52 



W Galicyi pliszka żółta wszędzie w równinach jest dość pospolita. Przylatuje 

 w marcu, we wrześniu już znika. Jak daleko w góry się posuwa, dokładnych wia- 

 domości nie posiadam. Niezabitowski (73) podaje ją z Rytra (400 m.), według 

 Kocyana (50) w okolicach Orawicy już się nie gnieździ. Zawadzki (3) i Wó- 

 dz i c k i (6) w synonimach tej formy piszą Motacilla melanocephala, co jest błę- 

 dem, albowiem Motacilla f. melanocephala L i c h t. jest to inna, zupełnie dobrze zróż- 

 nicowana forma, gnieżdżąca się na półwyspie Bałkańskim. Wszystkie okazy Muzeum 

 Dzieduszyckich są to typowe M. f. flava L. 



78. Motacilla flava dombrowskii (Tschusi). 



Do tej pory znana tylko z Rumunii i Hercegowiny; czy się w tym ostatnim 

 kraju gnieździ, czy bywa tylko na przelocie, niewiadomo. 



W Muzeum im. T. Chałubińskiego w Zakopanem znajduje się jeden okaz 

 pliszki bez oznaczenia płci (prawdopodobnie samiec), w upierzeniu M. f. dombrow- 

 skii, zastrzelony w porze gniazdowej na Orawicy (5. V. 1883). Tylko zebranie więk- 

 szej ilości okazów z Tatr mogłoby wykazać, czy pliszka ta stale się tam gnieździ, czy 

 też zabicie tego samca należy traktować jako wyjątkowe. 



Motacilla flava borealis S u n d. 



Motacilla cinereocapilla Savi — Taczanowski, Ptaki krajowe T. I, str. 337. 



Forma ta zamieszkuje' północną Europę, zimuje w Afryce i Indyach. Tacza- 

 nowski (47) pisze: „często się trafia na przelocie wiosennym, a nawet całe stada 

 takich widywałem, lecz nigdy między gnieżdżącemi się", nie podając jednak, czy te 

 słowa mają się odnosić tylko do Królestwa Polskiego, czy też wogóle do wszystkich 

 ziem polskich. 



Taczanowski w synonimach Budytes cinereocapilla umieszcza Motacilla cine- 

 reocapilla Savi i Budytes cinereocapilla Brehm (= M. f. borealis Sund.), a z krót- 

 kiego opisu, jaki podaje, trudno sądzić którą rzeczywiście widywał. Przypuszczam 

 jednak, że mowa może być tutaj tylko o M. f. borealis Sund., która zamieszkuje 

 północ naszego lądu i na zimowiska ciągnie przez Europę umiarkowaną, a nie o M. f. 

 cinereocapilla Savi, zamieszkującej Włochy, Dalmacyę, Bośnię, Hercegowinę i Czar- 

 nogórze, i w Europie środkowej nigdy się niepojawiającej. Ze względu na to, że 

 Taczanowski nie mówi wyraźnie o pokazywaniu się tej pliszki w Galicyi, umie- 

 szczam ją tu jako ptaka, którego należenie do tutejszej fauny stwierdzone jeszcze 

 nie zostało. 



Anthus Bechst. 



Z jedenastu form tego rodzaju, notowanych w Europie, bądź to na przelotach, 

 bądź na gniazdowaniu, z Galicyi znanych jest tylko cztery; wszystkie jako ptaki stale 

 gnieżdżące się u nas. Należałoby zwrócić uwagę jeszcze na dwa świergotki, które ja- 

 ko ptaki rzadziej lub częściej sporadycznie się pojawiające, były obserwowane prawie 

 we wszystkich krajach Europy, a które w Galicyi nie były notowane, prawdopodobnie 

 tylko wskutek małej ilości poszukiwań ornitologicznych. Jeden z nich A. r. richardi 

 Vi ei 11., gnieździ się na Syberyi, zimuje w Indyach i południowych Chinach, lecz 

 w czasie wędrówek leci dość licznie i w kierunku południowo zachodnim ; bywał obser- 



