42 



powstały już w okresie, kiedy grodzisko oddawna była miejscem pobytu człowieka. 

 Zwłaszcza pod tym względem warto wspomnieć o zrębie D: znaleziono pod nim przed- 

 mioty z kości, w tej liczbie sztylet, będący arcydziełem techniki ówczesnej, nad nim 

 zaś jeden z nożów żelaznych. Naturalnie, wnioski, wyprowadzone z jednego faktu, nie 

 mają zbyt wielkiej mocy przekonywającoj. Ale swoją drogą przypuszczenie, iż żelazo 

 ukazało się na grodzisku dopiero w epoce późniejszej jego istnienia, ma za sobą nie- 

 jakie prawdopodobieństwo. 



Jeszcze słów nieco o czasach, z których pochodzi grodzisko na Górze Ościko- 

 wej. Tę sprawę będzie można rozstrzygnąć, opierając się na całokształcie stosunków, 

 właściwych grodziskom Górnej Litwy. Poprzestanę więc tylko na zaznaczeniu, że zaró- 

 wno badane grodzisko, jak i grodziska górno-litewskie są nietyle puścizną dalekich 

 wieków, ile objawem opóźnienia kulturalnego całej Górnej Litwy w porównaniu ze 

 Żmudzią. Grodzisko na Górze Ości ko wej, w mojem przeświadczeniu, przypada na cza- 

 sy stosunkowo późne, może nie wcześniejsze nad wiek VIII po Chr., może nawet pó- 

 źniejsze, więc na wiek XI — XII. 



