67 



Loxia pythiopsittacus Bechst.-Zawadz- Loxia pythiopsittacus Bech. - Dziedu- 



k i 3 szycki39 

 Loxia pityopsittacus Bechs. - Wodzi- Loxia pythiopsittacus auct. - K a r 1 i ń s k i 42 



cki 6 



Loxia pityopsittacus Bechs. - Wodzi- Loxia pityopsittacus Bechs t.-Kocyan 50 

 cki 7 



Loxia pytiopsittacus Bechs t. -Nowicki 22 



Zamieszkuje zachodnią część północnej Europy oraz kraje, leżące wpobliżu morza 

 Bałtyckiego. Dokładnie kraina jego gniazdowania z powodu braku wiadomości trudna 

 jest do określenia. Wiadomo jest, że gnieździ się na półwyspie Skandynawskim, w ca- 

 łej Finlandyi, gub. Ołonieckiej, zachodniej części gub. Archangielskiej, mniej więcej, 

 po Archangielsk, w zachodniej części gub. Wołogodskiej, gub. Nowgorodzkiej, Piotro- 

 grodzkiej, Pskowskiej, rosyjskich prowincyach nadbałtyckich, Litwie (według Tyzen- 

 hauza ma tam być rzadki; autor ten nie mówi do jakich części Litwy słowa te się 

 stosują, przypuszczam, że do gub. Kowieńskiej, Wileńskiej i po części Grodzieńskiej), 

 Prusach Wschodnich i zrzadka w Królestwie Polskiem. 



Na jesieni i w zimie przesuwa się nieco na południe i bywa wtenczas w całej 

 Europie umiarkowanej, był nawet notowany w północnych Włoszech. 



W Galicyi pojawia się rzadko i znany tylko z części zachodniej. S cha u er (34) 

 wspomina lata 1850, 1862 i 1865, w których się pokazał w okolicach Krakowa. Muze- 

 um Dzieduszyckich we Lwowie posiada stamtąd jeden okaz (6/IX 1862). Według 

 Wodzickiego (7) i Kocyana (50) w górach pojawia się bardzo rzadko. 



108. Loxia leucoptera bifasciata (Brehm) 



Loxia taenioptera Glog. - Zawadzki 3 Loxia leucoptera - Schauer 34 

 Loxia leucoptera Lath. - Wodzicki 6 Loxia bifasciata De Selys-Dzieduszy- 



cki 39 



Loxia leucoptera Nil s. - Wodzicki 7 Loxia bifasciata auct. - K a r 1 i ń s k i 42 

 Loxia leucoptera N i 1 s. - N o w i c k i 22 



Jest to najbardziej północna ze wszystkich zamieszkujących Europę form tego 

 rodzaju. Gnieździ się wyłącznie na krańcach lasów iglastych. Od czasu do czasu 

 wędruje w kierunku południowym i wtenczas bywa obserwowana w całej Europie umiar- 

 kowanej, dochodzi nawet do północnych Włoch i Węgier. 



W Galicyi, jakkolwiek rzadki, pojawia się jednak częściej niż L. pityopsittacus, 

 szczególniej we wschodnich częściach kraju. Schauer (34) wymienia rok 1845, 

 w którym był liczny w okolicach Krakowa. Muzeum Dzieduszyckich posiada 

 kilkanaście egzemplarzy z miejscowości : Mikołajów, Zamarstynów i Lwów. W Zako- 

 panem w Muzeum im. T. Chałubińskiego znajduje się para tych krzyżodziobów, 

 bitych w Tatrach w październiku 1889 roku. 



Pyrrhula Briss. 



109. Pyrrhula pyrrhula pyrrhula (Linn.) 



Fringilla pyrrhula M. - Zawadzki 3 Pyrrhula coccinea Selys-Brunicki 52 

 Frin^illa pyrrhula L. -Pietruski 2 Pyrrhula coccinea Selys-Niezabitow- 



Pyrrhula pyrrhula G m. - N o w i c k i 22 s k i 73 



