gdyż z pod 

 spodu na rzeczonych częściach ciała przebija ciemno-czerwono-rdzawa barwa; wówczas 

 uda całe oraz różki są rdzawo-czerwone (abnormitas picipes Reitter). Ciało owada 

 wydaje przyjemną woń aromatyczną, zbliżoną do zapachu olejku gieraniowego. 



Owad u nas bardzo pospolity i wszędzie, gdzie są nadpsute wierzby {Salix lati- 

 folia), podczas pełnego lata o pogodnym czasie łatwy do znalezienia. Gąsienica toczy 

 wnętrze zdrowe wierzb omijając części zgniłe. 



Raz tylko, a mianowicie 15 sierpnia 1864 roku, zdarzyło mi się znaleźć na Biela- 

 nach pod Warszawą opisaną odmianę (abnormitas picipes), którą dotychczas mam 

 w całości w zbiorze. 



Rodzaj Purpuricenus Fischer. 



Ciało znacznie mniej wydłużone, gdyż pokrywy są stosunkowo o wiele krótsze 

 niż u poprzedniego rodzaju. Czoło wraz z gębą mają ku dołowi kierunek prostopadły. 

 Przedkarcze najszersze jest poza połową swej długości i w tern miejscu opatrzone jest 

 wystającym, spiczastym guzem. Boczne zarysy przedkarcza są bardzo słabo na ze- 

 wnątrz łukowate, szerokość przedkarcza wraz z wyskokami jest cokolwiek mniejsza od 



