16 



tnia do pierwszej połowy maja, czas gniazdowania od połowy maja do pierwszych dni 

 czerwca). Dr. Ludwik Sitowski przywiózł z Pienin jeden okaz starego samca, za- 

 bitego w okolicznościach, świadczących o gnieżdżeniu się tego ptaka w Pieninach; 

 gniazdowanie muchołówki białoszyjnej w Pieninach należy jednak traktować, jako wy- 

 sunięte na północ stanowisko z Węgier, gdzie jest ona dość pospolitą. 



W Muzeum Dzieduszyckich znajduje się 9 egzemplarzy tego ptaka z po- 

 wiatów Sokalskiego i Brodzkiego, a słowa D z i e d u s z y c k i ego (39) „u nas nie rzad- 

 ka, a są okolice, w których jest nawet pospolita", przypuszczam, że należy odnieść wy- 

 łącznie do Galicyi wschodniej. Według Brunickiego (52) w okolicach Stryja po- 

 spolita jest tylko na przelotach. Na zimę odlatuje. 



Siphia Hodgs. 



7. Siphia parva parva (Bechst.) 



Muscicapa parva B e c h s t. - P i e t r u s k i 2 Muscicapa parva - S c li a u e r 34 

 Muscicapa parva Bechst. -Zawadzki 3 Muscicapa parva Bech.-D z i e d u s z c k i 39 

 Muscicapa parva B e c h s t. - W o d z i c k i 7 Muscicapa parva Becli.-Karliński 42 

 Muscicapa parva B e c h s t.-N o w i c k i 22 Muscicapa parua Linn.-Kocyan 50 

 Muscicapa parva S c. - S c h a i 1 1 er 26 



Kraina gniazdowania tej muchołówki, zarówno jak i poprzedniej, nie jest dokład- 

 nie poznana. Zachodnia jej granica biegnie, mniej więcej, od Rugii przez północno- 

 wschodnią część Pomorza, Meklenburg, księstwo Holsztyńskie, zachodnią część Branden- 

 burgii, Saksonię, Bawaryę, Salzburg, Austryę, Węgry i Bułgaryę. Na północ przez ro- 

 syjskie prowincye nadbałtyckie sięga okolic Piotrogrodu i gub. Ołonieckiej; dalej na 

 wschód północne jej granice nie są znane; w północnej części gub. Permskiej wystę- 

 puje już syberyjska forma S. p. albicilla Pall. Najbardziej wschodnie jej stanowiska 

 znane są z gub. Ufimskiej, Orenburskiej i Saratowskiej. Prawdopodobnie gnieździ się 

 na całym obszarze, zawartym pomiędzy tętni granicami i morzem Czarnem (w gub. 

 Astrachańskiej nie notowana jednak nawet na przelotach) na rzadkich stanowiskach tu 

 i owdzie rozproszonych. 



W Galicyi zdaje się również gnieździć na rzadkich stanowiskach po całym kraju, 

 częściej w jego części wschodniej, niż zachodniej. Jak wysoko posuwa się w góry do- 

 kładnie niewiadomo. Według Wodzickiego (7) po południowej stronie Tatr dość 

 pospolita w bukowych lasach, zaś w Polskich Tatrach jej niema. Kocyan (50) wspo- 

 mina, że spotykał ją w porze gniazdowej na Orawicy, Karliński (42) miał ją widy- 

 wać w Kuźnicach i Zakopanem, co Kocyan podaje w wątpliwość. Na zimę odlatuje. 



TIMELIIDAE. 



Panurus Koch. 



Panurus biarmicus biarmicus (Linn.) 



Panurus biarmicus L. - P i e t r u s k i 2 Calamophilus barbatus - Se hau er 34 

 Parus biarbatus Scop. -Zawadzki 3 Parus biarmicus Linn. - Dzie duszy ck i 39 

 Calamophilus biarmicus L. - N o w i c k i 22 



Wąsatka ta gnieździ się jeszcze obecnie na półwyspach Bałkańskim, Apenińskim 

 i Pirenejskim, w Anglii (Norfolk), Holandyi i Meklenburgu. Z bardzo wielu okolic 

 Europy środkowej, gdzie się dawniej gnieździła, obecnie znikła już bez śladu. 



