130 



roku; oprócz tego trzy okazy znalazł na Podolu w Sokołówce 17/6 1900 r. dr. Cza ki. 

 Poprzednio znajdował go przed laty ś. p. Andrzej Sznabl, Dyrektor Banku Pol- 

 skiego. 



Rodzaj Menesia Mulsant. 



Różni się od poprzedniego rodzaju naprzód tern, że głowa wraz z oczami jest 

 nieco szersza od przedkarcza. Tarczka międzyskrzydłowa ma zarys czworoboczny, gu- 

 zy barkowe silniej tępokanciasto wypukłe. Boki pokryw równoległe, ku zakończeniu 

 jakby cokolwiek rozszerzone, z czubkami szerzej skośnie ku górze i ku szwowi 

 ściętymi. 



M. bipunctata Zubków. Ryc. Ne 124. Dłg. c. 6—9"' mm. Ciało po wierz- 

 chu wyraźniej spłaszczone. Nakłucia głowy i przedkarcza o wiele drobniejsze i gęst- 

 sze niż na pokrywach, których nakłucia można zaliczyć do bardzo grubych. 



Uwłosienie jest podwójne: dłuższe i rzadsze oraz o wiele gęstsze i drobniej- 

 sze. Na czarnym podkładzie ciała, zwłaszcza na pokrywach, sterczą siwo-białawe wło- 

 ski; głowa i przedkarcze są o wiele słabiej takimiż włoskami porośnięte, ale zato 

 przód głowy pokryty jest gęstym, białym, z drobnych włosków utworzonym porostem. 

 Środkiem przedkarcza wzdłuż przebiega wązka kredowo-biała linijka, która w połowie 

 swej długości rozchodzi się na dwie ku brzegom przedkarcza sięgające, łukowato ku 

 górze skierowane zatoki, utworzone z rzadszych i dłuższych białych włosków, którymi 

 z obu stron obwiedziona jest też rzeczona linijka. Tarczka skrzydłowa pokryta jest 

 gęstym kredowato-białym porostem. U zakończenia pokryw, w pewnej odległości od 

 samej krawędzi, mieszczą się dwie wszerz owalne plamki. Całe piersi są dość gęsto 

 białym, drobniejszym porostem pokryte; pierścienie zaś brzucha tylko na brze- 

 gach białawo uwlosione. Różki całe są czarne, nogi wraz z łapkami jasno-rdzawo- 

 ochrowate. 



Żyje jako gąsienica w grubszych gałązkach kruszyny (Rhamnus frangula), a prze- 

 to doskonałego owada najsnadniej znaleźć można na kwiatach i listkach wymienionej 

 rośliny; ponieważ jednak starych krzaków tejże coraz jest mniej, więc też i owad jest 

 coraz rzadszy i trudniejszy do znalezienia. 



Znalezionych w kraju okazów widziałem dotychczas tylko dwa; znalazł je Jan 

 Wańkowicz koło Mińska białoruskiego w czasie bliżej nie oznaczonym. 



Rodzaj Tetrops Stephen. 



Z ogólnych zarysów do poprzedniego bardzo podobny tylko- nieco szerszy, oczy 

 ma mniej wypukłe, przedkarcze z dwoma wszerz ciągnącemi się wgłębieniami; z tych 

 pierwsze, górne, bardziej od brzegu oddalone, jest szersze i płytsze od dolnego, umie- 

 szczonego przed wyraźnym, wzniesionym rąbkiem przedkarcza oraz ku bokom znacznie 

 silniej niż w środku zagłębionego. Pierwszy członek rożków niewiele co gru- 

 bszy od drugiego; nogi krótkie. Oczy bardzo głęboko od brzegu wewnętrznego wy- 

 krajane, niemal przedzielone. 



T. praeusta Linneus. Ryc. N° 125. Dłg. c. 3,5 — 4,5"' mm. Najmniejszy ze 

 wszystkich gatunków do Cerambicidae należących. Nakłucia wierzchu ciała niemal 



