139 



Izoterma 2° biegnie od wyspy Rugii przez ujście Odry i południową granicę po- 

 jezierza Pomorskiego w dziedzinę wielkich dolin, a przecinając Noteć i Wartę w środ- 

 kowych ich biegach odgranicza wyżynę Łódzką od doliny Bzury i Wisły środkowej. 

 W dalszym biegu przecina dolinę Wisły między Wieprzem a Sanem i wyżynę Lubel- 

 ską i, okrążając doliną Dniestru wyżynową płytę Podolską, wygina się pod tym ochła- 

 dzającym wpływem ku południowi aż do przedgórzy Karpat u źródeł Prutu, skąd bie- 

 gnąc prawie ku wschodowi, równolegle do wybrzeża morza Czarnego, dosięga ujścia 

 Dniepru. Napotkana przez izotermy 1° i 2° płyta Podolska powoduje rozsunięcie się 

 ich między Brześciem a Niemierczem, dając w marcu obszar małej zmienności tem- 

 peratury, rozciągający się od przedgórzy Karpat Lesistych aż do kotliny Poleskiej przez 

 wyżynę Lubelską i Wołyńską i płytę Podolską. Najwyższa izoterma marca na zie- 

 miach polskich 3° biegnie doliną Środkowej Odry, i, okrążając z południa Jurę Kra- 

 kowską, wkracza w dolinę górnej Wisły i przecina tę rzekę pod Krakowem, kierując 

 się ku przedgórzom Karpackim pomiędzy źródłami Wisły i Sanu. Różnica izoterm 

 skrajnych wynosi w marcu na ziemiach polskich 6° (od —3° do — f- 3°), podczas gdy 

 w styczniu wynosiła 6° ( — 1° do — 7°), a w lutym 7 (0° do — 7°); w tym ostatnim miesiącu 

 na wschodzie ziem polskich panuje jeszcze surowa zima kontynentalna, podczas gdy na 

 kresach zachodnich prędzej odczuć się daje łagodzący klimat wpływ morski. 



§ :5:J. Izotermy kwietnia na poziomie morza. 



Izotermy tego miesiąca mają przebieg prawie równoleżnikowy i przecinają ziemie 

 polskie z zachodu ku wschodowi, a więc wzrost temperatury następuje w miarę posu- 

 wania się z północy ku południowi. 



Izoterma najniższej temperatury tego miesiąca 4° odcina część Kurlandyi od Bał- 

 tyku do ujścia Dźwiny Zachodniej, a za zatoką Ryską biegnie już poza granicami ziem 

 polskich, gdyż najbardziej wysunięte ku północy stacye Wielkie Łuki i Korsówka mają 

 w kwietniu temperaturę 4°,5 i 4°,4. 



Izotęrma 5° biegnie od północnego krańca mierzei Kurońskiej przez pojezierze 

 Żmudzkie i Inflanckie, przecinając Dźwinę Zachodnią w środkowym jej biegu, a kie- 

 rując się dalej północną granicą doliny środkowego biegu tej rzeki przecina ją poraź 

 drugi pod Witebskiem. Pomiędzy Dźwiną a Dnieprem odgranicza płytę Litewską od 

 Srodkowo-Rosyjskiej i wyginając się silnie ku południowi pod działaniem oziębiającego 

 wpływu tego wyniesienia, przekracza Soż i Desnę w górnym icli biegu wkraczając na 

 wyżynę Środkowo -Rosyjską. Wygięcie tej izotermy biegnie granicą wyżyny wyżej 

 wzmiankowanej i jaskrawo charakteryzuje jej wpływ obniżający temperaturę wiosny. 



* 



Izoterma 6° bierze początek na wybrzeżu Bałtyku w połowie wybrzeża Kaszub- 

 skiego, obrzeża zatoki Gdańską i Świeżą i, cofając się nieco ku północy nad pojezie- 

 rzem Prusko- Mazowieckiem, biegnie doliną środkowego biegu Niemna przez wyżynę 

 Mińsko-Wileńską do Mińska, a stąd granicą północną dolin Dniepru i jego dopływów 

 opuszcza się ku południowi, wkraczając na płytę Środkowo -Rosyjską. 



Izoterma 7° wkraczając z zachodniej Europy przez dolny bieg Odry oddziela do- 

 linę Noteci od wyżyny pojezierza Kaszubskiego i, przekroczywszy Wisłę powyżej To- 

 runia, obrzeża z południowej strony pojezierze Prusko-Mazowieckie. Pomiędzy Niem- 

 nem a Narwią wkracza na pas wyżynowy Wołkowyski, skąd opadając lekko ku połu- 

 dniowi wkracza w kotlinę Poleską, a przecinając Ptycz w biegu środkowym i Dniepr 

 przy ujściu doń Berezyny wkracza w dolinę Desny środkowej i biegnie dalej połu- 

 dniowo-zachodnim skrajem płyty Rosyjskiej. . 



