11 



pod kierunkiem ks. Marcina Poczobut a, a następnie (od r. 1807) Jana Śnia- 

 deckiego. Część dostrzeżeń meteorologicznych zaginęła. 



Termometry aż do roku 1871 umieszczone były na wysokości 20,6 metra nad po- 

 wierzchnią gruntu w oknie północnem Obserwatoryum. Do roku 1868 termometry 

 nie były sprawdzane. W maju tegoż roku po przeprowadzeniu porównania używanego 

 w tym czasie termometru D o 1 1 o n d a z wzorcowym termometrem B r a u e r a znaleziono 

 poprawki, dochodzące do -0,3 (dla temperatur letnich), i odtąd stosowano je do od- 

 czytań. Terminy obserwacyjne wielokrotnie zmieniano. 



Według Wanien a dzienniki obserwacyjne wileńskie początkowo (1777 — 1816) 

 zawierają tylko minima i maxima oraz średnią dzienną; sposób znalezienia tej osta- 

 tniej jest niewiadomy; prawdopodobnie dodawano do odczytań maximum i minimum 

 jeszcze jedno odczytanie w innym terminie i z wszystkich tych danych tworzono średnią 

 dzienną. Godziny terminowe są więc w tym okresie zupełnie nieznane, a wskutek 

 tego do średnich, podanych przez Wanien a, nie można zastosować właściwej poprawki 

 dla temperatur średnich rzeczywistych. Okres, o którym mówimy, obejmuje czas od 

 1777 do 1816 roku. W okresie tym brak jednak średnich z roku 1800, a także jest 

 krótka przerwa w czasie insurekcyi 1793 r. W roku 1777 temperatury od 1 — 18 marca 

 podane były zupełnie takie same; zostały więc skreślone i poprawione według Piotrogrodu. 



Od roku 1817 do 1849 mamy dostrzeżenia codzienne, ale terminy ich są wciąż 

 zmieniane, a mianowicie, wiosną, latem i jesienią odczytanie poranne robiono znacznie 

 wcześniej niż zimą; odczytanie popołudniowe czynione było między 2-gą a 3-cią po 

 południu, a wieczorne — między 9-tą a 10-tą wieczorem. W tym okresie jest już więc 

 możliwem otrzymanie średniej z trzech obserwacyj, mniej więcej, terminowych, a następ- 

 nie poprawienie jej do średniej rzeczywistej. 



Od lipca 1849 r. obserwowano już w ściśle określonych godzinach, a wzór dla 

 dla obliczania średniej był: h (10a+10p) do końca maja r. 1853, jednakże z przerwa- 

 mi we wrześniu i październiku 1852 r. i od stycznia do maja 1853. Od czerwca 1853 

 do końca kwietnia 1858 odczytania robiono o godzinach: 4a, lOa, 4p i lOp, a średnią 

 otrzymywano, dzieląc otrzymaną stąd sumę temperatur przez 4. 



Od maja 1858 do końca 1869 roku terminami obserwacyjnymi były godziny 6a, 

 2p i lOp, lecz notatki dla godz. 2-giej od stycznia do kwietnia 1866 zginęły. W po- 

 czątku 1870 roku nastąpiła znowu zmiana godzin na 7a, lp i 9p. W dniu 26 grudnia 

 1876 roku w obserwatoryum wynikł pożar, który spowodował przerwę w dostrzeżeniach 

 do 18 stycznia roku 1877. 



Wreszcie dostrzeżenia termometryczne przerwano w dniu ostatnim lutego 1883 r., 

 gdy Obserwatoryum Wileńskie istnieć przestało. 



Poprawki Wilda dla średnich terminowych w Wilnie. 



Corrections de Wild pour reduction des moyennes horaires. 



1 = 0°,01 c 



I 



11 



111 



IV 



V 



VI 



VII 



VIII 



IX 



X 



XI 



XII 



1 -XII 



1 (10+10) 



13 



14 



4 



-11 



-18 



-14 



-16 



-4 



-8 







8 



10 



_2 



1 (4 + 10 + 4 + 10) 



3 



-4 



-10 



-7 



5 



10 



12 



-1 



-12 



-7 



2 



4 







10 p. 



29 



46 



77 



133 



166 



188 



186 



185 



145 



84 



46 



24 



109 



i (6 + 2+10) 



-U 



-10 



8 



22 



18 



12 



16 



28 



22 







-6 



-7 



8 



i (7 + 1 + 9) 



-11 



-12 



-7 



-23 



-46 



-60 



-56 



-30 



-16 



-12 



-11 



-12 



-25 



