28 



ROZDZIAŁ II. 



Materyały dostrzeżeń termometrycznych w Polsce 

 dla okresu 1886 — 1910. 



§ 11. Objaśnienia tabel liczbowych. 



Jako materyał podstawowy dla pracy niniejszej posłużyły obserwacye, dokonywane 

 od r. 1886 do r. 1910 i ogłaszane w publikacyach sieci Warszawskiej, Galicyjskiej, 

 Pruskiej, Wiedeńskiej i Piotrogrodzkiej. Materyał ten był zbierany systematycznie 

 w Biurze Meteorologicznem Warszawskiem i jest ogłoszony drukiem w t. XXI „Pamięt- 

 nika Fizyograficznego". W publikacyi tej (str. 9) znajdujemy wyszczególnienie stacyj, 

 położonych na ziemiach polskich, z wymienieniem prowincyj, w której leży stacya, jej 

 spółrzędnych geograficznych, wysokości nad poziomem morza i wysokości termometru, 

 a także liczby lat obserwacyj i okresu. Zgromadzono tam dostrzeżenia dla pokaźnej 

 liczby stacyj, mianowicie 412 (221 stacyj sieci Warszawskiej i Piotrogrodzkiej, 74 sta- 

 cyj sieci Pruskiej i 117 stacyj sieci Galicyjskiej). Z tak nagromadzonego materyału 

 należało odrzucić część stacyj niepewnych co do jakości spostrzeżeń, albo mających 

 zbyt małą liczbę liczbę lat dostrzeżeń, albo wreszcie mających kombinacyę godzin 

 dostrzeżeń tak wybraną, że dotychczasowe badania nad redukcyą średniej terminowej 

 do średniej rzeczywistej nie pozwalają wyprowadzić dla niej odpowiedniej poprawki. 

 Po krytycznem rozejrzeniu się w posiadanym materyale liczba stacyj, których dostrze- 

 żenia można było zużytkować dla pracy o izotermach, zredukowała się do znacznie skrom- 

 niejszej liczby 131 punktów; z tych 64 w sieciach Warszawskiej i Piotrogrodzkiej, 41 

 w sieci Pruskiej i 26 w Galicyjskiej. Jak widać z liczb powyższych stacye nie są 

 rozłożone równomiernie na obszarze ziem polskich; na 7a mniej więcej część ziem pol- 

 skich (sieć Pruska i Galicyjska) przypada większa część stacyj; natomiast ziemie środ- 

 kowe i wschodnie mają sieć stacyj znacznie mniej gęstą, co zwłaszcza uwydatnia się 

 w częściach wschodnich między Pińskiem, Rygą i Kijowem. W tabl. XIV Rozdziału II 

 znajdujemy wyszczególnienie stacyj, których dostrzeżenia były opracowane, z wymie- 

 nieniem prowincyj, spólrzędnych geograficznych, wysokości stacyj i wysokości termo- 

 metru nad poziomem gruntu, liczby lat dostrzeżeń i ich okresu. Zamieszczono tam 

 zarówno stacye pełne, t. j. mające 25 lat dostrzeżeń (niektóre stacye z 24 latami po 

 dopełnieniu roku brakującego zostały również uznane za pełne) jak i stacye niepełne, 

 lecz mające conajmniej 11 lat kompletnych dostrzeżeń. 



Tabl. XV zawiera opis poszczególnych stacyj, zaczerpnięty z odpowiednich publi- 

 kacyj, uwzględniający zmiany w ustawieniu termometrów i umieszczeniu stacyj w ciągu 

 okresu obserwacyjnego. Wreszcie tablica XVI wyszczególnia stacye niepełne i poprawki, 

 stosowane przy ich dopełnianiu do 25-lecia. 



Aby dopełnić stacyę niepełną do żądanych lat 25 stosowano metodę różnic 

 z możliwie blizko położoną i niezbyt różną co do wysokości położenia stacyą, mającą 

 temperatury dla lat brakujących na interesującej nas stacyi. Po utworzeniu różnic 

 między dwiema stacyami dla poszczególnych miesięcy i lat otrzymywano, po podsu- 

 mowaniu i podzieleniu przez liczbę lat, dla których tworzono odchylenia, poprawkę 



