21 



16. Turdus naumanni Te mm. 



Turdus naumanni T emm. - Zawadzki 3 Turdus naumanni Teram. -Nowicki 22 



Drozd ten gnieździ się w Azyi, począwszy od Jenisieju w kierunku wschodnim; 

 na południe aż po Bajkał. Wschodnie granice jego krainy są nieznane. Na zimę leci 

 do Mandżuryi, Korei, Chin środkowych i Turkiestanu. Pojedyncze egzemplarze zalatują 

 od czasu do czasu do Europy i były zabijane we wszystkich jej krajach. 



Z Galicyi podaje go jeden Zawadzki (3). Autor ten w synonimach tego drozda 

 pisze Turdus ruficollis Pall. Jest to błędem Turdus r. ruficollis Pall. jest to zu- 

 pełnie inny drozd, zamieszkujący również Syberyę, lecz do Europy zalatujący bez po- 

 równania rzadziej (znane 2 czy 3 wypadki). 



Turdus torquatus torquatus Linn. 



Turdus torąuatuś L. Piet ruski 2 Turdus torquatus - Sc ha ner 34 



Turdus torąuatuś L i n n. - Z a w a d z k i 3 Turdus torąuatuś L i n n. - D z i e d u s z y c k i 39 

 Turdus torąuattts Linn. - W o dz i cki 6 Turdus torąuatuś L i n n. - K a r 1 i ń s k i 42 

 Turdus torąuatuś L i n n. - W od z i c k i 7 Turdus torąuatuś Boie-Kocyan 50 

 Turdus torąuatuś L. -Nowicki 22 Turdus torąuatuś L. - N i ezab i t o w s k i 73 



Gnieździ się w północnej Europie. Zamieszkuje wyspy Wielkiej Brytanii, półwysep 

 Skandynawski i półwysep Kolski. Według Sabaniejewa ma się gnieździć na Uralu 

 w gub. Permskiej; dane tego autora są jednak bardzo wątpliwe i nikt też prócz niego 

 drozda tego tam nie spotykał. Na zimę odlatuje na Europejskie i Afrykańskie wybrze- 

 ża morza Śródziemnego i podczas tych wędrówek bywa spostrzegany w Europie środ- 

 kowej, lecz naogół dość rzadko. 



W Galicyi się nie gnieździ. Wszystkie dane o droździe obrożnym należy odnieść 

 do T. i. alpestris Brehm. Należy przypuszczać, że T. torąatus L. podczas przelotów 

 spotyka się w Galicyi, do tej pory jednak stwierdzone to nie zostało. Wszystkie oka- 

 zy Muzeum Dzieduszyc k i ch są to typowe T. t. alpestris (Brehm.). 



17. Turdus torquatus alpestris (Brehm). 



Zamieszkuje wszystkie góry środkowej i południowej Europy za wyjątkiem Anglii. 



W Tatrach i Karpatach pospolity, choć niezbyt liczny; gnieździ się już na podgó- 

 rzach, w górach aż po granicę kosodrzewiny. O gnieżdżeniu się drozda obrożnego 

 na równinach nie mamy dotychczas żadnych wiadomości, zdaje się, że pojawia się on 

 tam tylko jesienią i w zimie. 



Hyloeiehla Baird. 



Według Harterta drozd rdzawoboczny, nazywany dotąd przez wszystkich prawie 

 autorów T. iliacus (Hartert oba gatunki philomelos Brehm i musicus L. włącza do 

 rodzaju Turdus) powinien się nazywać T. musicus, gdyż opis drozda u Linneusza 

 (w „Systema Naturae" Ed. X. p. 169) pod tą nazwą tylko do drozda rdzawobocznego 

 da się zastosować; wskutek tego opis z r. 1766 („Syst. Nat." XII) drozda śpiewaka pod 

 nazwą Turdus musicus odpada ze względu na po raz drugi użyta, nazwę gatunkowa 

 w tym samym rodzaju, a opis i nazwa HiHinia z r. 1831 („Handb. Naturg. Vóg. 

 Deutschl.") Turdus philomelos zyskuje pierwszeństwo. Stosując się do tych przekony- 

 wających danych Harterta przyjmuję tę nomenklaturę, aczkolwiek większość ornito- 

 logów pominęła te uwagi milczeniem. Uważam bowiem, że uznawszy raz pierwszeństwo 



Pani. Fizyogr. T. XXIII. — Zoologia. I 



