144 



Izoterma 15° wkracza na ziemie polskie u zachodnich przedgórzy Sudetów, doliną 

 Odry kieruje się ku SE, obiegając z południa Jurę Krakowską, przecina dolinę dolnej 

 Wisty i przedgórzem Karpat dosięga doliny górnego Dniestru. Przecina ją i, dążąc 

 dalej, obrzeża z południa płytę Podolską; przecina wyżynę Ukraińską, a dosięgając 

 Dniepru powyżej Kaniowa, wznosi się nieco ku północy pod wpływem morza Czarnego. 



Izoterma 16 3 biegnie równolegle do poprzedniej, a przecinając rzeki Prut, Dniestr 

 i Boh w środkowym ich biegu, odgranicza niziny wybrzeża Czarnomorskiego od wy- 

 żyny Ukraińskiej i dosięga Dniepru powyżej Ekaterynosławia. 



Izoterma 17° biegnie z Bessarabii nad limanem Dniestru i wybrzeżem Czarno- 

 morskiem i przy ujściu Dniepru wkracza do doliny jego dolnego biegu. 



§ 39. Izotermy października na poziomie morza. 



Kierunek lin i j izotermicznych z NW ku SE podobny jest do kierunku izoterm 

 marca. Tylko u wybrzeża morza Czarnego gęsto skupione linje zachowują kierunek 

 z miesięcy poprzednich, równoległy do brzegów morza. 



Izoterma 6°, wkraczając z północy na ziemie polskie przez górny bieg Ay Liflan- 

 dzkiej, przecina Dźwinę Zachodnią pod Połockiem i oddziela między Dźwiną a Dnie- 

 prem płytę Litewską od Środkowo- Rosyjskiej, wkraczając na tę ostatnią przez rze- 

 kę Soż. 



Izoterma 7" biegnie z zatoki Ryskiej, od Messaragocem do Kuldygi, doliną Win- 

 dawy i przez pojezierze Żmudzkie dosięga biegu Niemna, przecina dolinę Kowieńską. 

 Przeciąwszy tę rzekę a następnie pas wyżynowy Wileńsko -Miński biegnie między 

 rzekami Niemnem a Ptyczem, a później Berezyną i Prypecią do Dniepru, przekracza- 

 jąc go przy ujściu Sożu i dążąc w kierunku wschodnim przez Desnę na płytę Środ- 

 kowo- Rosyjską. 



Izoterma 8° wkracza z morza Bałtyckiego na wybrzeże Kurlandzkie między Win- 

 dawą a Lipawą, biegnie wybrzeżem Kurlandzkiem i przecinając zalewy Kuroński i Świe- 

 ży dosięga przez deltę Wisły wyżyn pojezierza Pomorskiego. Zatoczywszy łuk prze- 

 cina znowu Wisłę w połowie jej biegu dolnego, biegnie doliną środkowego biegu Wi- 

 sły, Narwi, Bugu, niziną Podlaską i kotliną Poleską po południowej stronie doliny 

 Prypeci do Dniepru i przekracza go przy ujściu Desny, skąd w kierunku wschodnim 

 dąży dalej. 



Izoterma 9° wkracza z północo -zachodu przez dolinę Odry Środkowej, przecina- 

 jąc Wartę w górnym biegu dosięga wyżyny Małopolskiej i przez północny kraniec gór 

 Kielecko -Sandomierskich i Wisłę wkracza na wyżynę Lubelską. Przecina tę wyżynę 

 i rzeki Wieprz, Bug i Horyń w górnych ich biegach i spotykając płytę Podolską 

 w połowie jej północnej granicy wkracza w nią, odcinając część północno-wschodnią, 

 poczem wzdłuż równoleżnika 49-go dosięga Dniepru. Wygięcie tej linii ku północy od 

 gór Kielecko-Sandomierskich do płyty Podolskiej uwydatnia zaostrzający klimat wpływ 

 tych wyniesień. 



Izoterma 10° biegnie od południowego podnóża Jury Krakowskiej i, przecinając 

 dolinę górnego biegu Wisły i przedgórza Karpackie, wkracza w obręb Karpat Wscho- 

 dnich. Opuszcza je, przecinając przedgórze Karpackie po raz drugi u źródeł Prutu; 

 biegnie następnie równolegle do południowego brzegu płyty Podolskiej i przecina 

 Dniestr i Boh w biegach środkowych. Południową granicą wyżyny Ukraińskiej dosię- 

 ga Dniepru i przecina go u jego progów. 



