105 



mienne od typowego ubarwienia strzebel, należączych do podrodzaju Eulinneella, a nad- 

 to i stosunki długości i wysokości trzonu ogonowego są różne, więc zaliczyć ją muszę 

 do podrodzaju Łagowskiella. 



Tablica II. 



Wymiary uskutecznione nad okazami z podrodzaju Eulinneella — rodzaju Phoxintts Ag. 



Nazwy części ciała 

 i ich określenie 



Ph. Eulinneella 

 phoxinus L. 



średnie 

 z 10 okazów ') 



Ph. Eulinneella 

 phoxinus col- 

 chicus Berg. 



średnie 

 z 4 okazów 



Ph. Eulinneella 

 phoxinus ujmo- 

 nensis Kasch- 

 tschenko 



wymiary 

 1 okazu 



Ph. Eulinneella 

 phoxinus Sa- 



poschnikowi 

 K a s c h- 



t s c h e n k o 



wymiary 

 1 okazu 



Longitudo corporis totalis . . . 



I ongitudo corporis 



„ capitis 



, pedunculi caudalis . . 

 Summa altitudo corporis. . . . 

 Minima „ „ .... 



Spatium antedorsale 



„ postdorsale 



Longitudo pinnae dorsalis . . . 

 Altiłudo „ i ... 



Longitudo pinnae analis. . . . 

 Altitudo „ ..... 

 Longitudo pinnae pectoralis . . 



ventralis . . . 



Distantia inter P. et V 



Longitudo pinnae caudalis . . . 



radii centralis pinnae C. 



Spatium anteoculare 



postoculare 



interoculare 



Diameter oculi 



Altitudo capitis 



Latitudo „ 



„ pedunculi caudalis . . 



mm. mm. 



63 ad 95 



100 $ 

 23,2% 

 26,8$ 

 20,3$ 



7,0% 

 52,7% 

 36,3$ 

 10,955 

 17,0$ 

 10,2% 

 16,7% 

 18,2$ 

 14,8$ 

 22,8% 

 20,0$ 

 12,2% 



7,3% 

 10,6% 



7,8$ 



6,1$ 

 16,1$ 

 13,1$ 



8,0$ 



mm. mm. 

 75 ad 87 



100 $ 



23,5$ 



25,2$ 



24,5$ 



10,3$ 



52,4$ 



35,8$ 



11,1$ 

 16,8% 

 10,2$ 

 16,4% 

 19,0$ 

 15,2% 

 24,0$ 

 21,1$ 

 13,4% 



7,3$ 

 11,2$ 



7,3$ 



5,6$ 

 18,0$ 

 13,0$ 



6,6$ 



mm. 



66 



100 % 

 22,3$ 

 25,0$ 

 17,8$ 



9,9$ 

 i 53,6$ 

 36,6% 

 12,5$ 

 17,5$ 

 10,7$ 

 16,6$ 

 18,8$ 

 14,3$ 

 23,6$ 

 19,8% 

 14,3$ 



6,3% 

 12,0$ 



6,5$ 



6,3$ 



mm. 

 111 



100 $ 



21,6$ 



26,8% 



20,6$ 



8,9$ 



14,9$ 



') Okazy brane do mierzenia pochodziły z najrozmaitszych miejscowości, od Muromu na północy 

 do Salhyry w Krymie, od Donu przez całą Syberyę, aż do jeziora Chanka. Różnice u wymierzonych 

 okazów są niekiedy większe, aniżeli pomiędzy okazami dwuch gatunków. To też sądzę, że w przyszłości na 

 tym terenie obszernym, znajdą się różne formy, objęte obecnie nazwą wspólną Phoxinus phoxinus L. 



