105 



13) Wiedeń. Opracowany jest okres od r. 1775 do r. 1910. 



14) Praga czeska. Średnie dla okresu 1771 — 1865 ogłosił Stanisław Kos 1 1 i vy. 



15) Wilno. Okres 1777—1883 obliczył Wanien, dane z lat 1816— 1890 Wild, 

 a ostatnie dwudziestopięciolecie 1886—1910 podane zostało w t. XXI „Pamiętnika 

 Fizyograficznego". 



16) Warszawa. Dane od r. 1779 do r. 1910 opracowane zostały przez W. 

 Jastrzębowskiego, J. Kowalczyka i Wł. Gorczyńskiego. W t. XXI 

 „Pamiętnika Fizyograficznego", wydanym w r. 1913 w Warszawie, podane są szczegó- 

 łowe tabele ze średniemi miesięcznemi i rocznemi dla całego okresu 1779 — 1910. 



17) Newhaven (Stany Zjednoczone, Conn., <p = 41°18'). Okres 1779— 1865 dysku- 

 towany był przez Loomis'a, który dla okresów 1779 — 1819 i 1820 — 1865 nie zna- 

 lazł wybitniejszych różnic prócz ochłodzenia w miesiącach letnich w okresie drugim. 

 Odnośne średnie dla czterech pór i dla roku są: zima — 2°1, wiosna 8°2, lato 21°1, 

 jesień 10°8, rok 9°5 (okres 1779 -1819) i — 2°0, 8°2, 20°7, 10°7 i 9"4 (okres 1820—1865). 



18) Rzym. Dane w okresie 1782 — 1792 i 1821 — 1890 szczegółowo opracował 

 F. E r e d i a. 



19) Montdidier. Okres 1791 — 1870 ogłoszony został w Annales du Bureau 

 Central Met. de France (1899). Wyciąg w „Meteorologische Zeitschrift", 1904, str. 471. 



20) Wrocław. Temperatury średnie dla Wrocławia są podane przez G a 1 1 e'g o 

 w „Schlesische Klimatologie" dla okresu 1791 —1854; lata 1855—1875 w „Mitteilun- 

 gen der K. Universitatssternwarte zu Breslau", a pozostały okres w wydawnictwach 

 Instytutu Meteorologicznego w Berlinie i Dostrzegalni Morskiej w Hamburgu. 



21) Calw (Wurtemberg). Obserwacye dla okresu 1798— 1900 w postaci śred- 

 nich dla 3 terminów oraz dla kombinacyi: | (7 a Ą-2 p -f- 2 X 9 P) zostały opracowane 

 i ogłoszone przez Mullera. 



Prócz powyższych punktów dłuższe (z początkiem w XVIII wieku) serye dostrze- 

 żeń termometrycznych prowadzone były w następujących miejscowościach: Zwanenburg 

 (od r. 1743), Peissenberg (od r. 1792), Trier vel Treves (1788) oraz Augsburg, Bay- 

 reuth, Karlsruhe, Lipsk; Gordon Castle (1781), Palermo (1791), Chalons (1806), Udine 

 (1803). W Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, prócz wyżej zaznaczonej stacyi 

 New-Haven, bardziej długoletniemi (z początkiem przeważnie koło r. 1820) są: New- 

 York, New-Bedford, Fort Monroe, Marietta, St. Louis, Fort Gibson, Fort Snelling, Chi- 

 cago i parę innych. 



Stacye powyższe nie są dotąd systematycznie opracowane albo też nie są wynoto- 

 wane w dostępnych dla nas wykazach literatury i czasopismach. 



W obrębie ziem dawnej Polski dłuższe serye dostrzeżeń termometrycznych wyka- 

 zują: Wilno (od r. 1777), Warszawa (od r. 1779), Wrocław (od r. 1791), Ryga (1795 — 

 1814, 1824-1831, 1839- 1848, 1850—1910), Głupczyce (Leobschiitz 1805—1849 cyto- 

 wane przez S. Kostlivy'ego), Gdańsk (od r. 1807), Kijów (1812-1845, 1847, 1851 — 

 1900), Tylża (od r. 1819), Mitawa (1823—1876, 1889-1910), Mikołajów (od r. 1824), 

 Kraków (od r. 1825) i inne później rozpoczęte. Szczegółowy wykaz stacyj termome- 

 trycznych na ziemiach polskich podany jest w t. XXI „Pamiętnika Fizyograficznego" 

 oraz w rozdziale I niniejszego dzieła (por. str. 5 — 6). 



Pam. Fizyogr. — T. XXIII. — Meteorologia. 



1 I 



