121 



pokryw mieszczą się jeszcze drobniejsze, podobne, tu i owdzie rozsiane cętki. Nogi 

 z udami czarno-brunatnemi o zakończeniach rdzawych i jasno-rdzawych, niewyraźnie 

 obrączkowało zaczernionych piszczelach; różki takie same, jak u P. hispidus. 



Niezbyt częsty. Znajdowałem go kilkakrotnie: Otwock 11 czerwca 1889 r., Czer- 

 niaków 9 lipca 1897 r., Piaseczno 11 czerwca 1906 r. i 28 maja 1910 r. Przeważnie 

 na suchych gałęziach sosnowych. 



Rodzaj Haplocnemia Linneus. 



Zboczenia od ogólnych form są u tego rodzaju bardzo wybitne, cała bowiem po- 

 stać jest skrócona, zwięzła, z ciałem wyraźnie z wierzchu wypukłem. Policzki ponad 

 szczękami górnemi na zewnątrz silnie, kanciasto rozszerzone tak, że przód głowy w tein 

 miejscu szerszym jest nieco od podstawy przedkarcza. Pierwszy członek rożków jest 

 tęgi, silnie rozwinięty, z obrączkowałem, kanciastem zakończeniem, a osadzenie w nim 

 drugiego, zwykle u wszystkich poprzednich gatunków najdrobniejszego członka, wydaje 

 się bardziej ku wewnętrznej stronie posunięte. Ważną bardzo, wyróżniającą cechą jest 

 kształt przedkarcza, z bokami niemal równoległymi, tylko nieco słabo wyokrąglonymi, 

 bez żadnych wyskoków i sterczących kolców, przyczem jest ono węższe znacznie od 

 pokryw w barkach. Nogi są tęgie, ciężkie, uda w pośrodku słabiej zgrubiałe. 



H. ciirculionoides Linneus. Rys. N° 114. Dług. c. 9 — 18"' mm. Głowa dro- 

 bniej a przedkarcze grubiej ziarnkowane i równocześnie ponakłuwane mają wygląd 

 chropowaty. Środkiem przedkarcza wzdłuż ciągnie się wązka, ostra, od góry i od dołu 

 bardzo skrócona listewka. Tarczka skrzydłowa b. drobna. Pokrywy aż do tylnego wy- 

 wyokrąglenia mają boki równoległe, od strony nasady są wyraźnie rzadko ziarnkowa- 

 ne, a ziarnkowanie zamienione jest wkrótce w trochę od przodu tępo zadziorzyste, 

 grube, rzadko rozstawione nakłucia, które drobnieją stopniowo przy zakończeniu po- 

 kryw. Po obu stronach szwu przebiega od dołu ku górze coraz słabsza, ostro wcięta 

 kreska, gubiąca się przed słabo guzowatemi, sporemi wypukłościami, umieszczonemi 

 poniżej barków i tarczki. Wierzchnia strona bez dłuższych, rzadszych włosków, a czar- 

 no-szarawy podkład porośnięty jest drobniutkimi, b. krótkimi włoskami. 



Ogół rzeczonego uwłosienia jest siwo-żółty, drobno-pyłkowaty, najwybitniejszy na 

 przodzie głowy, na której między osadzeniem rożków mieszczą się dwie rozstawione, 

 drobne, żółto-ochrowate plamki. Brzeg oczów od wewnętrznej strony jest porośnięty 

 żółto-ochrowatymi włoskami. Na środku tarczy przedkarcza rozstawione są w czworo- 

 kąt cztery czarno-aksamitne, owalne plamy, z których dwie od strony górnej są więk- 

 sze od dolnych i nieco skośnie ku sobie od góry skierowane. Cztery rzeczone plamy 

 otoczone są obrączkowało żółto-ochrowem gęstem uwłosieniem, a żółte obrączkowate 

 obwódki stykają się ze sobą. Wązka listewka, biegnąca wzdłuż przedkarcza, jest też za- 

 żółcona. Tarczka porośnięta takimiż samymi żółto-ochrowatymi włoskami. Na powierzchni 

 pokryw porozrzucane są tu i owdzie drobne, nieokreślonego kształtu, żółto-ochrowate 

 cętki, które od strony nasady pokryw ułożone są w trójkąt, sięgający wierzchołkiem 

 (opartym o szew) do jednej trzeciej długości pokryw. Wzdłuż szwu, po obu jego stro- 

 nach, ustawione są podobne cętki, również w sporych od siebie odstępach oddalone. 

 Cętki te czasem wydłużają się wszerz, a przed zakończeniem pokryw zamieniają się 

 w wysunięte w obie strony, wydłużone, wąziutkie, porozrywane, łukowato ku dołowi 

 skierowane, ochrowate pasemka. Samo zakończenie pokryw jest też upstrzone tejże 

 Pam. Fizyogr. — T. XXIV. — Zoologia. 16 



