5 



Po ewakuacyi władz rosyjskicli w sierpniu 1915 r. Komisya Szkół Wyższych przy Tow. Kursów 

 Naukowych, na skutek odezwy Komitetu Obywatelskiego stoł. m. Warszawy z d. 6 sierpnia 1915 r., ob- 

 jęła w posiadanie gmachy i ruchomości uniwersyteckie. 



Ponieważ zaś prof. T. Wierzbowski zrzekł się dalszej opieki nad zdewastowanym Gabine- 

 tem Archeologicznym, przeto Komisya Szkół Wyższych zawezwała mnie odezwą z d. 6 sierpnia 1915 r. 

 do objęcia protokularnie Gabinetu powyższego. Zastosowałem się do życzenia Komisyi i doręczyłem jej 

 protokół odpowiedni. 



Gdy zaś następnie odezwą z d. 9 sierpnia 1915 r. za N? 75 mianowany zostałem przez Komitet 

 Obywatelski stoł. m. Warszawy Kuratorem Gabinetu Archeologicznego, przystąpiłem niezwłocznie do pra- 

 cy, przyczem najpierwszem zadaniem było doprowadzenie do porządku lokalu Gabinetu, który znajdował 

 się w stanie wprost opłakanym. Ściana bowiem jego zewnętrzna, wewnątrz której przechodziła rura od 

 motoru miejscowego oświetlenia elektrycznego, była uszkodzona, to też swąd i kurz przedostawały się 

 do wnętrza sali w takiej ilości, iż pobyt w nim był niemożliwy, a zbiory narażone na zniszczenie. 



Zwróciłem się więc przedewszystkiem do Wydziału Budowlanego Komitetu Obywatelskiego stoł. 

 m. Warszawy, u którego wyjednałem naprawę uszkodzonej ściany. Gdy zaś to zostało uskutecznione, 

 przystąpiliśmy wspólnie z p. Romanem Jakimowiczem, asystentem Pracowni Antropologicznej 

 T. N. W., do uporządkowania zbiorów Gabinetu Archeologicznego. 



Zbiory te, zawierające zarówno przedmioty z archeologii przedhistorycznej i klasycznej, jak i oka- 

 zy etnograficzne oraz różne przedmioty posiadające wartość historyczną, szczególnie dla nas, zastaliśmy 

 w nadzwyczajnym nieładzie. 



Po oczyszczeniu ocalałych przed ewakuacyą w r. 1914-ym zbiorów z grubej warstwy kurzu, roz- 

 mieściliśmy je w szafach i witrynach. Ponieważ zaś nie znaleźliśmy w Gabinecie ani katalogu ani in- 

 wentarza, które prawdopodobnie wywiezione zostały przez władze rosyjskie podczas ewakuacyi wraz ze 

 zbiorami, przeto p. R. Jakimowicz przystąpił do inwentaryzowania ich, 



W tym samym czasie, dzięki przychylnemu stanowisku Rektora Uniwersytetu, Ur. J. Brudziń- 

 skiego, powiększony został lokal Gabinetu Archeologicznego przez przyłączenie doń pokoju przyległe- 

 go do sali ze zbiorami. Dawało to możność utworzenia w przyszłości Zakładu Archeologicznego, które- 

 go Uniwersytet Warszawski dotychczas nie posiada, a który powinien przy nim powstać. 



Praca nasza nad uporządkowaniem Gabinetu Archeologicznego posuwała się pomyślnie naprzód, 

 nie zdołaliśmy jej jednak ukończyć. W grudniu bowiem r. 1915-go została ona przerwaną z rozporzą- 

 dzenia zwierzchnich władz niemieckich (Odezwa z d. 20 grudnia 1915 r. za N° 4 — 1571). W styczniu 

 zaś r. 1916-go Rektor Uniwersytetu Warszawskiego, wyrażając jednocześnie podziękowanie za „opiekę 

 umiejętną i troskliwą", zawezwał mnie do przekazania pieczy nad Gabinetem archeologicznym p. Ry- 

 szardowi Ganszyńcowi, który mianowany został docentem filologii klasycznej Uniwersytetu War- 

 szawskiego. (Odezwy z d. 3 stycznia 1916 r. za N° 530 i 567). 



Na skutek odezw powyższych d. 6 stycznia 1916 r. w obecności przedstawiciela zwierzchniej wła- 

 dzy niemieckiej p. Neumana, delegowanego w tym celu przez J. E. von K r i e s a, przekazałem pie- 

 czę nad Gabinetem Archeologicznym p. R. Ganszyńcowi, doręczając mu jednocześnie wszystkie klucze 

 od szaf, witryn i drzwi wejściowych, oraz niedokończony inwentarz zbiorów. 



Na tern ukończyłem moją czynność w charakterze Kuratora Gabinetu Archeologicznego Uniwersy- 

 tetu Warszawskiego. 



