106 



wy posypane są bardzo płytkiemi, gęstemi nakłuciami. Cała górna powierzchnia po- 

 kryw dość grubo i gęsto ziarnkowana, przyczem ziarnkowanie bocznych podwinięć jest 

 grubsze i gęstsze; wierzch ziarnek jest połyskliwy, odstępy zaś między niemi zawarte 

 są matowe z powodu gęsto posypanych, b. płytkich nakłuć oraz mszysto -łuskowatego 

 porostu. 



Podkładowa barwa całego ciała jest czarna; głowa, przedkarcze, czułki, spód ciała 

 i nogi z powodu drobniejszego i rzadszego porostu są zaledwie szarawe, pokrywy zaś 

 o gęstszym daleko poroście są śiwo-szare; widnieją na nich cztery spore z bardzo 

 gęstego, aksamitnego, mocno czarnego porostu utworzone plamy: z tych dwie, sze- 

 rzej rozstawione, znajdują się w sporej odległości od barków, dwie zaś drugie, wię- 

 cej zbliżone, mieszczą się poza połową długości pokryw. Obie pary są sporo oddalo- 

 ne od bocznej krawędzi pokryw, a dolna para zachodzi tylko nieco na podwinięcia. 



Kształt górnych plam jest nieco czworokątny, dolnych zaś trochę półksiężycowaty 

 okrągłym grzbietem zwróconym ku górze. Lęgnie się i odbywa przemiany w nadpsu- 

 tych jesionach i z tego powodu jest na naszym obszarze nadzwyczaj rzadki, gdyż sta- 

 re jesiony trudno dziś znaleźć. Włodzimierz hr. Dzieduszycki notuje tego 

 owada w katalogu, jako pochodzącego z Kalinowie pod Szczebrzeszynem; znalazł go 

 dr. Wierzejski. Czas bliżej nieoznaczony. 



Rodzaj Lamia Fabricius. 



Także typowy przedstawiciel szczepu Lamiini. Różni się wybitnie od poprzednie- 

 go rodzaju. Przedkarcze w stosunku do pokryw ma o wiele krótsze. Szczęki górne od 

 strony zewnętrznej bez wyraźnego wyskoku a od wewnętrznego ostrego brzegu płyciej i mniej 

 okrągło wykrajane. Sama podłużna średnica przedkarcza jest bezwzględnie krótsza od 

 górnej i dolnej krawędzi z szerokiem obrączkowatsm zwężeniem, którego granice za- 

 znaczone są wszerz linijnem wcięciem. Pokrywy po bokach na znaczniejszej długości 

 są niemal równoległe, poczem zaczynają się zwężać ku jajowatemu zakończeniu i są 

 też stosunkowo więcej wydłużone. Czułki nie tak silnie rozwinięte są o wiele krótsze; 

 u samców nie sięgają w sporem oddaleniu zakończenia pokryw, u samic zaś są jesz- 

 cze krótsze; nogi są też szczuplejsze i krótsze, zwłaszcza piszczele przedniej pary nóg. 

 Wszelkie wyskoki, kanty i kolce mniej wybitne. 



L. textor Linneus. Ryc. N° 100. Dł. c. 20—32"' mm. Nakłucia głowy dość 

 grube, dołkowate, nierówne, niewyraźne są poprzedzielane bardzo drobnemi wypukło- 

 ściami. Na przedkarczu widoczne są już nie nakłucia, ale chropowate dołki i nierówno- 

 ści. Pokrywy skrzydłowe poznaczone są dość grubem i gęstem, gładkiem ziarnkowa- 

 niem, które poza połową ich długości staje się stopniowo drobniejszem, a przed zakoń- 

 czeniem pokryw zmienione jest w płaskie chropowatości, poznaczone rzadko drobnemi 

 nakłuciami. Nakoniec cała wierzchnia strona wraz z pięcioma pierwszymi członkami 

 czułków i całemi nogami pokryta jest b. płytkiemi nakłuciami Głowa i przedkarcze 

 pokryte tu i owdzie drobną pilśnią; na pokrywach oprócz takiejże powłoki przebiegają 

 wpoprzek pokręcone i poprzerywane, nierównomiernie rozłożone, brunatno-ochrowate 

 plamy, które ku zakończeniu pokryw są coraz bardziej rozdrobnione. Barwa podkła- 

 dowa całego ciała jest czarno-brunatna. Spód ciała, nogi i czułki są też brunatne, 

 miałko omszałe, a piersi, brzuch a nawet uda posypane są oprócz tego rdzawo-ochro- 

 watemi, poszarpanemi plamami. Rzeczone omszalości z wiekiem ścierają się powoli, 



