94 



U nas b. rzadki, przebywa przeważnie na podgórzach. 



Znajdowali go ś. p. Jan Wańkowicz koło Winnicy na Podolu i ś. p. Wło- 

 dzimierz hr. Dzieduszycki koło Jarosławia nad Sanem. Mój okaz pochodzi 

 z Meranu, strząchnięty został z krzaku kruszyny 11/10 1895 r. 



Podrodzaj Cyrtoclytus Ganglbauer. 



Jedyny europejski i krajowy gatunek. 



C. capra. Germar. Dłg. c. 10 — 16"' mm. Do poprzedniego rodzaju i gatunku 

 z zarysów niby podobny ale nieco więcej wydłużony; pokrywy jego są ku zakończeniu 

 wyraźniej zwężone a przeto boki nie są tak równoległe, końce ich każdej z osobna owal- 

 nie zaokrąglone z zaledwie widocznym, słabym, kanciastym wyskokiem od zewnętrznej 

 krawędzi. 



Uwłosienie jest podwójnego pokroju, całe ciało oprócz kutnerowatego zwykłego 

 porostu, stanowiącego barwę i rysunek, porośnięte jest jeszcze o wiele dłuższymi ale 

 rzadszymi włoskami jasno-żółto-płowej barwy. Nogi całe oraz pierwsze członki stopniowo 

 ku końcowi zgrubiałych czułków są też takimi samymi włoskami porośnięte. 



Nakłucia znać cokolwiek na tylnej części głowy; są one bardzo drobne i otoczone 

 grubszem, płaskiem oczkowaniem; na przedkarczu nakłucia są bardzo gęste i niewyraźne 

 z powodu bardzo silnego porostu włosków. Pokrywy poczynając od nasady przed kar- 

 cza są grubiej i rzadziej niż powyżej wymienione części ciała owada ponakłuwane, ku 

 zakończeniu zaś nakłucia stopniowo drobnieją i gęścieją i przybierają pozór jaszczuru. 



Barwa główna czarno- brunatna. Przód głowy żółtymi, niezbyt gęstymi włoskami 

 pokryty a nasada jej otoczona na całej szerokości wązkiem żółtem pasemkiem, poza 

 którem widać tego samego charakteru, równie wązkie, czarne pasemko. Sama górna 

 krawędź przedkarcza jest czarna; poza nią zaraz mieści się silnie żółte pasemko, które 

 zachodzi głęboko aż pod spód przedkarcza; nad dolną krawędzią rozciąga się podobne 

 ale węższe pasemko, które od spodu przedkarcza łączy się niemal zupełnie z poprze- 

 dniem. Pasma na pokrywach są nie tak silnie żółte jak dwa wymienione pasma przed- 

 karcza, a rozłożone są w następujący sposób: pierwsze pasmo, utworzone z dość rza- 

 dkich żółtawych włosków, rozpoczyna się u zakończenia silnie żółto uwłosionej tarczki 

 (scutellum), a łukowato ku dołowi wygięte ramiona tego pasma dochodzą niemal do 

 bocznej krawędzi pokryw w pewnym odstępie poniżej barków; rzeczonego pasma cza- 

 sem brak zupełnie. Następne pasmo, z gęstszych o wiele włosków utworzone, rozpoczyna 

 się wązko w pewnym odstępie poza tarczką, poczem ku dołowi ramiona jego coraz 

 szerzej się rozdwajają, stają się szersze wyłamując się łukowato i coraz niżej skośnie 

 dążąc ku dołowi i bokom pokryw; od tego miejsca są one odrazu przerwane, brzeg 

 pasma wykrzywia się i podnosi ku górze i ku bocznym brzegom pokryw, kończąc się 

 w znacznym odstępie od nasady przedkarcza. Trzecie pasmo, sporo od drugiego odda- 

 lone, jest od tegoż szersze i półkolisto ku górze wygięte a zwężające się jego 

 ramiona dochodzą do samego brzegu pokryw. Czwarte, t. j. ostatnie, pasmo mieści się 

 na zakończeniu pokryw. Spód ciała podobnie ubarwiony jak u poprzednich gatunków 

 Clytas. Różki, całe piszczele i łapki są rdzawe, uda ciemniejsze, brunatno na zgru- 

 bieniu nacieknięte. 



Zamieszkuje tylko wysokie góry i północne okolice naszego obszaru. S. p. Jan 

 Wańkowicz znalazł go w okolicy Witebska 1872 r. 



