167 



Obniżenia temperatury w grudniu występują na pojezierzu Prusko-Mazowieckiem, 

 płycie Podolskiej, wyżynie Małopolskiej i na pojezierzu Pomorskiem. 



Silne ocieplenia występują w dolinie Sanu, Warty i Odry oraz górnej Wisły, 

 a także na wybrzeżu Bałtyku dokoła mierzei Puckiej. 



§ 57. Izotermy roku na poziomie rzeczywistym. 



Linia izotermiczna dla całego roku o najniższej temperaturze 5° biegnie przez 

 północno-wschodnie kresy ziem polskich. Dąży ona z północy między wybrzeżem za- 

 toki Ryskiej a płytą Rosyjską w dolinę Dźwiny środkowej, nie dosięgając tej rzeki 

 zwraca się ku wschodowi, przecina Dźwinę za Połockiem, a następnie przez źródła 

 Dniepru, Sożu i Desny wkracza na płytę Środkowo -Rosyjską. 



Izoterma 6° biegnie przez półwysep Kurlandzki od Windawy, przecina pojezierze 

 Żmudzkie wdłuż doliny rzeki Windawy, a następnie wyżynę Mińsko- Wileńską w jej 

 części północnej i obrzeża ją z zachodu w części południowej, wyginając się ku połu- 

 dnio -zachodowi wskutek obniżenia się temperatury, i przecina rzekę Ptycz w jej biegu 

 środkowym. Dalej izoterma ta biegnie między rzekami Prypecią i Berezyną, przecina 

 Dniepr i Soż w pobliżu ich złączenia się i przez środkowy bieg Desny wkracza na 

 płytę Środkowo -Rosyjską. 



Druga linia izotermiczna 6° biegnie z północo-zachodu górami Sudeckiemi i Kar- 

 patami Zachodniemi i wkracza w dziedzinę górską Karpat Wschodnich. 



Wreszcie ostatnia linia izotermiczna o temperaturze 6° zamyka obszar niższej 

 temperatury dokoła stacyi Margrabowa w najbardziej wyniesionej części pojezierza Pru- 

 sko -Mazowieckiego. 



Izoterma 7° wkracza z morza Bałtyckiego przez mierzeję i zalew Kuroński, prze- 

 cina pojezierze Prusko- Mazowieckie w jego części zachodniej, wyginając się ku zacho- 

 dowi, przecina dolinę Narwi i dotyka Bugu, wznosi się ku północy nad niziną Podla- 

 ską, a dążąc dalej ku południo -wschodowi przecina kotlinę Poleską i wyżynę Wołyń- 

 ską. Po dosięgnięciu wyżyny Ukraińskiej linia ta kieruje się ku wschodowi, przecina 

 Dniepr poniżej Kijowa, a wreszcie doliną tej rzeki dosięga płyty Rosyjskiej. 



Druga linia izotermiczna 7° biegnie równolegle do izotermy 6° i początkowo bar- 

 dzo blizko niej przedgórzami gór Sudeckich, zbliża się do niej bardziej jeszcze w do- 

 linie górnej Wisły, a odchylając się ku północy w dolinie Sańsko- Wiślańskiej obrzeża 

 z północy przedgórza Karpat, i wkroczywszy w zapadł inę Pokucia biegnie nią ku po- 

 łudnio- wschodowi. Wreszcie pod Czerniowcami wkracza znowu na przedgórza Karpat 

 i dosięga źródeł Seretu. 



Linie zamknięte 7° okalają trzy obszary. Pierwsza linja 7° otacza północno- 

 wschodnią część pojezierza Pomorskiego, dosięgając na północy nizin wybrzeża Pomor- 

 skiego, na wschodzie delty Wisły. Druga otacza najwyższe części wyżyny Małopol- 

 skiej, przecinając w połowie Jurę Krakowską i dosięgając Stopnicy, a trzecia linja zam- 

 knięta 7° otacza obszar największy, a mianowicie zamyka wewnątrz siebie prawie całą 

 płytę Podolską oprócz zachodniego jej krańca. 



Pomiędzy temi dwiema zamkniętemi izotermami 7°, a izotermą o takiejże tempe- 

 raturze biegnącą przedgórzami Karpat i Karpatami znajduje się obszar o podwyższonej 

 temperaturze średniej rocznej (powyżej 8°), obejmujący długimi pasami doliny Wisły 

 i Sanu od ich biegów górnych i sięgający doliną Wisły prawie do ujścia Wieprza. 



