118 



obie zaś litery C są jakby okopcone. Nogi o czarnych udach z koniuszkami rdzawy- 

 mi i piszczelami ciemno-rdzawo-brunatnemi, biało szeroko obrączkowanemi. Czułki 



pierwszym członku ciemno-rdzawym a wszystkimi następnymi ciemno-brunatnymi 



1 szeroko od nasady biało obrączkowało uwłosionymi. 



Owad przeważnie górski, u nas b. rzadki. Znalazł jeden okaz na ścianie w War- 

 szawie ś. p. W. Mączyński, w czasie bliżej nie oznaczonym. Włodzimierz 

 hr Dzieduszycki notuje go jako owad z Galicyi Wschodniej pochodzący; również 

 M. Nowicki zamieszcza go w przyczynku do fauny galicyjskiej. 



P. hispidus Linneus. Dł. c. 4,5 — 6"' mm. Ryc. N° lll. Budowa ciała cokol- 

 wiek lżejsza; w barkach jest węższy, boki jego pokryw są ku zakończeniu łagodniej zwę- 

 żone, czubki pokryw cokolwiek głębiej skośnie ku szwowi wykrojone z zewnętrznym 

 u skrajnego zakończenia silniej rozwiniętym kolcem, sterczącym nieco skośnie na ze- 

 wnątrz; mniejszego kolca na krańcach szwu brak (czy zawsze?). Dwa szeroko rozstawione, 

 przed połową przedkarcza sterczące wyrostki są mniej więcej tego samego natężenia co u po- 

 przedniego gatunku. Dwie kanciaste, dość od siebie oddalone wypukłości na przestrze- 

 ni pomiędzy tarczką i barkami, poniżej tychże ustawione, są wyraźniejsze. Wzdłuż po- 

 kryw przebiega cztery pary skróconych, żeberkowatych, Unijnych listewek. Z tych: 

 pierwsza para, szerzej od szwu niż od drugiej pary oddalona, jest najsilniej wygórowa- 

 na i najtęższa w połowie długości pokryw, od góry odrazu skrócona, od dołu kończy 

 się w sporem oddaleniu od wykrojenia pokryw; druga para, węższa, przebiega rozpo- 

 czynając się bardzo niewyraźnie na guzie barkowym aż do końca ostrego bocznego 

 kolca; trzecia para poczyna się tuż za guzem barkowym i zwężając się nieco kończy 

 się za połową długości pokryw; nakoniec czwarta para, o wiele mniej od trzeciej od- 

 dalona niż poprzednie między sobą, łączy się niewyraźnie ku końcowi z drugą parą. 

 Brzegi szwu przed połową jego długości opatrzone są aż do zakończenia wybitnie uwy- 

 datnioną żeberkowatą listewką. 



Nakłucia wierzchniej strony ciała, natężenie oraz ich układ są mniej więcej takie 

 same, jak u poprzedniego gatunku. Układ barw tylko częściowo jest zależnym od pod- 

 kładowej barwy ciała, która tu i owdzie przebija od spodu, a złożona jest z większych 

 ciemno-brunatnych i ciemno-rdzawych przestrzeni oraz mniejszych jasno-żółtawych plam. 

 Głowa i przedkarcze mają podkład brunatno-rdzawy i są omszone białawo-płowo. Gór- 

 ną część pokryw zajmują na całej ich szerokości rdzawe pasma pokryte o wiele silniej 

 ze wszech stron ku swym brzegom białawo-rdzawym, jasnym, gęstym porostem włos- 

 ków. Wygórowania są cokolwiek, a guzy zupełnie obnażone. Pasmo rzeczone po bo- 

 kach i od dołu ma dość szeroki żółtawo-biały podkład; dolne jego granice od połowy 

 długości pokryw na szwie wznoszą się skośnie ku górze i odbijają wyraźniej od ciem- 

 no-brunatno ubarwionej dolnej powierzchni pokryw. Pierwsza para żeberek (środko- 

 wych) jest rdzawo ubarwiona i opatrzona wzdłuż dwoma w sporej odległości od siebie 

 ustawionemi, podłużnemi kępkami czarnych, b. gęstych włosków o aksamitnym wy- 

 glądzie. Ku dołowi na bocznych brzegach, od samej rdzawo-białawej, czarnemi cę- 

 tkami w równych odstępach poznaczonej krawędzi, umieszczona jest jasno-żółtawo-biała 

 plama o głęboko zaklęśniętych górnych i dolnych granicach, posiadająca kierunek skoś- 

 ny ku górze a kończąca się z boku zaraz przy drugiej dolnej kępce czarnych włosów. 

 Dolna granica rzeczonej plamy zachodzi dość długim wyskokiem na dolną brzeżną 

 krawędź pokryw, ku środkowi zaś jest sporo od końcowego wykrojenia pokryw odda- 

 lona. Rzeczona plama jest też porośnięta drobnymi białawymi włoskami. Spód ciała 

 jest brunatno-czarny, białawo omszony. Nogi całe tak samo zabarwione, jak u poprzed- 



