141 



Kamieniec — Berdyczów i, wyginając się silnie ku północy nad wyżyną Ukraińską, 

 przecina Dniepr. 



Wreszcie najwyższa izoterma maja na ziemiach polskich 16" tworzy na połud- 

 niowo-wschodnich jej kresach nieomal linję zamkniętą, otaczającą eliptycznie dolinę środ- 

 kowego Dniestru i sięgającą południowym krańcem prawie do Odessy, gdzie panuje 

 już temperatura nieco niższa. Dolina Dniestru tworzy jakby wyspę najwyższej tem- 

 peratury maja na ziemiach polskich. 



§ 35. Izotermy czerwca ua poziomie morza. 



Linje izotermiczne tego miesiąca mają naogół kierunek zlekka odchylony od rów- 

 noleżników, lecz przebieg ich jest nie tak prosty jak w miesiącu poprzednim, lecz 

 zmodyfikowany rozmaitymi wpływami i w różny sposób w różnych częściach ziem 

 polskich. Wzrost temperatury następuje od wybrzeży Bałtyku w kierunku SE począt- 

 kowo bardzo prędko, zwalnia następnie na nizinach Podlaskiej i Poleskiej, oraz na wyżynie 

 Wołyńskiej, sprowadzając na tej przestrzeni niewielki gradient temperatury, i znowu 

 szybko wzrasta w miarę zbliżania się do morza Czarnego tak, że na wyżynie Ukraiń- 

 skiej między płytą Podolską a wybrzeżem Czarnomorskiem biegną blizko siebie aż 

 cztery izotermy. 



Najniższa izoterma czerwca 15° biegnie wzdłuż wybrzeża Kaszubskiego przez za- 

 tokę Gdańską i morzem obok mierzei Fryskiej i wybrzeżem Kurlandzkiem od Kłajpedy 

 przez Kuldygę do zatoki Ryskiej, którą przecina pomiędzy Messaragocem a Rygą. 



Izoterma 16° wkracza na ziemie polskie przy ujściu Warty do Odry, doliną Noteci 

 dosięga pojezierza Kaszubskiego, którego część wschodnią okrąża silnem wygięciem ku 

 północy i biegnie równolegle do wybrzeża Bałtyku od końca delty wiślanej do dolne- 

 go biegu Niemna (Tylża). Odchyla się następnie od wybrzeży morza dążąc przez 

 wyżyny pojezierza Żmudzkiego do ujścia Dźwiny Zachodniej, gdzie opuszcza ziemie 

 polskie biegnąc wciąż ku północo-wschodowi. 



Izoterma 17°, wkraczając na ziemie polskie blizko poprzedniej w środkowym bie- 

 gu Odry, dąży doliną Warty i nad pojezierzem Kujawskiem do dolnego przełomu 

 Wisły. Obrzeżając po drodze z południowej strony pojezierze Prusko- Mazowieckie 

 przecina Niemen między Kownem a Grodnem i oddziela wyżynę Święciańską od pasa 

 Wileńsko -Mińskiego, wyginając się ku północy, poczem po dosięgnięciu Witebska 

 zlekka opada ku południowi w miarę zbliżania się ku płycie Środkowo-Rosyjskiej, na 

 którą wkracza u źródeł Dniepru. 



Izoterma 18° ma przebieg najbardziej skomplikowany, gdyż oba jej końce znaj- 

 dują się na kresach południowo-wschodnich, a środek linii odbiega daleko od centrum 

 najwyższych temperatur w czerwcu, leżącego na wybrzeżu Czarnomorskiem. Izoterma 

 ta wybiega ze środkowej części Karpat Lesistych, wkracza przez dolinę źródeł Dniestru 

 na przedgórza Karpat miedzy Sanem a Wisłą, dosięgając źródeł tej rzeki, skąd zwraca 

 się nagle ku N E przez południowo-wschodnią część Jury Krakowskiej. U zachodnie- 

 go podnóża gór Kielecko-Sandomierskich zwraca ku NW przez źródła Pilicy, wyżynę 

 Łódzką i Wartę ku Kaliszowi, skąd znowu nagłem wygięciem ku wschodowi opisuje 

 pół okręgu koła ku zachodowi od Warty do Kalisza. Kierując się dalej przez Warsza- 

 wę i dolinę dolnego Bugu, obrzeża ze strony północnej nizinę Poleską i kotlinę Pod- 

 laską prawie do rzeki Słuczy, w której środkowym biegu zwraca się znowu ku SE. 

 Przecinając dwukrotnie Prypeć u jej dolnego przełomu wygina się ku południowi, 

 a wznosząc się następnie znowu ku północy biegnie przez Dniepr i Soż na płytę 



