56 



śnieżnych opuszcza ojczyzną i wtenczas bywa obserwowany nieraz bardzo daleko od 

 miejsc swego gniazdowania. W Rosyi notowano go pod Orenburgiem, w gub. Sara- 

 towskiej, północnych częściach Samarskiej, w gub. Kurskiej, Charkowskiej, Połtawskiej, 

 Jekaterinosławskiej i na Krymie. Dalej na zachód w Dolnej Austryi, na Helgolan- 

 dzie i w Belgii. 



Z Galicyi znany jeden okaz młodego samca, zabity w Radwańcach w pow. So- 

 kalskim 1. II. 1877; okaz ten znajduje się w Muzeum im. Dzieduszyckich we 

 Lwowie. 



Alauda Linn. 



Hartę rt skowronki południowoeuropejskie („Ersetzt A. a. arvensis ais Brutvo- 

 gel schon im sudlichen Italien (besonders Apulien), auf Sizilien, Korsika und Sardinien, 

 in Dalmatien, Griechenland, der Tiirkei bis Sud-Ungarn und Sud-Russland". — Die Vóg. 

 der palaarkt. fauna V. I. p. 246) uważa za osobną formą. Bianchi jednak stanow- 

 czo występuje przeciwko wydzieleniu tej formy. Według tego autora „n.pH3HaKH, npH- 

 BeAeHHbie H a r t e r foM-b jxnn stoh (bopMbi, ao t3koh CTeneHH HenocroHHHbi, mto He 

 Moryrb xapaKTepH30BaTb He mrcbKO nojiBUjyb, ho nawe h M-fecTHyio pa3HOCTb Al. ar- 

 vensis, orpaHHMHTbcn >Ke onjmwh yó-b^jemeM-b, mto rH-B3,/j.HUj,iecH Ha K>rfe EBpo- 

 nbi h Ha ocTpoBax"b CpeAH3eMHaro MopH no^eBbie acaBopoHKH aojdkhh npe;i.CTaB/ifiTb 

 ocoóyio (bopMy, h He Haxo>ny B03M0>KHbiMT3 u . (St. Peterburg, Bul. Ac. Sc. V-e Serie 

 T. XXIII). Bianchi, przejrzawszy wiąkszą ilość skowronków z Rosyi, dochodzi do 

 przekonania, że wszystkie skowronki, zaczynając od Polski a kończąc na Lenie, wypa- 

 da uważać za jedną formą. 



Zdaje sią, że w danym wypadku należy przyznać Bianchi racyę, przyjmując 

 niemożliwość wydzielenia A. a. cantarella jako podgatunku. Pozostaje nierozstrzyg- 

 nięte pytanie, czy nie dałoby się skowronków niektórych okolic Europy wydzielić jako 

 odpowiednią morfę. Do takowej należałby egzemplarz Muzeum hr. Dzieduszyc- 

 kich (Nr. 554 i 5. IV. 1851, Poturzyce pow. Sokalski), zbliżający się swym wyglą- 

 dem do opisu Harterta A. a. cantarella Bp. 



87. Alauda arvensis arvensis Linn. 



Alauda arvensis L. - Pietruski 2 

 Alauda awensis L. - Zawadzki 3 

 Alauda awensis Linn.-Wodzicki 



Alauda awensis Linn.-Wodzicki 

 Alauda awensis L. - N o w i c k i 22 

 Alauda awensis - S c h a i 1 1 e r 26 

 Alauda awensis L. - Jachno 27 



Alauda Awensis L. -Łomnicki 28 

 Alauda awensis - S c h a u e r 34 

 Alauda awensis Linn. - Dzieduszyc- 

 ki 39 



Alauda awensis Lin.-Karliński 42 

 Alauda awensis Linn.-Kocyan 50 

 Alauda awensis L. - B r u n i c k i 52 

 Alauda awensis L. -Niezabitowski 73 

 Północna granica gniazdowania skowronka idzie od 70° półn. szer. na półwyspie 

 Skandynawskim, stopniowo opuszczając się ku południowi do szerokości Czerdyni na 

 Uralu. Począwszy od tej granicy skowronek gnieździ się w całej Europie. 



W Galicyi na równinach skowronek jest wszędzie pospolity od marca do listo- 

 pada. W górach według Kocyana (50) posuwa się do wysokości 1300 metrów nad 

 poziom morza i ma tam liczniej się gnieździć, aniżeli na łąkach, wyniesionych do 

 700 — 800 metrów. Według Wodzickiego (7) skowronek nie gnieździ sią powyżej 

 pól siewnych (700—1000 m.). 



