7 



charakterystyczne dla lasu modrzewiowego, gdyż w innych lasach łysogórskich są 

 o wiele rzadsze i rosną tylko pojedynczo. Na miejscach suchszych znajdujemy Hie- 

 racium pi/osella, H. vulgatum, H. murale, Vaccinium Myrtillus, Pteridium aquilinum, 

 Knautia arvensis v. integrifolia, Calluna vul&aris, Genista tinctoria, na gliniastych 

 zboczach mchy Catharinea undulata i Ceratodon purpiireus. Najbogatsza roślinność 

 jest na skraju lasu w części południowo-wschodniej. Wstępu do wnętrza lasu bronią 

 krzewy: Primus spinosa, Rosa, Rubus; podszycie na brzegu lasu tworzą: Juniperus, 

 Evonymus, Frangula, Rhamnus, Sorbus, Fagus, Quercus, Pinus i Betula. Z roślin 

 zauważonych na skraju lasu najważniejsze są: Genista tinctoria, G. germanica, Onoius 

 hircina, Melilotus albus, M. officinalis, Erigeron canadensis, E. acer, Coronilla va- 

 ria, Vicia sepium, V. villosa, Calamintha Clinopodium (f. bardzo owłosiona), Thymus 

 Chamaedrys, Euphrasia Rostkoviana, E. nemorosa i formy przejściowe, Filago mon- 

 tana, Gnaphalium silvaticutn, Helichrysum arenarium, Leiicanthemum vulgare, Achil- 

 lea millefolium, Calamintha Acinos, Campanula patula, C. persicifolia, C. rapunculo- 

 ides, Agrimonia Eupatoria, Agrostis vulgaris, Turritis glabra, Astragalus glycyphyl- 

 los, Ballota nigra, Brunella valgaris, Centaurea Jacea, C. scabiosa, Dactylis glome- 

 rata, Daucus Carota, Epilobium montantim, Knautia awensis, Hieracium Pilosella i t. d. 



Na ogół las, jeszcze raz powtarzam, bardzo mało różni się od zwykłego lasu 

 mieszanego, jest może, co najwyżej, więcej widny, a jego wnętrze sprawia o wiele 

 przyjemniejsze wrażenie, niż ciemny bór jodłowy. 



