138 



Wreszcie izoterma najwyższej (0°) temperatury lutego na ziemiach polskich biegnie 

 na icli zachodnich kresach wdłuż dolnego i środkowego biegu Odry, dosięgając przed- 

 górzy Sudeckich u źródeł Bobru. 



§ 32. Izotermy marca na poziomie morza. 



Izotermy tego miesiąca, pod wpływem występującej wciąż przewagi morskiego 

 klimatu zachodu Europy, biegną ukośnie względem południków i równoleżników; ukła- 

 dają się one w przybliżeniu równolegle do gór Sudeckich i Karpackich. W południo- 

 wej części ziem polskich zaznacza się silnie wpływ oziębiający płyty Podolskiej, 



czem powiemy dalej. 



Linja izotermiczna najniższej temperatury marca — 3° przebiega przez najskraj- 

 niejsze dziedziny północno-wschodnie u źródeł rzek: Łowaci, Dźwiny Zachodniej 



1 Dniepru. 



Izoterma — 2° wkracza na ziemie polskie z północy przez środkowy bieg Ay Li- 

 flandzkiej i dolinę środkowego biegu Dźwiny Zachodniej, przecina pojezierze Litewskie 

 i źródła Berezyny, Dniepr w górnym biegu, Soż i Desnę w biegu środkowym, oddzie- 

 lając wyraźnie wyżynę Litewską i doliny dorzeczy Dniepru od płyty Środkowo -Ro- 

 syjskiej. 



Izoterma — 1° bierze początek na wybrzeżu Kurlandzkiem pomiędzy Windawą 

 a Lipawą, biegnąc doliną rzeki Windawy przecina pojezierze Żmudzkie, oddziela dolinę 

 rzeki Wilji od wyżyny Święciańskiej, wginając się nieco ku północo-wschodowi, 

 a przecinając wyżynę Mińsko- Wileńską dosięga źródeł Ptyczy i Berezyny. Biegnąc 

 wspólną doliną tych rzek dosięga Dniepru u ujścia doń Berezyny i przecinając go 

 wkracza za Dniepr, gdzie obrzeża południowo -zachodni kraniec wielkiej płyty Rosyj- 

 skiej. Lekkie wygięcie ku południo -zachodowi w okolicy Mińska Litewskiego uwydat- 

 nia wpływ wyżynowych okolic tego miasta. 



Izoterma 0° wkracza z morza na ląd między zatokami Kurońską a Świeżą, silnem 

 wygięciem ku południowi przecina pojezierze Prusko -Mazowieckie i okrążając ze stro- 

 ny południowej to ostatnie zimne wyniesienie, dosięga doliny Niemna między Grodnem 

 a Słonimem i okrąża lekkiem wygięciem ku północy wyżynę Wołkowyską. Następ- 

 nie przecina kotlinę Poleską przez rzekę Prypeć między Słuczą a Horyniem i, oddziela- 

 jąc wyżynę Wołyńską od dolin Prypeci i Teterewa, dosięga Dniepru pod Kijowem, 

 a biegnąc doliną środkowego biegu tej rzeki opuszcza ziemie polskie pod Ekatery- 

 nosławiem. 



Izoterma ta, silnie odsunięta od poprzedniej (—1°) u wybrzeża Bałtyku i przez 

 wyniesienia pojezierza Prusko- Mazowieckiego i wyżyny Mińsko- Wileńskiej, zbliża się 

 do niej w okolicy Mińska Litewskiego, zaznaczając coraz silniejszą zmienność tempe- 

 ratury w miarę odsuwania się od morza ku wielkiej płycie kontynentalnej Eurazyi. 



Izoterma 1°, wkraczając na ląd we wschodniej części wybrzeża Kaszubskiego, 

 przecina pojezierze Kaszubskie, rzekę Wisłę w połowie dolnego jej biegu, a biegnąc 

 południowo-wschodnim skrajem pojezierza Prusko -Mazowieckiego wkracza po prze- 

 cięciu rzeki Narwi w dolinę środkowego Bugu, a stąd niziną Podlaską wkracza na 

 wyżynę Wołyńską, biegnąc w kierunku S E. Przecinając Horyń w biegu środkowym, 

 a Słucz w górnym dosięga ona północno-wschodniego krańca płyty Podolskiej, gdzie wy- 

 gina się ku południowi. Od źródeł Bohu izoterma 1° biegnie południową granicą wy- 

 żyny Ukraińskiej ku wschodowi, zlekka wyginając się ku północy pod wpływem łago- 

 dzącym klimatu pobrzeża Czarnomorskiego. 



