161 



Izoterma 18° obejmuje cały środkowy pas ziem polskich od Odry do Dniepru, 

 zamykając wewnątrz linie niższych temperatur, otaczające wyżynę Małopolską i płytę 

 Podolską. Wyżej wymieniona linia izotermiczna biegnie z płyty Środkowo -Rosyjskiej 

 przecinając Desnę w górnym biegu, Dniepr oraz Berezynę i Ptycz w biegu środkowym, 

 i zwracając się ku północy otacza silnem wygięciem doliny Niemna i Wilii sięgając 

 aż za Wilno, skąd znowu zwraca się ku południo- zachodowi. Biegnąc w tym kierun- 

 ku obrzeża pojezierze Prusko- Mazowieckie, przecina dwukrotnie dolinę Narwi, obrzeża 

 po raz drugi, tym razem od południa, pojezierze Pruskie, przecina Wisłę poniżej Byd- 

 goszczy i wkraczając w dziedzinę Wielkich Dolin zwraca się znowu ku południo -za- 

 chodowi. Dążąc dalej dolinami Noteci, Warty i Odry wbiega w nizinę Śląską między 

 Odra. a Sudetami, a przekroczywszy Bramę Morawską wkracza na Karpaty Zachodnie, 

 a później na ich przedgórza, gdzie między Wisłą a Sanem zlekka wygina się ku pół- 

 nocy. Za Sanem, napotkawszy południowo-zachodni brzeg płyty Podolskiej, ustępuje 

 przed jej oziębiającym wpływem początkowo w zapadlinę Pokucia a następnie na przed- 

 górza Karpat Wschodnich, któremi dobiega źródeł Seretu. 



Zamknięta linia temperatury poniżej 18° otacza środkowo- północną część wielkiej 

 płyty Podolskiej, rozciągając się w kierunku z północo-zachodu ku południo- wschodowi. 



Druga takaż linia obejmuje obszar znacznie większy na lewym brzegu Wisły. 

 Obejmuje ona wyżynę Małopolską, biegnąc z doliny Wisły środkowej przez wyżynę 

 Łódzką, a po przecięciu rzeki Prosny kieruje się ku południo -wschodowi między Odrą 

 a wyżyną Małopolską, a następnie doliną górnej Wisły i wschodnim brzegiem wyżyny 

 Małopolskiej dosięga swego punktu wyjścia między Radomiem a Warszawą. Najwyż- 

 sza północno-wschodnia część wyżyny Małopolskiej, t. j. góry Kielecko -Sandomierskie, 

 otacza również izoterma zamknięta, niższa od poprzedniej, a mianowicie poniżej 17°, 

 sięgając aż do północo- wschodniego krańca Jury Krakowskiej. 



Izoterma 19° biegnie z płyty Środkowo -Rosyjskiej przez Dniepr powyżej Kijowa, 

 zbaczając ku południowi dąży przez wyżynę Ukraińską do płyty Podolskiej, a napot- 

 kawszy ją biegnie jej południowym brzegiem do Kamieńca. Za Kamieńcem przecina 

 Dniestr i źródła Prutu i wkracza na przedgórza Karpat Wschodnich, dążąc niemi ku 

 nizinom Mołdawii. 



Izoterma 20° biegnie przez Dniepr i wyżynę Ukraińską, przecinając Boh w biegu 

 górnym, a Dniestr i Prut w środkowym, i wkracza na nizinę Mołdawską. 



Izoterma 21", równoległa do poprzedniej, biegnie granicą wyżyny Ukraińskiej 

 i wybrzeża czarnomorskiego, a izoterma 22° obrzeża nizkie wybrzeża czarnomorskie, 

 przecinając rzeki Dniepr, Boh i Dniestr w ich dolnych biegach. Wreszcie ten szereg 

 gęsto skupionych izoterm kończy się na samym brzegu morza Czarnego, w Odessie, 

 temperaturą 23°, najwyższą średnią na terenie ziem polskich. 



W lipcu temperatury obniżone panują na wyniosłościach pojezierza Prusko -Ma- 

 zowieckiego i Pomorskiego, wyżynie Małopolskiej, płycie Podolskiej, wyżynie Ukraiń- 

 skiej, a także w dolinie środkowej Dźwiny, chociaż tu obniżenie temperatury nie jest 

 dostatecznie usprawiedliwione warunkami terenu. Lokalne podwyższenie temperatury 

 występuje bardzo silnie w dolinie Niemna i Wilii, a słabiej w dolinach Wisły i Noteci 

 oraz Wisły i Sanu. 



§ 52. Izotermy sierpnia na poziomie rzeczywistym. 



Najniższa izoterma sierpnia na ziemiach polskich 16°, biegnąc z płyty Środkowo- 

 Rosyjskiej, przecina Dniepr w jego górnym biegu, Berezynę u jej źródeł, a następnie 

 pojezierze Inflanckie, a wreszcie wkracza w dolinę dolnej Dźwiny i dosięga zatoki 



Pani. Fizyogr. — T. XXIII. — Meteorologia. 21 



