117 



ne a ku brzegom pokryw mocno rozszerzone. Ogólna barwa pozostałej powierzchni 

 ciała jest dość gęsto bielszymi niż u poprzedniego gatunku, żółtawymi włoskami poro- 

 śnięta; przedkarcze i nogi są ciemniej rdzawe, a często brunatne. 



Żyje na lipach, u nas bardzo rzadki. Znalazł jeden okaz Wojciech Mączy li- 

 ski w Wilanowie 26/6 1895 roku. 



Rodzaj Pogonochaerus Gemminger. 



Ogólny zarys ciała: pokrywy ku tyłowi stopniowo zwężone, silniej wypukłe, znacznie 

 szersze od przedkarcza, opatrzonego w pośrodku swej tarczy dwoma dość szeroko roz- 

 stawionymi, kłykciowatymi lub kanciastymi wyrostkami. Ostro zakończony wyskok na 

 bokach przedkarcza przypada w połowie jego długości. Pokrywy ze skróconemi, że- 

 berkowatemi, wzdłuż biegnącemi, kanciastemi listewkami, opatrzone dwoma lub trzema 

 kępkami gęstych czarniawych włosków. Czubki pokryw równo ścięte, najczęściej od 

 zewnętrznej strony ostrym kolcem uzbrojone. 



P. hispididus P i 1 1 e r. Dł. c. 5,5—7"' mm. Pokrywy począwszy od nasady ku 

 zakończeniu mocno zwężone z czubkami dość głęboko wykrojonymi; oprócz zewnętrz- 

 nego, silnego, prostopadle skierowanego kolca posiadają jeszcze drugi, o wiele drobniej- 

 szy, u zakończenia szwu. Przedkarcze z dwoma szeroko oddalonymi, skośnie ku górze 

 i ku sobie ustawionymi, krótkimi, sporymi, dość wyraźnie kanciastymi guzami i z gór- 

 ną krawędzią w pośrodku swej szerokości opatrzoną kanciastym drobnym guzem. Oprócz 

 tego przedkarcze ku nasadzie swej jest wyraźnie okrągławo spadziste i na całej szero- 

 kości szyjkowato zwężone. Pokrywy z wybitnie tępo kanciastymi, wyraźnie wystający- 

 mi, ostrymi, drobnymi guzami barkowymi posiadają oprócz tego dwa szeroko rozsta- 

 wione, większe ale tępsze guzy, umieszczone na połowie szerokości pokryw, w dość 

 znacznem oddaleniu od nasady przedkarcza i od szwu; otoczone są one od dołu i bo- 

 ków zagłębieniem w kształcie skośnie ułożonych, grzbietem ku sobie odwróconych, sze- 

 rzej od dołu niż od góry oddalonych dwóch liter C o rozszerzonym zarysie. Nadto 

 na pokrywach uwydatnione są 4 pary poskracanych, żeberkowatych, ostrych listewek. 

 Z tych pierwsza para, licząc od szwu, jest od góry zwężona, mocno skrócona i gubi 

 się przed literami C; mieszczą się na niej wzdłuż od połowy długości pokryw trzy 

 kępki gęstych czarnych włosków. Druga para listewek, w węższem na szerokość od- 

 daleniu od pierwszej niż takowa od szwu umieszczona, jest od góry mniej skrócona 

 i dochodzi aż do samego dolnego wykrojenia pokryw; obie rzeczone, t. j. do drugiej 

 pary należące listewki rozchodzą się ku górze. Trzecia para rozpoczyna się na guzie 

 barkowym, nadaje mu ostro kanciasty wygląd i wkrótce poza jego długością staje się 

 cieńszą i ginie zupełnie. Nakoniec czwarta para, posunięta ku bokom pokryw, gubi się 

 od góry tuż przed guzem barkowym. Głowa i przedkarcze są bardzo płytko i gęsto 

 ponakłuwane, dwa rozstawione na tarczy przedkarcza guziki są jakby wypolerowane, 

 cała zaś reszta powierzchni jest matowa, a na tern tle znać tylko ślady zamkniętej, 

 wzdłuż biegnącej listewki; między czterema parami żeberkowatych listewek na pokry- 

 wach mieszczą się b. rzadkie i grube, niemal w rzędy ustawione nakłucia. 



Ogólny podkład wierzchniej strony ciała jest czarno-brunatny, na głowie i przed- 

 karczu ciemniejszy niż na pokrywach; pierwsza para listewek na obnażonych miejscach 

 jest o wiele jaśniejsza o odcieniu rdzawym; pokrywy od góry niemal aż do połowy 

 swej długości są gęsto, biało- kredowo, drobno uwłosione, od góry silnie zaczernione, 



