73 



Aczkolwiek droga ich przelotów przecina góry Uralskie już w gub. Permskiej i w dal- 

 szym ciągu idzie tylko przez Azyę, jednak pojedyncze okazy lecą od czasu do czasu 

 na zachód i były notowane jesienią i w zimie w całej niemal Europie. 



Zawadzki (3) wspomina o egzemplarzu poświerki szponiastej, złapanej pod 

 Lwowem; w Muzeum im. Dzieduszyckich znajduje się samica (Q 8/1 1891 r.), 

 zabita również pod Lwowem. 



STURNIDAE. 



Sturnus Linn. 



Północna granica gniazdowania szpaka w Europie idzie od 69° półn. szer. w Nor- 

 wegii przez 64° w Finlandyi poczem, stopniowo opuszczając się ku południowi, docho- 

 dzi do Uralu pod 60°40' półn. szer. Począwszy od tych granic szpak gnieździ się 

 w całej Europie, tworząc kilka form geograficznych; z powodu opisywania, kasowania 

 i ponownego przyjmowania dawniej nieuznanych form do znajomości tego rodzaju 

 wkradło się takie zamieszanie, że powiedzieć coś pewnego o ich geograficznem roz- 

 mieszczeniu można będzie dopiero po dokładnej rewizyi. Odnośnie Galicyi obchodzą 

 nas głównie dwie formy, z tych S. v. vulgaris L. zdaje się zamieszkiwać zachodnią 

 Europę (wschodnie granice tej formy nieznane prawdopodobnie przejdą gdzieś przez 

 Niemcy), a 5. v. sophiae Bianchi — całą wschodnią (dotychczas podany jako ptak 

 gniazdowy z gub. Piotrogrodzkiej, Nowgorodzkiej, Pskowskiej, rosyjskich prowincyi 

 nadbałtyckich, Smoleńskiej, Twerskiej, Besarabskiej, Riazańskiej, Samarskiej, Ufimskiej, 

 Permskiej, Wiatskiej, Tambowskiej, Chersońskiej i Orenburskiej). 



Sturnus vulgaris vulgaris Linn. 



Sturnus vulgaris L. - Pietruski 2 

 Sturnus vulgaris L i n n. - Z a w a d z k i 3 

 Sturnus vul&aris Linn.-Wodzicki 6 

 Sturnus vulgaris L. - N o w i c k i 22 

 Sturnus varius - S c h a i 1 1 e r 26 



Sturnus zmlgaris - Schauer 34 

 Sturnus varius M e y.-D zieduszycki 39 

 Sturnus vulgaris Linn. -Kocyan 50 

 Sturnus varius Mey. et Wolf-Brunicki52 

 Sturnus varius Mey. et Wolf-Nieza- 

 b i t o w s k i 73 



Sturnus vulgaris L. - Ł o m n i c k i 



W Galicyi się nie gnieździ. Dane powyższych autorów o tym szpaku należy 

 odnieść do 5. v. sophiae Bianchi. Możliwe jest, że się spotyka na przelocie, co 

 jednak dotychczas stwierdzone nie zostało. 



121. Sturnus vulyaris sophiae Bianchi. 



W Galicyi wszędzie na równinach i na podgórzu pospolity; w wyższych górach 

 widywany tylko podczas przelotów i to bardzo rzadko. Przylatuje w lutym lub marcu, 

 odlatuje w październiku, niekiedy jednak pozostaje dłużej, bo aż do końca grudnia. 

 Wszystkie szpaki, jakie z Galicyi widziałem, należą do tej formy. 



