113 



wypukłości pokryw widnieje skośna, mgława, czarno-brunatna plama, a poza połową dłu- 

 gości pokryw też skośne, spuszczające się ku dołowi pasmo, utworzone z dłuższego po- 

 rostu biało-żółtawo-płowych włosków, poza którem widać znów sporą, gołą, o wiele od 

 ogółu barwy ciemniejszą plamą. Wszystkie pary listcwkowatycli żeberek poznaczone 

 są czarnemi i biało-płowo-żółtemi, poprzerywanemi kępkami gęstego i dłuższego porostu 

 włosków. Boki szwu ubarwione tak samo pstro, jak i żeberka. Czułki i nogi w ten 

 sam sposób ale naogół ciemniej ubarwione i wyraźniej obrączkowane niż u A. aedilis. 



Żyje tylko w wysokich górach. Lęgnie i mnoży się pod korą schnących sosen 

 a zwłaszcza w Pinus cembra. Kilka okazów znalazł ś. p. Jan Wańkowicz w Za- 

 kopanem. Ja sam napotkałem jeden okaz na poręczy schodów w Krynicy 6/8 1897 r. 



Rodzaj Liopus Serville. 



Do poprzedniego rodzaju niby zbliżony, ale też po bliższem zbadaniu wielce róż- 

 ny. Przedewszystkiem zarys obwodu pokryw jest od dołu okrągłej owalnie zatoczony, 

 przedkarcze w najszerszem miejscu, t. j. wraz z ostro zakończonymi wyskokami, jest 

 wyraźnie węższe od pokryw, po bokach aż do owalnego wyokrąglenia równoległych. 

 Czułki są o wiele krótsze, bez sterczących na końcach członków dłuższych włosków. 

 Brzuch i nogi nie mają na swej powierzchni gołych oczkowatych punktów. Ostatni 

 segment, jakkolwiek wystaje nieco poza ścięte ku środkowi i górze czubki pokryw, nie 

 jest opatrzony wysuniętym na zewnątrz przyrządem do składania jajek. 



L. nebiilosus Linneus. Ryc. A» 107. Dł. c. 7 — 11"' mm. Nakłucia głowy są 

 nadzwyczaj drobne i miałkie; przedkarcze wyraźnie grubiej i rzadziej nakłuciami pozna- 

 czone posiada powierzchnię nieco chropowatą. Na środku jego tarczy ustawione są 

 w czworokąt cztery od siebie oddalone, kanciaste, drobne, guzikowate wyrostki. Pokry- 

 wy grubiej i nieco rzadziej nakłuciami poznaczone o słabnącem stopniowo natężeniu 

 poczynając od połowy ich długości aż do zakończenia. 



Podkładowa barwa całego ciała jest ciemno-brunatna. Cztery kanciaste, w czworo- 

 bok rozstawione wyrostki przedkarcza pokryte są jasno ochrowo-płowym porostem wło- 

 sków i mają przez to postać drobnych, okrągławych, jasnych cętek. Dwa gołe, szero- 

 kie, ciemno-brunatne pasma na pokrywach przedzielone są jasno-rdzawo-ochrowatym 

 szerokim odstępem, spowodowanym gęstym porostem drobnych włosków. Pierwsze pa- 

 smo, które opiera się o nasadę pokryw a kończy się przed połową ich długości, prze- 

 dzielone jest w połowie szerokości każdej pokrywy poszarpaną, wzdłuż biegnącą, jasno- 

 ochrowo-rdzawą plamą, która się przez całą szerokość łączy z drugą, umieszczoną mniej 

 więcej na połowie długości pokryw. Ta ostatnia plama ma też granice b. poszarpane. 

 Poza wymienioną jasną plamą ciągnie się znów wszerz pokryw drugie gołe, czarno- 

 brunatne pasmo, umieszczone w dwóch trzecich długości pokryw, które posiada również 

 poszarpane granice z dwoma skośnie ku dołowi i brzegom pokryw zachodzącymi wys- 

 kokami. Dalsza powierzchnia pokryw aż do końca jest jasno-ochrowato-rdzawa i po- 

 znaczona sporemi, okrągławemi, nieregularnie posypanemi, brunatnemi cętkami; podobne 

 do nich cętki są o wiele rzadziej porozrzucane na jasnym poroście wszerz umieszczo- 

 nych plam na pokrywach. Jasny porost spodu ciała jest o wiele słabszy niż górnej 

 jego powierzchni. Piszczele u wszystkich par nóg posiadają jedną tylko, b. szeroką 

 obrączkę jasnej barwy. Wszystkie członki rożków są podobnie ale wyraźniejszemi, bia- 

 ławo-rdzawemi obrączkami poznaczone. 



Pam. Fizyogr. — T. XXIV. — Zoologia. 15 



