3 



przechodzą one w mieszane, a miejscami przeważają wprost drzewa liściaste. Wnętrze 

 gęstego lasu jest dosyć jednostajne: grunt, pokryty warstwą opadłych szpilek, żywi 

 małą tylko ilość roślin; spotykamy tu: Poa nemoralis, Fesłuca gigantca, Hieracium 

 vulgatum, fi. murorum, Monotropa Hypopitys, Pirola secunda; w miejscach bardziej 

 wilgotnych Callitriche vernalis, Polygonum minus, Sphagna, Politricha i t. p. 

 Gdzie grunt jest kamienisty, tam zależnie od tego, czy jest on złożony z drobnych 

 kamieni, czy z wielkich głazów, występuje zwykle różna roślinność; w pierwszym przy- 

 padku jest roślinność bogatsza; Polypodium vulgare, Pteridium aguilinum, Cystoptcris 

 fragilis, Geranium Robertianum zapuszczają swe korzenie między kamienie; w drugim 

 przypadku głazy pokryte porostami i mchami, sterczące nieregularnie, pozwalają nie- 

 wielu zaledwie roślinom korzystać z ziemistej zawartości szczelin między kamieniami. 

 Bogatszym w roślinność jest las rzadszy i młodszy; zależnie od gruntu będzie ona 

 tutaj również różną. Las taki cechuje głównie gęste podszycie; na gruncie równym 

 tworzą je młode drzewa i krzewy, np. Juniperus communis, Rubus, Roso, Frangula, 

 Alnus, Ribes Grossularia, na gruncie więcej kamienistym tylko Rubus, Prunus spi- 

 nosa i Ribes Grossularia ; w miejscach bardziej na światło wystawionych a wilgot- 

 nych rosną wśród kamieni: Athyrium Filix femina. Aspidium Filix mas, A. spinulo- 

 sum, A. dilatatiim, Impatiens Noli tangere, Moehringia trinertna, Galeopsis Tetrahit, 

 G. bifida, G. pubescens, Stachys sihatica, Calamintha clinopodium, Veronica offici- 

 nalis, Lysimachia nummularia, Epilobium montanum i inne. Szczególnie bujną roślin- 

 ność mają poręby, na których prócz różnych traw i malin spotyka się i inne charakte- 

 rystyczne rośliny, np. Chamaenerium angustifolium, Aera caespitosa, z paproci prze- 

 ważnie Pteridium aąuilinum, następnie Impatiens Noli tangere, Gnaphalium silvati- 

 cum, Hieracia, Vaccinium Myrtillus i różne krzewy. Polany są zwykle pokryte trawą 

 z małym dodatkiem innych roślin. Zarośla mają różny wygląd, zależnie od tego czy są 

 śródleśne, czy też znajdują się na suchych, otwartych miejscach; te ostatnie bywają 

 zwykle bogate w rośliny z pstrymi kwiatami. 



Ważne ze względu na rośliny w nich rosnące, są zarośla na brzegach lasów, wy- 

 stawione z jednej strony na wpływ wilgoci od wnętrza lasu, z drugiej na działanie 

 słońca. Charakterystyczny bardzo jest tego rodzaju brzeg lasu na Łysej Górze od 

 strony Nowej Słupi. Las urywa się nagle mocno pochylonemi ściankami kwarcytowemi, 

 zwróconemi ku południowi; u stóp ich leży mokra łąka. Dzięki silnemu naświetleniu 

 i odpowiedniej wilgoci, na skałach tych, pokrytych miejscami warstwą ziemi naniesio- 

 nej z lasu, rozwinęła się bujna roślinność. W szparach skał rośnie Asplenium Ruta 

 muraria, A. Trichomanes, pod skałami wśród krzaków dzikiej róży i malin strzelają 

 w górę Allium oleraceum, Lysimachia vulgaris, Turńtis glabra, Aera caespitosa, 

 Campanula persicifolia i inne wysokie rośliny, po głazach czołgają się Fragaria vesca, 

 Lysimachia nummularia, na warstwie ziemi, pokrywającej miejscami skały, rośnie w wiel- 

 kiej ilości Epilobium collinum, Gnaphalium silvaticum, Radiota linoides, Filago mon- 

 tana, Juncus conglomeratus (!) (w pobliżu mokra łąka), Hieracium pilosella, H. mu- 

 rorum, H. umbellatum, różne Euphrasiae, Erigeron acer i t. p. Tuż pod lasem cią- 

 gnie się bagnista łąka, pokryta wystającemi głazami, zarosła olszą (Alnus glutinosa); 

 wśród głazów rosną: Viburnum opulus, Sorbus aucuparia, Lysimachia vulgaris, Aera 

 caespitosa (f. altissima). Lythrum salicaria, Juncus effusus, J. conglomeratus, 

 Scirpus sihaticus, Stellaria palustris, S. graminea, S. uliginosa, Myosotis palu- 

 stris i t. p. 



2. Flora ról i pól. Występuje już poza obrębem samego pasma łysogórskiego. 

 Zależnie od pory roku roślinność wygląda tu bardzo różnie. Wcześnie na wiosnę, kiedy 



