104 



rales longae, in medio 18,6% longitudinis corporis aeąuantes. Pinna cau- 

 dalis distincte emarginata, lobis subacutis. Corporis latera maculis nebulo- 

 sis, fuscis, circiter 15 ornata (maculae parvae, nigrae absent). 



Tablica synoptyczna dla form, należących do podrodzaju Eulinneella. 



I. Trzon ogonowy długi, nizki i gruby, 26,8% długości ciała. Wysokość trzonu rze- 

 czonego zawiera się w jego długości 3 — 4 razy. Grubość trzonu, u jego początku, 

 jest większa od jego wysokości. Powierzchnia brzucha przed płetwami brzusznymi naga, 

 bez łusek. 



Phoxinus. Eulinneella phoxinus Ag. (Północne i środkowe: Europa, Azya). 

 Formuła: D. III 6 — 7; A. III 6 — 7; Sq. 80— 110; Long. tot. 80 — 115 mm. 1 ) 



II. Trzon ogonowy wyższy, z boków ściśnięty, mniej gruby; wysokość trzonu za- 

 wiera się w jego długości 2,2 razy, grubość trzonu przy jego początku, jest mniej- 

 sza, od jego wysokości. Powierzchnia brzucha pokryta łuseczkami. 



Phoxinus. Eulinneella phoxinus colchicus Berg. (Transcaucasia). 



Formuła: D. III 7; A. III 7. Long. tot. 85 mm. 2 ) 



III. Trzon ogonowy wyższy i mniej gruby, niż u typowej formy. Wysokość 

 trzonu zawiera się w jego długości 2,0 razy. Grubość trzonu przy jego początku jest 

 mniejsza od jego wysokości. Powierzchnia brzucha naga. Słabo występuje ciemny 

 pasek podłużny. 



Phoxinus. Eulinneella phoxinus ujmonensis Kaschtschenko. 

 Formuła: D. III 7; A. III 7. Long. tot. 66 mm. (Altai) 3 ). 



IV. Trzon ogonowy nieco wyższy i mniej gruby niż u typowej formy. Wyso- 

 kość trzonu zawiera się mniej niż dwa razy w jego długości. Grubość trzonu u jego 

 początku jest mniejsza od jego wysokości. Powierzchnia brzucha naga. 



Phoxinus. Eulinneella phoxinus Saposchnikowi Kaschtschenko. 



Formuła: D. III 7; A. III 7; Long. tot. 111 mm. (Altai) 3 ) 



Do typu Phoxinus Eulinneella zalicza Berg formę, którą nazwał Phoxinus pho- 

 xinus L. var. Sedelnikowi Berg. Wszakże z racyi, że ubarwienie tej formy jest od- 



') Dyagnoza Phoxinus phoxinus L. według Berg'a: „Corpore elongato, fusiformi, pedunculo cau- 

 dali longo, teretiusculo. Altitudo corporis 18,0 -23,2% longitudinis ejus aeąuat, longitudo capitis 21,9— 

 24,3°ó, longit. pedunculi caudalis 24,7 — 28,8f D . Os parvum semiinferum. Maxillare ad marginem anterio- 

 rem oculi attingens. Venter alepidotus, sed post aperturam branchialem utrinąue 7 — 8 sąuamarum serie- 

 bus praeditus. Pinnae pectorales longae 65 — 100° distantia P.-V. aeąuantes. Pinna caudalis distincte 

 emarginata, lobis subacutis. Crassittido pedunc. caudalis ad finem pinnae analis vulgo altitudinem cor- 

 poris minimam superat. Altitudo corporis minima 25 — 38°ó longitudinis pedunculi caudalis aeąuat. Cor- 

 poris latera maculis nebulosis fuscis magnis ornata; maculae parvae marginibus distinctis absent. 



2 ) Dyagnoza Phoxinus phoxinus colchicus Berg, według B e r g'a. „A Ph. phoxinus typ. pe- 

 dunculo caudalis breviore et altiore differt: altitudo corporis minima 42 — 46% longitudinis pedunculi cau- 

 dalis aeąuat. Crassitudo pedunculi caudalis, ad finem pinnae analis multo minor quam altitudo corpo- 

 r is minima. Pinna caudalis parum emarginata. Venter plus minusre sąuamis tectus. 



3 Dla obu tych form nie podał Berg dyagnozy. Wogóle są to formy niedokładnie zbadane. 



