155 



pas względnie wyższej temperatury doliną Odry aż do wyżyny Małopolskiej. U pro- 

 gów tej wyżyny oraz przedgórz Sudeckich zwraca się ku północo- zachodowi, obrzeża- 

 jąc południowy brzeg doliny Odry. 



Oziębienie w lutym dają pojezierza Prusko -Mazowieckie i Pomorskie, oraz płyta 

 Podolska i wyżyna Małopolska, fałdująca w sposób ciekawy linję temperatury — 2°; 

 ocieplenia zaś spotykamy w dolinach rzecznych: Wisły, Sanu i Odry. Urozmaicona 

 rzeźba południowych części Polski od płyty Podolskiej przez dolinę Sanu i Wisły, 

 wyżynę Małopolską i znowu dolinę Odry powoduje bardzo zawiły, a zarazem bardzo 

 charakterystyczny przebieg linij izotermicznych, ulegających naprzemian oziębiającym 

 lub ocieplającym warunkom terenu. 



§ 47. Izotermy marca na poziomie rzeczywistym. 



Linja najniższej temperatury marca — 3° biegnie północo -wschodnimi kresami 

 ziem polskich, przecinając Dźwinę Zachodnią między Połockiem a Witebskiem oraz 

 Dniepr, Soż i Desnę u ich źródeł. 



Izoterma — 2° biegnie z północy równolegle do zatoki Ryskiej, przecinając dolinę 

 dolnej Dźwiny, pojezierze Inflanckie i wyżynę Święciańską, a następnie doliną rzeki 

 Berezyny, Dniepru i Soża, a przekroczywszy tę rzekę w okolicy Homla dąży dalej ku 

 wschodowi przez górny bieg Desny. 



Izoterma — 1° biegnie z morza Bałtyckiego doliną rzeki Windawy, przez pojezie- 

 rze Żmudzkie, a następnie dolinami Wilji, górnego Niemna i Ptycza dosięga kotliny 

 Poleskiej. Doliną Prypeci dobiega do Dniepru, a przecinając go powyżej Kijowa 

 wkracza na wyżynową płytę Środkowo- Rosyjską. 



Izoterma 0° wkracza na ląd z morza Bałtyckiego przez zalew Kuroński, wygina 

 się półkolem ku zachodowi biegnąc środkiem pojezierza Prusko -Mazowieckiego, doliną 

 Narwi i Biebrzy zwraca się ku wschodowi i południo- wschodowi i przecinając wyżynę 

 Wołkowysko - Białostocką dosięga kotliny Poleskiej w okolicy Pińska. Przecinając 

 w dąlszym biegu ku południo- wschodowi tę kotlinę oraz wyżynę Wołyńską dosięga 

 wyżyny Ukraińskiej u wschodnich granic płyty Podolskiej. Tu silnie oziębiający wpływ 

 tej wyniosłości zwraca bieg izotermy ku zachodowi północnym brzegiem tej wyniosło- 

 ści; następnie izoterma przecina płytę Podolską w jej połowie, zwraca się znowu ku 

 wschodowi południowym skrajem wyżyny i przez wyżynę Ukraińską dosięga Dniepru 

 przecinając go powyżej jego progów. Oziębiający wpływ wyżyny Podolskiej odrzuca 

 ku zachodowi i południowi izotermę 1", nie dozwalając jej przeciąć ani płyty Podol- 

 skiej, ani nawet zapadliny Pokucia. W pobliżu izotermy 0° na najbardziej wyniesionej 

 części pojezierza Prusko- Mazowieckiego w okolicy stacyi Margrabowa spotykamy na- 

 wet temperaturę poniżej — 1°. Zamknięta ta linja obejmuje jednak niewielki obszar, 

 jest jednak bardzo oddalona od właściwej izotermy — 1° i charakteryzuje zimny klimat 

 pojezierza, długo opierający się ociepleniu wiosennemu. 



Druga linia izotermiczna 0° biegnie Karpatami wzdłuż ich szczytów z południa aż 

 do Bramy Morawskiej. 



Izoterma 1° biegnie północnym brzegiem niziny Czarnomorskiej przez środkowy 

 bieg Bohu i Dniestru, dosięga przedgórza Karpat Wschodnich u źródeł Seretu i, cofa- 

 jąc się przed oziębiającym wpływem płyty Podolskiej i Karpat, kieruje się ku połu- 

 dniowi wdłuż przedgórzy Karpat Wschodnich. Druga linja izotermiczna tej tempera- 

 tury biegnie z morza Bałtyckiego przez zatokę Świeżą i okrążając z zachodu pojezie- 

 rze Prusko -Mazowieckie przecina dolinę Narwi i Bugu. Dążąc dalej ku południo- 



