36 



N° 4. 



JM° 13. 



98 mm. 



(64 mm. -j- 34 mm.) 



Ni 12. 



No 9. 

 K« 10. 



No 11. 



No. 5. 



Js6 8. 



17 mm. Nóż nieuszkodzony, osada o- 

 stro zakończona, . otoczona 

 szczątkami oprawy drewnianej. 

 102 mm. (?) 21 mm. Koniec dolny odłamany, górny 



także nieco uszkodzony, obro- 

 biony następnie w ten sposób, 

 iż mógł służyć do wiercenia 

 otworów. 



71 mm. (?) 14 — 15 mm. Cienki nożyk, koniec ostrza 



odłamany. 



Noże kształtów sierpowatych. 



120 mm. (w linii prostej) 14 mm. 

 Ostrze 120; 19 mm. 



osada 50 mm. 



Ostrze 160 mm.; 25 mm. 



osada 50 mm. 



Ostrze 90 mm. (?) 18 mm. 



Silnie wygięty, nieuszkodzony. 

 Nieuszkodzony, doskonale do- 

 chowany, pokryty zabarwie- 

 niem czerwonawem. Grzbiet 

 około 3 mm. grubości. 

 Nieuszkodzony, grzbiet gru- 

 bości 4 mm. 



Koniec ostrza i koniec osady 

 odłamane, na osadzie kawałki 

 drzewa. 



Część górna ostrza odłamana. 



Ostrze powyżej 80 mm., około 20 mm. 

 osada 45 mm. 



Pozostałe trzy noże sierpowate są zanadto uszkodzone, ażeby można było podać 

 ich wymiary. 



b) Ostrza do dzid i strzał. 



Dobrze zachowane, choć nieco uszkodzone na końcu ostrze tulejkowate dzidy 

 (tabl. XI N° 10). Długość ostrza tego dosięgała prawdopodobnie 175 mm.; szerokość 

 największa 28 mm.; średnica największa tulejki około 30 mm., głębokość jej 69 mm. 

 W tulejce znajdują się dwa przeciwległe otwory, umieszczone w jednej linii, a służące 

 do lepszego umocowania ostrza na drzewcu: gwóźdź przechodził przez oba te otwory 

 i zostawał zakrzywiony na końcu. 



Ostrze płaskie ze zgrubieniem w pośrodku, zaopatrzone w dwa spuszczające się 

 skrzydełka, z których jedno pozostało, widoczne na rysunku (tabl. XII Ni 16) Dru- 

 gie skrzydełko, jak również osada, wbijana w drzewce, są odłamane. Wysokość ostrza 

 od wierzchołka do środka podstawy, gdzie rozpoczynała się odłamana osada, około 

 53 mm. Prawdopodobna szerokość największa, u podstawy, 31 — 32 mm. 



Płaskie ostrze, odłamane od większej całości (tabl. XII N? 15), będące może 

 ostrzem grotu albo strzały, najprawdopodobniej zaś sztyletem, albo nożem obosiecz- 

 nym. Długość ułomka 81 mm. 



c) Ostrza do strzał i szydła. 



Ostrza te różnią się mocno pomiędzy sobą swoją długością. Większe z nich 

 mogły służyć jako ostrza do grotów, średnie do strzał, mniejsze były szydłami. Bu- 

 dowa wszystkich jest jednakowa, jak to można widzieć na rysunkach. 



Ostrze wielkie, 208 mm. długie (tabl. XII N> 9), właściwie dłuższe, bo uszko- 



