157 



tej izotermy spotykamy obszerną dziedzinę niższej temperatury — poniżej 6° — na wy- 

 żynie pojezierza Prusko- Mazowieckiego, rozciągającą się w kierunku równoleżnikowym. 



Druga linia temperatury 6° biegnie północnym skrajem gór Karpackich i Sudec- 

 kich od Mołdawii do Śląska. 



Izoterma 7° również ulega rozdwojeniu przez wyżynową płytę Podolską, przez 

 którą wkraczają temperatury niższe, dosięgające przedgórzy Karpat. 



Izoterma 7° wkracza z przedgórza Karpat Wschodnich od źródeł Seretu przez 

 zapadlinę Pokucia i dalej południowym skrajem płyty Podolskiej biegnie na płytę 

 Ukraińską. W połowie tej wyżyny skręca nagle ku północy, dosięga Kijowa, a stąd 

 biegnie dalej ku wschodowi północnym skrajem doliny środkowego Dniepru. 



Druga część izotermy 7°, obejmująca znaczną część ziem polskich na zachodzie, 

 biegnie z zachodu doliną Warty i Noteci, poniżej pojezierza Kujawskiego do Wisły, 

 którą przekracza pod Płockiem, następnie dąży dolinami Narwi i Bugu przez nizinę 

 Podlaską i zachodni kraniec kotliny Poleskiej. Dalej przecina wyżynę Wołyńską od 

 Styru do źródeł Horynia, a od źródeł tej rzeki, wkraczając na płytę Podolską, zwraca 

 się ku zachodowi, odcinając część północno-zachodnią tej płyty. Wreszcie przecina 

 ona wododział Dniestru i Sanu i dąży przedgórzami Karpat, częścią Karpat Zachodnich 

 i przedgórzami Sudetów ku północo -zachodowi. Wśród tego obszaru, zamkniętego 

 prawie linią izotermiczną 7 U , spotyka się, wskutek wielkiej rozmaitości zamkniętego 

 terenu, zarówno dziedziny niższych jak i wyższych temperatur. Dziedzina temperatury 

 poniżej 7°, obejmuje wyżynę Małopolską z Jurą Krakowską; na górach Kielecko-San- 

 domierskich, wewnątrz wspomnianej linii zamkniętej 7° spotykamy temperaturę jeszcze 

 niższą, poniżej 6°. Pomiędzy dziedziny temperatur poniżej 7° między wyżynę Mało- 

 polską a góry Karpackie i Sudeckie wkraczają wązkie pasy temperatury znacznie wyż- 

 szej, powyżej 8°. Jeden z tych pasów rozciąga się w południowej części doliny Wi- 

 sły między Karpatami a Sanem oraz na część doliny Sanu (przy ujściu do Wisły). 

 Okolica Krakowa daje temperatury poniżej 8°, poczem znowu pas temperatury powy- 

 żej 8°, początkowo wązki, rozciąga się w dolinie górnej Wisły (od Wadowic) i Odry, 

 rozszerzając się w okolicy Wrocławia, za którym temperatura znowu spada poniżej 8°. 

 Ogólny rzut oka na mapę izoterm kwietniowych wykazuje obniżenie temperatury na 

 pojezierzach Pomorskiem, Kujawskiem, a zwłaszcza Prusko -Mazowieckiem, jak również 

 na wyżynie Ukraińskiej oraz Małopolskiej. Na tej ostatniej, zwłaszcza w jej części 

 północnej, to jest na terenie gór Kielecko-Sandomierskich, gradient temperatury jest 

 większy niż w miesiącach poprzednich. 



Temperatury podwyższone widzimy w dolinach rzek: Niemna, Warty, środkowej 

 Wisły, a przedewszystkiem najsilniej uwydatnione podwyższenie w dolinie Sańsko-Wi- 

 ślańskiej i Odry, gdzie. występują temperatury najwyższe dla kwietnia, w wąskich pa- 

 sach ciągnących się dolinami rzek tych od wschodu ku zachodowi. 



§ 4t). Izotermy maja na poziomie rzeczywistym. 



W rozkładzie izoterm maja na poziomie rzeczywistym uwydatnia się gęstość tych 

 li n ij na wybrzeżu Bałtyku, t. j. duży gradient temperatury na wybrzeżu morskiem, 

 a malejący w miarę zbliżania się ku wyniosłościom Wołynia i Podola, gdzie wraz ze 

 zbliżaniem się lata uwydatnia się silniej wpływ kontynentalizmu klimatu płyty Srod- 

 kowo-Rosyjskiej. 



Najniższa izoterma maja 9" przebiega północnym skrajem półwyspu Kurlandzkiego 

 z zatoki Ryskiej do morza Bałtyckiego. 



