101 



wnątrz Unijnie wcięty rowek; zresztą cała powierzchnia głowy jest dość rzadko i dość 

 grubo ponakłuwana. Przedkarcze ponakłuwane jest mniej więcej równie grubo a na- 

 kłucia jego są tak samo rzadko rozsypane. Nakłucia pokryw u nasady są o wiele gru- 

 bsze i rzadsze, ku środkowi zaś i ku zakończeniu coraz drobniejsze, przytem wszystkie 

 okazują dążność do tworzenia linijnych, wzdłuż pokryw biegnących rzędów. Nogi bar- 

 dzo tęgie, piszczele trzeciej pary nóg wyraźnie łukowato do wewnątrz wygięte. 



Całe ciało niemal zupełnie nagie; bardzo drobne i rzadkie, grube włoski znać tyl- 

 ko na głowie, a cieńsze, gęstsze na piszczelach. Cała powierzchnia owada jest zupełnie 

 czarna z dość wyraźnym połyskiem. ■ 



Omawiany owad znajduje się w południowo - wschodniej stronie naszego obszaru, 

 a więc na Wołyniu i na Podolu oraz na Ukrainie. Znajdował go na Podolu w Zofiów- 

 ce i Rakulowej p. Eugeniusz Kulikowski. Po lewej stronie Bugu nie zna- 

 leziony. 



D. aetiops S co pol i. Dł. c. 15 — 20"' mm. Do poprzedniego gatunku bardzo 

 podobny, lecz pokrywy ma mniej wydłużone a więcej jajowate. Wierzch ciała, a szcze- 

 gólniej pokrywy są wyraźnie wypukłe. 



Nakłucia głowy są rzadkie i drobne, przedkarcza jeszcze rzadsze ale grubsze, a po- 

 krywy, najrzadziej ponakłuwane, mają nakłucia bardzo grube tylko od strony podstawy 

 przedkarcza, ku środkowi zaś i ku końcowi nakłucia są coraz drobniejsze; oprócz tego 

 na całem ciele, na odstępach zawartych między opisanemi grubszemi nakłuciami, można 

 przy pomocy soczewki dostrzedz b. płytkie, drobne nakłucia, które nadają ciału wygląd 

 nieco matowy. Poza guzami barkowymi ciągnie się wzdłuż krótkie, płaskie wgłębienie. 

 Omawiany gatunek, również jak i poprzedni, jest zupełnie czarny. 



Znajdował go na Podolu dr. Cza ki, Sokołówka 17/4 1896 r. 



D. fiifoum Scopoli. Ryc. A? 97. Dł. c. 15 — 19"' mm. Od dwóch poprzednich 

 gatunków ogólnym zarysem nieco różny, od D. carinatum cokolwiek więcej a od D. 

 aetiops znacznie mniej wypukły. Czoło wraz z głową tworzy powierzchnię okrągławo 

 wypukłą, której środkiem, wzdłuż, przebiega płytko wcięty, linijny rowek. Przedkarcze 

 w kierunku długości opatrzone jest rowkiem środkiem biegnącym, wyraźnym i dość 

 szerokim. Koło zewnętrznego brzegu pokryw, od samego ich początku, w tern miejscu, 

 gdzie zwykle mieści się guz barkowy, rozpoczyna się szeroki rowek, który przebiega 

 wzdłuż po bokach pokryw i jest łukowato od zewnątrz wygięty; u samic rozszerzając 

 się niknie on przed zakończeniem, u samców zaś dochodzi zaledwie do połowy długo- 

 ści pokryw. Rzeczony rowek graniczy od zewnątrz z wałkowato kanciastą, Unijną wy- 

 pukłością, która jest silniej uwydatniona u samic niż u samców i ku zakończeniu po- 

 kryw zanika wraz z rzeczonym płaskim rowkiem. Nakłucia głowy dość silne i rzadkie 

 są odosobnione; na przedkarczu są one grubsze i jeszcze rzadsze a odstępy między 

 niemi zawarte zlewają się w drobne gładkie nierówności. Pokrywy ponakłuwane są 

 nieco drobniej i rzadziej a nakłucia ich, szczególniej u samców, wykazują dążność do 

 tworzenia nierównomiernie ułożonych, nieregularnych, wzdłuż biegnących rzędów prążek. 



Uwłosienie wierzchniej strony ciała jest niemal w zaniku, a znać tylko białe, dro- 

 bne uwłosienie przodu głowy, które jest pomieszane z grubszymi, dłuższymi i rzadszy- 

 mi włoskami. W rowku, biegnącym wzdłuż przedkarcza, widoczne są dwa ściśnięte i złą- 

 czone ku górze pasma białawych włosków. Tarczka z zaczątkiem szwu po obu stro- 

 nach na brzegu jest podobnie białawo uwłosiona; zresztą przedkarcze i pokrywy są na- 

 gie i połyskliwe. Cały spód ciała pokryty jest mszystymi, biało-płowymi włoskami; no- 



