86 



jaśniej lub ciemniej rdzawe, a uda posiadają czasem na pałkowatych zgrubieniach ciem- 

 niejsze, czarniawe, podługowate nacieki. Czułki są bardzo niewyraźnie uwłosione, nogi 

 znów wybitniej, szczególniej piszczele pokryte są o wiele dłuższymi od ogółu swej po- 

 wierzchni, rudawymi włoskami. Na udach widnieją włoski białawo-żółte, a łapki, zwła- 

 szcza bd spodu, porośnięte są bardzo gęstymi, jedwabistymi, rudo-żółtymi włoskami. 



Żyje jako gąsienica w starych nadpsutych dębach, a jako doskonały owad wysia- 

 duje w dnie ciepłe na pniach drzew liściastych. 



U nas niezbyt częsty. Znalazłem go tylko raz jeden w upalny dzień na Biela- 

 nach pod Warszawą, gdzie natrafiłem na pokaźną ilość, bo aż na 25 okazów tego gatunku, 

 dnia 28 maja 1886 r. O wiele częściej znajdowali go Józef Hornziel i Woj- 

 ciech Mączyński. 



PI. arcuatus. Linneus. Ryc. J\° 85. Dł. c. 11 — 17"' mm. Pod względem 

 ogólnych zarysów do poprzedniego gatunku zbliżony, lecz różni się odeń bardzo ułoże- 

 niem i rozłożeniem żółtych pasemek i plam; oprócz tego pokrywy jego nie są ścięte 

 ale każda z osobna owalnie zaokrąglona; różki u samców są mniej wydłużone niż u po- 

 przedniego gatunku, przytem są tęższe i u obu płci jednakowo ukształtowane. Wszyst- 

 kie członki czułków, poczynając od czwartego a kończąc na dziesiątym włącznie, mają 

 u zakończenia swego silniej niż od wewnętrznej strony na zewnątrz wystający, drobny, 

 kanciasty wyskok; ostatni członek u samców wydaje się jakby z dwóch części zrośnięty, 

 u samic zaś jest podłużnie jajowaty. Nakłucia powierzchni ciała są bardzo płytkie 

 i niewyraźne z powodu silnego porostu gęstych, pilśniowatych, drobnych, czarnych oraz 

 żółtych włosków, z których utworzone są łukowate pasma i drobniejsze plamki. 



Czoło zaraz nad wargą górną posiada żółte pasemko, głowa znów jest poza oczami 

 też na całej swej szerokości wyraźnem, ku górze w pośrodku skierowanem, tejże barwy 

 pasmem opatrzona. Na przedkarczu poza górną jego krawędzią widnieje na całej sze- 

 rokości wązkie żółte pasmo; drugie, szersze, tejże barwy pasemko mieści się na połowie 

 długości przedkarcza, jest ostro łukowato znacznie ku dołowi skierowane a ku środkowi 

 zwężone i najczęściej na znacznej przestrzeni rozdzielone. Tarczka cała jest porośnięta 

 żółtymi, gęstymi włoskami. Na czarnych pokrywach mieści się pięć łukowatych żół- 

 tych pasemek. Z nich pierwsze, umieszczone za barkami, złożone jest z trzech roz- 

 dzielonych plam; środkowa z nich, odwrotnie sercowata, umieszczona jest o wiele niżej 

 od dwóch bocznych koło szwu z obu jego stron. Dwie następne, znajdujące się w sporem 

 od niej oddaleniu przed połową długości pokryw, są rzadko kiedy połączone w jedno 

 pasmo nieprzerwane, lecz zazwyczaj u szwu dość szeroko rozdzielone i mają postać le- 

 żącej litery S z silnie rozszerzonymi końcami. Trzecie pasmo, umieszczone poza połową 

 długości pokryw na obu pokrywach z osobna, jest łukowato ku górze wygięte; pasmo 

 to jest zazwyczaj nieprzerwane a składa się z dwóch ku górze silnie wygiętych łuków. 

 Czwarte pasmo jest w podobny b. sposób do poprzedniego zarysowane, t. j. z obu stron 

 ku górze łukowato wyłamane, piąte wreszcie, na samem zakończeniu pokryw umieszczone, 

 zachodzi od środka ku górze dość głęboko a końce pokryw są niem obwiedzione. 

 Wszystkie pięć par opisanych pasem respective plam nie dotykają krawędzi pokryw 

 i są czysto żółtej (chromowej) barwy. Rysunek ich u każdego niemal osobnika jest 

 odmienny. Zdarza się, że pierwsze, drugie i czwarte pasmo są szeroko poprzerywane 

 i przez to zamienione w żółte drobne kropki. Dodać jeszcze należy, że przedkarcze 

 od spodu naznaczone jest na swej czarnej powierzchni żółtą plamą, która się mieści 

 zewnątrz nasady nóg, trochę od strony górnej i że nakoniec na podwinięciach pokryw 

 (rozpoczynających się dość szeroko) umieszczona jest podłużna plama, nie sięgająca zbyt 



