115 



co z resztą gładkiej powierzchni przedkarcza. Pokrywy od strony nasady mają nakłu- 

 cia znacznie grubsze i o wiele rzadsze niż przedkarcze, o natężeniu do połowy długości 

 pokryw niemal jednakowem, poczem nakłucia aż do zakończenia tycłiże stopniowo dro- 

 bnieją. Nadto nakłucia okazują dążność do tworzenia Unijnych, wzdłuż pokryw biegną- 

 cych szeregów prążek wogóle bardzo nieregularnych. Otóż przez całą długość pokryw 

 przebiega mniej więcej siedm par wązkich, Unijnych, wciętych prążek; dość szerokie, 

 zawarte między niemi odstępy są nierównomiernie uwypuklone, naprzemian jedne wię- 

 cej od drugich wygórowane i ku końcowi wyraźniejsze a ginące u samych czubków 

 pokryw. Między guzami barkowymi a tarczką widoczna jest spora skośnie ku środko- 

 wi i dołowi ciągnąca się wypukłość. 



Podkład barwy całego ciała jest czarny a powierzchnia jest gęściej lub słabiej tu 

 i owdzie biało-płowo-żółtawymi włoskami pokryta; porost ten jest o wiele gęstszy na 

 brzegach pokryw, a poczynając poza połową ich długości aż do samego ich zakończe- 

 nia najgęstszy. Pomiędzy uwłosionemi przestrzeniami ciągną się wszerz pokryw trzy 

 czarne, gołe pasma, z których pierwsze, zaraz poza barkami umieszczone, jest na całej 

 powierzchni a najbardziej po brzegach poszarpane. Drugie pasmo, znajdujące się w po- 

 łowie długości pokryw a na całej ich szerokości, jest już więcej wybitne ale też jak 

 pierwsze szaremi cętkami poznaczone i o brzegach również poszarpanych. Pasmo to 

 jest od spodu ku górze łukowato wygięte. Trzecie pasmo, również o tym samym kierun- 

 ku co i poprzednie, jest najwęższe i najwięcej jednolite, posiada brzegi najsłabiej po- 

 szarpane a poznaczone jest tylko tu i owdzie podłużnemi, wzdłuż biegnącemi smużka- 

 mi. Jak powyżej wspomniałem, najgęstszym jasnym porostem pokryte jest samo owal- 

 nie wyokrąglone zakończenie pokryw, które naznaczone jest oprócz tego przed samymi 

 czubkami tychże okrągławą, sporą, ochrowatą plamką, cała zaś powierzchnia zakończe- 

 nia pokryw, posypana okrągłemi, rzadkiemi, czarnemi plamkami, jest jaśniejsza. Przed- 

 karcze jest niemal nagie, tarczka natomiast bardzo gęsto jasno-żółtym porostem pokry- 

 ta. Jaśniejsze obrączkowate owłosienie nóg jest bardzo niewyraźne, zato różki wybitnie 

 siwo głęboko obrączkowane; spód ciała jest szarawo omszony. 



Dokładniejszego opisu podać nie mogłem mając pod ręką tylko dwa okazy, a zda- 

 je mi się, że jak u wszystkich gatunków tak i u opisanego muszą się zdarzać urozma- 

 icenia w gęstości uwłosienia i rysunku pasem oraz cętek, co nawet dostrzegłem u dwóch 

 wspomnianych okazów: jeden jest silniej uwlosiony i pokryty porostem trochę odmien- 

 nej barwy. 



Omawiany owad jest u nas nadzwyczajną rzadkością; dotychczas wiem tylko o je- 

 dnym naszym okazie, który znalazł w Łazienkach Emiljan Szleziger 22/5 1900 r. 

 na ścianie pomarańczami. 



Rodzaj Exocenthrus Mulsant. 



Należą tu owady drobne, o przedkarczu mocno okrągławo ku głowie zwężonem, 

 z kolcami na końcu bocznych wyskoków ku tyłowi skośnie skierowanymi. Różki od 

 wewnętrznej strony są rzadkimi, ustawionymi w rzędy, długimi włoskami porośnięte. 

 Na całem ciele, oprócz gęstszego drobnego porostu, sterczą też o wiele dłuższe, bardzo 

 rzadko ustawione włoski. Obrączkowaty porost nóg i rożków jest bardzo niewyraźny. 

 Nakłucia ciała są wogóle bardzo drobne. 



E. adpersus Mulsant. Nakłucia głowy i przedkarcza bardzo płytkie i gęste, 

 pokryw riieco grubsze, stopniowo ku zakończeniu coraz rzadsze, z dążnością do tworze- 



