100 



Powinowactwo Łamiini. 



Ogólny zarys ciała mniej wydłużony niż u szczepu Clytina albo raczej skrócony. 

 Przód głowy wraz z czołem zazwyczaj spłaszczonem posiada zupełnie prostopadły kie- 

 runek, policzki nad szczękami są bardzo rozszerzone i wystające kanciasto na zewnątrz. 

 Różki rozmaitej długości, przeważnie tęgie, są czasem bardzo ciężko zbudowane, czasem 

 znów lżejsze, cieńsze i bardzo długie. Pierwszy ich członek zazwyczaj tęgi, silnie roz- 

 winięty, z bocznym, końcowym, brzeżnym kantem silnie na zewnątrz wystającym. Kant 

 ten bywa tępszy lub ostrzejszy i jest wyskokiem wąziutkiej krawędzi, która obrączko- 

 wało otacza skraj tegoż członka. Nogi zazwyczaj ciężkie, krótkie u niektórych tylko 

 gatunków bywają dłuższe. Uda albo w pośrodku swej długości pałkowato rozszerzone 

 albo też bez wyraźnych zgrubień. Piszczele u drugiej pary nóg są zazwyczaj poza po- 

 łową długości od zewnętrznego brzegu silnym kanciastym wyskokiem opatrzone. Przed- 

 karcze z boków rozszerzone, opatrzone silnym wyskokiem, który zakończony jest ostrym 

 kolcem. 



Rodzaj Dorcadion Dalmann. 



Prostopadły spadek czoła zlewa się pochyło lub nieco wypukłe z górną powierz- 

 chnią sporej zazwyczaj głowy. Przedkarcze krótkie, w pośrodku swej długości najsil- 

 niej rozszerzone, o silnych wyskokach, zakończonych ostrym cierniem. Tarczka (scutel- 

 lum) bardzo drobna, pokrywy o obwodzie jajowatym z podwinięciami o nagłym spad- 

 ku; podwinięcia, od nasady pokryw począwszy b. szerokie, tworzą z górnym brzegiem 

 pokryw na całej ich długości tępo wyokrąglony brzeg. Czułki tęgie, na długość poza 

 połowę długości pokryw sięgające, dłuższe u samców niż u samic; pojedyńcze członki 

 czułków u zakończenia kłykciowato rozszerzone, pierwszy z nich najtęższy o słabo od- 

 stającym, obrączkowatym rąbku. Nogi ciężkie, łapki krótkie, szerokie. Piszczele spła- 

 szczone, u pierwszej pary nóg cokolwiek łukowato na zewnątrz wygięte. Piszczele dru- 

 giej pary nóg nie są na zewnątrz wygięte, posiadają brzeg jakby wykrojony, poprze- 

 dzony silnym wyskokiem, który się mieści poza połową długości piszczeli; trzecia pa- 

 ra nóg posiada piszczele wgięte na zewnątrz przed zakończeniem. Końce piszczeli 

 u wszystkich par nóg są nagle na zewnątrz rozszerzone. Czubki pokryw każdej z oso- 

 bna łukowato wyokrąglone, od strony szwu płytko rozwarte. 



Wszystkie gatunki trzymają się tylko przy ziemi: dróg i wygonów oraz świeżo 

 zoranej roli, gdzie zwykle kryją się między wygrabionym perzem i zapewne korzonka- 

 mi tej trawy się żywią. Znajdować je najłatwiej wczesną wiosną, gdyż z nadejściem 

 skwarnego lata giną zupełnie. Na naszym obszarze tylko na południo-wschodzie. 



D. carinatam Pallas. Dł. c. 15 — 20"' mm. Ogólny zarys wydłużony. Ciało 

 z wierzchu nieco wzdłuż spłaszczone, a pokrywy posiadają od szwu ku bokom słaby 

 spadek. Przedkarcze opatrzone jest rowkiem, ciągnącym się środkiem wzdłuż, owalnie 

 rozszerzonym a z obu końców skróconym. Górnego rąbka przedkarcze nie ma wcale, 

 a dolny od podstawy jest b. wązki ale widoczny. Wyskoki boczne przedkarcza mie- 

 szczą się w połowie jego długości. Pokrywy wydłużone, nieco jajowate; wzdłuż ich 

 powierzchni przebiega z obu stron (t. j. na każdej pokrywie) niezbyt wgłębiona rynien- 

 ka, która się gubi przed zakończeniem pokryw. 



Obecność tej rynienki uwydatnia na bokach pokryw utworzoną przez nią, wzdłuż 

 biegnącą, wązką wypukłość. Środkiem głowy wzdłuż przebiega szeroko rozwarty, we- 



