133 



Rok 1892. 



Odchylenia ujemne na północy Europy i w Syberyi (Nerczyńsk — 2°), a także 

 w obu Amerykach i w Islandyi (koło — 1°8). Wartości dodatnie wykazuje tylko 

 Grenlandya i strefa śródziemnomorska łącznie z Afryką Południową. 

 Rok 1891. 



Wartości dodatnie występują w Islandyi i w Ameryce NW i NE, a także w Ro- 

 syi Środkowej. Pozatem mamy wszędzie odchylenia ujemne, najsilniejsze w oko- 

 licy Uralu i w Syberyi SW. 

 Rok 1890. 



Europa N i E, Islandya i Stany Zjednoczone oraz Chiny i Japonja mają odchyle- 

 nia dodatnie. Europa Zachodnia, strefy śródziemnomorskie, Syberya SW i Gren- 

 landya wykazują przewagę wartości ujemnych. 

 Rok 1889. 



Ameryka Północna, Islandya oraz strefy gorące wykazują temperatury zbyt wyso- 

 kie, cała zaś Eurazya (z wyjątkiem Europy Północnej) ma odchylenia przeważnie 

 poniżej zera. 

 Rok 1888. 



Odchylenia ujemne silnie przeważają w tym roku; wyjątek stanowią Grenlandya, 

 Syberya SW i niektóre części stref gorących. 

 Rok 1887. 



Rosya i Syberya Zachodnia mają wartości dodatnie, pozatem przeważają odchyle- 

 nia ujemne. 

 Rok 1886. 



W okresie tym występuje przewaga odchyleń ujemnych w Ameryce, Islandyi 

 i w części Syberyi; w Europie przeważają wartości dodatnie. 



§ 29. Wartości skrajne odchyleń dla temperatur średnich miesięcznych 



i rocznych w Polsce. 



Mając tabele odchyleń dla poszczególnych lat i miesięcy wyszukać można z łat- 

 wością wartości skrajne tych odchyleń, a mianowicie najwyższe odchylenia dodatnie 

 i najniższe ujemne. Wartości te będą oczywiście zależne od wyboru okresu w ten spo- 

 sób, że im dłuższy będzie szereg lat rozpatrywanych, tern większą też będzie wogóle 

 amplituda odchyleń. Stosunki te jednak są naogół dość skomplikowane, a niekiedy 

 zdarza się, że jeden miesiąc daje tak nagłe i wielkie przesunięcie odchyleń, że następ- 

 ne lat kilkadziesiąt często już powodują tylko drobne zmiany. 



W podanej poniżej tabelce (por. Tab. XXXV) zestawione są odchylenia skrajne 

 dla temperatur średnich miesięcznych w ciągu okresu 1870— 1910 t. j. dla -11 lat. 

 Odchylenia te zestawił A. Schónrock w pracy, ogłoszonej w r. 1914 w t. XXXII 

 (VIII-ej seryi) wydawnictwa „Memoires de PAcademie J. des Sciences de St.-Petersbourg". 



Z Tab. XXXV wynika, że najwyższe bezwzględnie wartości skrajne przypadają na 

 miesiące zimowe (na styczeń i grudzień), a najniższe na miesiące letnie. Różnica od- 

 chyleń dodatnich i ujemnych lub, mówiąc krócej, amplituda tych odchyleń zależy nadto 

 od położenia geograficznego danej miejscowości; gdy w Polsce odchylenia miesięczne 

 nie przekraczają zazwyczaj -j-7 i — 10 stopni, to na północy Rosyi Europejskiej do- 

 chodzą one do -(-9 i — 12 stopni, a na południu Rosyi wahają się koło j-7 i — 7 

 stopni. 



