136 



z przodu słabiej lub silniej wypukła. Przedkarcze w stosunku do długości pokryw 

 czasem "sześć razy od nich krótsze. Członki rożków ku końcowi zaledwie słabo zgru- 

 białe. Nogi krótkie, trzecia ich para nie dosięga zakończenia pokryw, a pierwszy 

 członek łapek u trzeciej pary nieco krótszy od dwóch następnych razem wziętych. 

 Nakłucia pokryw ułożone w prostolinijne, mniej lub więcej regularne szeregi. 



O. pupillata Gyllenhal. Ryc JVs 132. Dł. c. 16—19"' mm. Środkiem gło- 

 wy wzdłuż, od jej nasady aż do wargi górnej, przebiega słabe wgłębienie z niewyraźną 

 wewnątrz kreseczką, a zapadnięcie to najwybitniej uwydatnia się między nasadami 

 rożków. Głowa z oczami tak szeroka jak przedkarcze, posiadające równą szerokość 

 od górnego i dolnego brzegu, przyczem boki jego są niemal równoległe, za połową 

 swej długości biorąc od góry zaledwie dostrzegalnie uwypuklone; powierzchnia tarczy 

 mocno wypukła, dążąca silnym pochyłym spadkiem ku dolnej wyraźnej krawędzi, opa- 

 trzonej wybitnym rąbkiem, którego górna krawędź jest pozbawiona. Nadto na wierz- 

 chu przedkarcza wszerz, na najsilniejszej jego wypukłości, sterczy skrócone z obu stron, 

 tępo-guzowate wzniesienie. 



Na pokrywach uwydatnione są trzy pary niemal równo od siebie oddalonych, 

 wzdłuż ciągnących się wygórowań; z tych dwa poprzedzone są od strony szwu ostro 

 naznaczoną, wgł.ębioną, obustronną kreseczką, która się gubi ku zakończeniu pokryw; 

 wymieniona para wygórowań, z początku płaska (raczej niezbyt wypukła), zwęża się 

 szybko, staje się kanciastą, wąziutką listewką i kończy się na połowie długości po- 

 kryw. Druga para wygórowań oddzielona jest od pierwszej bardzo słabem płaskiem wgłę- 

 bieniem, gubiącem się w połowie długości pokryw; od tego miejsca staje się mniej 

 wybitną, tępo-kanciastą, a rozpoczyna się poza guzem barkowym od wewnątrz i do- 

 chodzi słabnąc stopniowo prawie do zakończenia pokryw. Trzecia para, będąca wy- 

 dłużeniem dość wybitnie wygórowanego guza barkowego, jest najsłabiej uwydatniona, 

 dochodzi słabnąc stopniowo, tak jak i druga para, prawie do zakończenia pokryw. 



Powierzchnia głowy jest dość gęsto, z przodu słabiej, a ku nasadzie grubiej pona- 

 kłuwana, posiada powierzchnię całą o wyglądzie chropowatym, matowym. Przedkarcze 

 rzadziej i o wiele mniej wyraźnie ponakluwane jest jeszcze silniej matowe. Pokrywy 

 poznaczone są grubemi nakłuciami, ułożonemi w 10 par przez całą ich długość biegną- 

 cych, 'niezbyt regularnych szeregów, przyczem nakłucia u nasady pokryw są o wiele 

 grubsze i wyraźniejsze niżeli u zakończenia, ku któremu dążąc stopniowo drobnieją. 



Uwłosienie powierzchni ciała jest podwójne: jedno gęstsze i drobniejsze, dru- 

 gie złożone ze sztywnych, dłuższych, sterczących, o wiele rzadszych włosków; to osta- 

 tnie najobfitsze jest na głowie. 



Barwa głowy czarna; warga górna i samo wrośnięcie rożków u nasady są jasno- 

 pomarańczowe; przedkarcze o barwie podobnej, jaśniejszej, posiada bardzo szeroko roz- 

 stawione, więcej ku bokom posunięte, dwie czarne, półksiężycowate plamki, zwrócone 

 wypukłym grzbietem na zewnątrz. Plamki te od górnego swego brzegu, a od poło- 

 wy długości przedkarcza, skierowane są więcej ku dołowi. Nieco poniżej, ponad dol- 

 ną krawędzią, na samym środku, umieszczona jest o wiele drobniejsza, okrągła, czarna 

 cętka. Pokrywy są szare; tarczka i dwie po jej bokach złączone, a potem coraz sze- 

 rzej rozdzielające się plamy są tejże samej jasno- pomarańczowej barwy co i przed- 

 karcze. Zacieki wymienionych jasnych, podłużnych plam kończą się zwężając się bar- 

 dzo przed polową długości pokryw, które po bokach wzdłuż są czarniejsze niż po 

 wierzchu, a poza połową ich długości, rozciąga się na ich górnej powierzchni podłuż- 

 ny naciek blado-pomarańczowej barwy. Podwinięcia i podgięcia pokryw zewnątrz gu- 

 za naznaczone są szerszem o wiele, od góry odrazu zwężającem się, a dochodzącem 



