Ig: 



Cinclus aąuaticus B e c h s. - W o d z i c k i 7 Cinclus aąuaticus B e c h s t. - B r u n i c k i 52 

 Cinclus aąuaticus B e c h s t. - N o w i c k i 22 Cinclus aąuaticus B e cli s t. - N i ez a b i- 



t o w s k i 79 



Forma ta zamieszkuje Francyę (za wyjątkiem południowych jej części, gdzie wy- 

 stępują C. c. meridionalis Br. i C. c. pyrenaicus Dress.), Niemcy (prócz Alp, gdzie 

 gnieździ się meridionalis), Belgię, Królestwo Polskie, Galicyę, Węgry i Rumunię. 



W Galicyi pluszcz ten przez cały rok jest pospolity, - w góry posuwa się do wy- 

 sokości 2000 m., o gniazdowaniu jego na równinach nie mamy wiadomości, poja- 

 wia się on natomiast tam w zimie. Wszystkie okazy Muzeum D z i e du s z y c k i c h 

 należą do tej formy. Suszkin (Pticy Ufimskoj gubernii) wspomina o egzemplarzu 

 pluszcza w kolekcyi Menzbira, dostarczonym temuż z Galicyi przez Schlutera, 

 niezgadzającym się z opisem ani C. c. cinclus L., ani też C. c. aąuaticus Bechst. 

 Do jakiej formy miałby ten ptak należeć z krótkiego opisu, jaki podaje Suszkin, nic 

 wywnioskować nie można. 



11. Cinclus cinclus cinclus (Linn.) 



Forma ta zamieszkuje północną Europę. Południowe granice jej są mało znane. 

 Hartert („Die Vóg. der. palaarkt. fauna") podaje, jakoby pluszcz ten miał się gnieź- 

 dzić w rosyjskich prowincyach nadbałtyckich i przypuszcza nawet jego gniazdowanie 

 na Pomorzu i w Prusach Wschodnich. Dane te jednak zdają się być błędne. Lou- 

 don-Lisden („Vorlaufiges Yerzeichnis der Vógel der russischen Ostseeprorinzen Est- 

 land, Livland und Kurland") zna go tylko jako rzadkiego gościa w opracowywanych 

 przez się miejscowościach. O. Koch („Obersicht iiber die Vógel Estlands") zaś mówi 

 tylko o sporadycznem gnieżdżeniu się tej formy w Estonii. E. Hubner („Avifauna 

 von Yorpommern und Riigen") podaje go tylko jako rzadkiego zimowego gościa na 

 Pomorzu. W gub. Piotrogrodzkiej nawet bywa tylko w zimie, jak również i w Nowo- 

 grodzkiej, choć co do tej ostatniej to Bianchi („Etat actuel de nos connaissances de la 

 faunę ornithologiąue du gouvernement de Novgorod") robi przypuszczenia o gnieżdże- 

 niu się go na wzgórzach Wałdajskich. Na wschodzie wzdłuż Uralu opuszcza się bar- 

 dziej ku południowi i gnieździ się w tych górach, nawet w gub. Ufimskiej. W zimie 

 przesuwa się znacznie na południe i bywa wtenczas w Niemczech, Austryi, Galicyi 

 Węgrzech i Rumunii. 



Jedyne dane, jakie mamy o zalatywaniu tego ptaka do Galicyi, pochodzą od Fri- 

 valdsz ky'ego („Aves Hungariae"), który cytuje kilka sztuk C. c. cinclus (L.), bitych 

 przez Kocyana w Tatrach. Bez wątpienia jednak pluszcz ten w zimie musi się poja- 

 wiaś w całem paśmie Karpat, brak zaś danych o nim należy przypisać nierozróżnianiu 

 go od C. c. aąuaticus Bechst. Twierdzenie F r i v a 1 ds z ky'e g o, jakoby ta forma 

 miała się gnieździć w Tatrach i Karpatach, jest naturalnie błędne, a cytowane przez 

 Fri valdszky'ego pisklę z Orawicy (coli. A. Kocyan 25 VI 1883) należy bez wąt- 

 pienia do poprzedniej formy. 



TURDIDAE. 



Turdinae. 



Wielkie jest prawdopodobieństwo, że prócz poniżej zamieszczonych w spisie form, 

 jeszcze następujące drozdy do Galicyi zalatują, a wykrycie ich jest tylko kwestyą cza- 

 su i staranniejszych obserwacyi. Oreocichla dauma aureus Hol. (gnieździ się we wscho- 

 dniej Syberyi, na zimę leci do południowych Chin i Formozy) był notowany prawie 



