103 



dalcniu, w kierunku na zewnątrz, wznosi się druga podobna wypukłość, która gubi się 

 zupełnie przed połową długości pokryw; początek tej wypukłości stanowi właściwą 

 część górnej, wewnętrznej, zwykle wzniesionej powierzchni guza barkowego, poza któ- 

 rym na zewnątrz ciągnie się wzdłuż pokryw szerokie wgłębienie, a poza niem, ku pod- 

 winięciom pokryw, wybitnie kanciasto rozpoczynająca się, na zewnętrz się zwracająca, 

 linijna wypukłość, która wraz z poprzedzającym ją od wewnętrznej strony rowkiem 

 gubi się poza połową długości pokryw. Opisane rowki i wypukłości podłużne są silniej 

 uwydatnione u samic niż u samców. 



Głowa b. grubo, niezbyt gęsto ponakłuwana, przyczem nakłucia są duże, dołko- 

 wate a odstępy między niemi zlewają się w drobne nierówności; przedkarcze poznaczo- 

 ne jest nakłuciami cokolwiek drobniej, lecz o wiele rzadziej — zwłaszcza w pośrodku 

 tarczy; pokrywy są jeszcze rzadziej ale zawsze sporemi, o wiele grubszemi nakłuciami 

 posypane, przyczem nakłucia są wyraźniejsze i miejscami jakby zlane z silnie poły- 

 skliwą powierzchnią pokryw, a u samców wykazują dążność do tworzenia wzdłuż biegną- 

 cych prążek, ułożonych w nieregularne rzędy. 



Górna strona ciała, za wyjątkiem grubych, ostrych, niezbyt gęstych, brunatnych 

 włosków na czole, jest zupełnie naga. 



Barwa ogólna ciała jest czarna. Wzdłuż głowy, koło zwykłego, linijnie wciętego 

 rowka, po obu jego stronach, biegnie białawo uwłosiona linijka, która łączy się w dal- 

 szym ciągu z szerszą, również białą linijką, umieszczoną na dnie rowka, też przez całą 

 długość przedkarcza się ciągnącego. Ta znów linijka łączy się z podobną, ale o wie- 

 le szerszą, zupełnie białą, która obejmuje z obu stron szew i zwężając się dochodzi aż 

 do samego końca pokryw. Tarczka jest też biała, a skrajne krawędzie podwinięć po- 

 krywowych są ku zakończeniu podobnie jak cały spód ciała mszysto zabielone; nogi 

 i pierwsze członki czułków są ciemno-czerwono-rdzawe. 



Wołyń, Podole, Ukraina. Zaczyna się już pojawiać po lewej stronie Bugu. Znaj- 

 dowali go: p Aleksander Makowiecki w Michałówce koło Kamieńca Podolskie- 

 go 1900 r., oraz dr. Cza ki też na Podolu, w Sokołówce 17/4 1900 r. 



D. striatum Dal mann. Ryc. !Na 98. Dł. c. 14—18"' mm. Rowek biegnący 

 wzdłuż przedkarcza jest zaledwie zaznaczony. Pokrywy słabiej ku zakończeniu zwężo- 

 ne. Dwie od strony boków pokryw biegnące, linijne wypukłości są wybitniejsze niż 

 u poprzedniego gatunku i niemal na całej długości pokryw wyraźnie uwydatnione; z nich 

 wewnętrzna gubi się przed zakończeniem a zewnętrzna dochodzi wyokrąglając się 

 i rozszerzając do samego końcowego czubka pokryw. Wszystkie nakłucia na całej wie- 

 rzchniej stronie ciała, szczególniej na przedkarczu, są drobniejsze a zarazem rzadsze niż 

 u poprzedniego gatunku i zwłaszcza na pokrywach niewyraźne z powodu bardzo gę- 

 stego, pilśniowatego uwłosienia ich. Ogół barwy ciała jest szaro-brunatny. Wąziutki 

 ostry rowek jest białawo wzdłuż głowy zaznaczony. Przez całą długość przedkarcza 

 biegnie wyraźna, szersza niż na głowie, szaro-biała linijka, najszersza zaś i najwyraźniej- 

 sza ciągnie się wzdłuż pokryw aż do samego ich zakończenia po obu stronach szwu, 

 takowym nierozdzielona, albowiem jest on też ubielony; tarczka jest szarawo-biała 

 i zlana z rzeczoną linijką w jedną całość białej barwy. Oprócz tego na brunatno-sza- 

 rem tle pokryw, wzdłuż tychże, przebiegają dwa dość szeroko rozstawione, różnie po- 

 przerywane, czarne, aksamitne pasma z poszarpanemi trochę granicami. Głowa i przed- 

 karcze mają wygląd jedwabisty i są matowo-połyskliwe, pokrywy zaś są zupełnie ma- 

 towo-aksamitne. Cały spód ciała, nogi i różki są siwawo-omszałe. 



