166 



S 5(>. Izotermy grudnia na poziomie rzeczywistym. 



Najniższa izoterma — 6° otacza z zachodu płytę Środkowo -Rosyjską przez górne 

 biegi Dźwiny, Dniepru, Soża i Desny. 



Izoterma — 5° biegnąc z północy przecina Dźwinę w okolicy Dźwińska, następnie 

 wschodnią część wyżyny Mińsko -Wileńskiej i zwracając się ku południo -wschodowi 

 przez dolinę Berezyny, Dniepru, Sożu i Desny dosięga płyty Środkowo -Rosyjskiej. 



Izoterma — 4° przecina Dźwinę w dolnym biegu, pojezierze Inflanckie, wyżynę 

 Mińsko -Wileńską i Święciańską, rzeki Słucz i Prypeć w kotlinie Poleskiej i dąży do- 

 liną Prypeci i Dniepru ku południo-wschodowi. 



Izoterma — 3° biegnie z zachodniego wybrzeża zatoki Ryskiej przez Dźwinę u jej 

 ujścia, obrzeża ze wschodu pojezierze Żmudzkie, przecina dolinę Niemna pod Kownem, 

 a napotkawszy pojezierze Prusko -Mazowieckie zatacza łuk ku zachodowi dokoła jej 

 najwyższych wyniosłości. Następnie dosięga źródeł Narwi, a biegnąc ku południo- 

 wschodowi przecina kotlinę Poleską w jej zachodnim krańcu, wyżynę Wołyńską od 

 górnego biegu Prypeci do źródeł Słucza, a napotkawszy płytę Podolską, wygina się 

 ku zachodowi, przecina płytę i zapadlinę Pokucia, dosięga przedgórzy Karpackich, 

 zwraca się znowu ku wschodowi biegiem środkowego Dniestru, a przecinając Boh 

 i wyżynę Ukraińską dosięga Dniepru powyżej dolnego przełomu. 



Linia o tej że samej temperaturze —3° biegnie wdłuż Karpat Wschodnich i Za- 

 chodnich. 



Izoterma — 2° biegnie z zatoki Ryskiej od Messaragocem, obrzeżając od zachodu 

 pojezierze Żmudzkie, przecina Niemen w blizkości ujścia, pojezierze Prusko -Mazowie- 

 ckie w części zachodniej, dosięga dolin Bugu i Wisły, przecina wyżynę Lubelską 

 i, wginając się ku południowi na północnej części Roztocza, ulega następnie ocieplają- 

 cemu wpływowi doliny Sanu, niosąc względnie wyższą temperaturę ku wschodowi do 

 Lwowa. Stąd południowym brzegiem doliny Sanu i Wisły, z wygięciem ku północy, 

 dosięga przedgórzy Karpackich i dąży niemi a następnie Karpatami i Sudetami dalej 

 ku zachodowi i północo- zachodowi. 



Zamknięta linia temperatury poniżej — 2° otacza wyżynę Małopolską, przecinając 

 Jurę Krakowską i niedosięgając z północy Wisły i Pilicy. 



Ostatnia linia izotermiczna — 2° biegnie z Mołdawii przez środkowy bieg Prutu 

 i Dniestru i dolny Bohu i Dniepru. 



Izoterma — 1° biegnie wybrzeżem morza Bałtyckiego od Windawy przez zalew 

 Świeży, dolinę dolnej Wisły w dziedzinę Wielkich Dolin. W dolinie Warty zwraca się 

 ku wschodowi, przecina zachodnią część wyżyny Łódzkiej, obrzeża z zachodu wyżynę 

 Małopolską, dosięga doliną Odry Bramy Morawskiej, poczem zwraca się ku północo- 

 zachodowi przedgórzem Sudeckiem. 



Podwyższona temperatura — 1° zajmuje niewielki pas w dolinie środkowego bie- 

 gu górnej Wisły pomiędzy dwiema izotermami — 2°. 



Na pojezierzu Pomorskiem spotykamy linię zamkniętą tejże temperatury 1°, ota- 

 czającą wschodnią część pojezierza Pomorskiego. Na północnym krańcu tego pojezie- 

 rza temperatura spada nawet do — 2 U , uwydatniając względną surowość klimatu tej 

 okolicy kraju. 



Wreszcie izoterma — 1° obejmuje brzeg morza Czarnego od limanu Dniestru do 

 limanu Dniepru. 



Izoterma 0° wkracza z Bałtyku w zatokę Gdańską i otacza z południa i zachodu 

 mierzeję Pucką. 



