26 



Sylzńa tithys Lathr. -Zawadzki 3 Lusciola tithys Key. et Bla. -Dziedu- 



s z y c k i 39 



Syhtia thitys Lath. - Wodzie ki 6 Lusciola tythis Bla. - Karliński 42 



Sylvia tithys Lath.-Wodzicki 7 Ruticilla tithys Linn.-Kocyan 50 



Rutkilla thytis L a t h. - N o w i c k i 22 Ruticilla inornata Mad. - Kocyan 50 

 Ruticilla tithys - S c h a i 1 1 e r 26 Ruticilla tithys B e c h s t. - N i e z a b i t o w- 



Sylvia tithys L. - J a c h n o 27 s k i 



Kopciuszek zamieszkuje pagórkowate okolice i góry Europy południowej i umiar- 

 kowanej. W Anglii się nie gnieździ. Na północ sięga morza Północnego i Bałtyku, 

 brak go jednak w Prusach Wschodnich i na Pomorzu. Z Królestwa Polskiego znany 

 dotychczas tylko z części, leżących na południe od Warszawy. Na wschód po za Kró- 

 lestwo Polskie, Galicyę i Rumunię nie gnieździ się. 



W Galicyi wszędzie pospolity, zarówno na równinach jak i w górach, gdzie gnieź- 

 dzi się aż po najwyższe szczyty. Na zimę odlatuje. Wspomniane przez Kocyan a 

 (50) i F r i v a 1 d s z k y'e g o („Aves Hungariae") z Tatr Ruticilla inornata Mad. i Ruti- 

 cilla cairii Gerb. są to jako oddzielne gatunki opisane, młode okazy Ph. o. gibral- 

 tańensis. 



Cyaneeula Brehm. 



26. Cyaneeula svecica svecica (L.) 



Sylvia suecica L. - Pietruski 2 Cyaneeula suecica - Scłiaitter 26 



Sylvia suecica Lath.-Wodzicki 6 Lusciola suecica Key. et B 1 a. - D z i e d u- 

 Luscio/a suecica L a t h. -N o w i c k i 22 s z y c k i 39 



Forma ta gnieździ się na półwyspie Skandynawskim, w Laplandyi i północnej 

 Rosyi w kierunku południowym do 67° półn. szer. Zimuje w Afryce, a w Europie 

 umiarkowanej i południowej bywa tylko podczas wędrówek (przytem główna fala prze- 

 lotu idzie, zdaje się, przez Europę wschodnią), wtenczas też bywa i u nas, jak jest je- 

 dnak rzadka, świadczy to, że tylko Muzeum Zakopiańskie posiada jeden okaz tego pta- 

 ka, bitego w kraju. Okazy Muzeum Akademii Umiejętności w Krakowie są niewiado- 

 mego pochodzenia. Dane o gnieżdżeniu się tej formy w Galicyi należy odnieść do 

 C. c. cyaneeula (Wolf.) 1 ) 



27. Cyaneeula svecica cyaneeula (Wolf). 



Sylvia cyaneeula Meyer - Zawadzki 3 Cyaneeula leucocyana Brehm - Brunicki 52 

 Syfoia cyaneeula - S c h a u e r 34 Cyaneeula leucocyana Brehm - Niezabi- 



Cyanecula leucocyanea Ch r. L. B r.-Kocyan 50 t o w s k i 73 



Wskutek mieszania tej formy przez różnych autorów z poprzednią oraz ze wscho- 

 dnio-europejską C. s. volgae (Kleinschm.) trudno obecnie o jej geograficznem roz- 

 mieszczeniu coś pewnego powiedzieć. Według Hart er ta, gnieździ się ona we Fran- 



io gatunku stosowane. Pierwszeństwo autorstwa należy się Gm e 1 i n o w i, który go opisał pod nazwa 

 Motacilla gibraltariensis (C a r o 1 i a I. i n n e Systema Naturae per Regna tria Naturae..." Lipsiae 1789). 

 Ptak opisany przez Linneusza pod nazwą Motacilla titys (Syst. Nat. Ed. X 1758) jest to, jak sam 

 l.inneusz później przyznał (Syst. Nat. Ed. Xli 1766), samica Ph. ph. phoenicurus (L). (Według H a r- 

 l e r t a „Die Vógel der palSarktischen Fauna" Vol. [.). 



') Krajowi autorzy nie odróżniali tych dwóch form podróżniczków. Stąd też mówiąc o jednym 

 i tym samym ptaku (C. c. cyaneeula) używali nazw, stosujących się zarówno do tej, jak i do następ- 

 nej formy. 



