108 



Tablica synoptyczna dla form. należących do podrodzaju Eupallasella. 



I. Długość szczęki dolnej mniejsza od wysokości trzonu ogonowego. Linia na- 

 boczna pełna. Szczęka dolna nie tworzy wyraźnego kątowatego wzniesienia w miejscu 

 połączenia stawowego z czaszką. 



1. Długość płetw piersiowych wynosi nie więcej nad 60^ przestrzeni, zawartej 



pomiędzy P. — V. (średnio 57° ). 

 A. Najmniejsza wysokość ciała stanowi nie więcej 50° długości trzonu ogono- 

 wego (średnio 47%). 



Phoxinus Eupallasella pereniirus *) Pallas. (Syberya, Amur, Europa; porzecze Dwiny, 



Kamy i Dniepru). 



Formuła: D. III 7; A. 7 — 8; Sq. 70 — 80; Long. tot. 100— 150 mm. 



AA. Najmniejsza wysokość ciała stanowi więcej niż 50° długości trzonu ogo- 

 nowego (średnio 59° ). 

 Phoxinus Eupallasella perenurus sachalinensis Berg 2 ) (Sachalin). 

 Formuła: D. III 7; A. III 7; Sq. 75 — 80; Long. tot. 150 mm. 



2. Długość płetw piersiowych wynosi więcej niż 65° przestrzeni, zawartej po- 



między P. — V. (średnio 67° ). 



Phoxinus Eupallasella perenurus mantschuricus Berg. 3 ). (Amur środkowy i dolny). 

 Formuła: D. III 7; A. III 7 — 8; Sq. 75 — 84; Long. tot. 150 mm. 



II. Długość szczęki dolnej zwykle większa aniżeli wysokość trzonu ogonowego. 

 Szczęka dolna tworzy wzniesienie wyraźne kątowate w miejscu połączenia stawowego 

 z czaszką. Linia naboczna niecała. Wzdłuż ciała pas złotawy. 



Phoxituis Eupallasella perenurus stagnalis Warpachowski 4 ). (Gub. Niżenowgo- 



rodzka i Kazańska). 

 Formuła: D. III 7; A. III 6 — 7; Sq. 70 — 80; Long. tot. 125 mm. 



*) Jak uprzednio zaznaczyłem, zachowuję nazwę „perenurus", nadaną przez P a 1 1 a s'a, a nie 

 perenurus. 



Dyagnoza Phoxinus perenurus, peienurus Pall., według B e r g'a jest następująca. „Os par- 

 vum, maxillare lineam verticalem marginis anterioris oculi paulo non attingens, sive attingens. Pinna 

 caudalis parum excisa, lobis rotundatis; analis et dorsalis rotundatae. Linea lateralis vulgo completa. 

 Corporis lateribus maculae panae nigrae sparsae. Corpus altum, cujus altitudo longitudinem pedunculi 

 caudalis superat (vulgo atque longitudinem capitis superat, rarius iidem aeąualis est) et non minus quam 

 24% (vulgo non plus quam 28,5° ) longitudinis corporis aeąuat. Pedunculus caudalis altus, altitudo corpo- 

 ris minima non minus quam 40J, longitudinis pedunculi caudalis aequat. Crassitudo pedunculi caudalis ad 

 initium ejus, altitudine corporis minima conspicue minor. Longitudo pinnae pectoralis vulgo minor 

 quam 65 3 distantiae inter initia P. et V. Systema Oceani Borealis, a Dwina septentrionalis usque ad 

 Kolimam, Kama, Dniepr (Njeshin). In lambus non profundis". 



-) Dyagnoza Phoxinus perenurus sachalinensis Berg. „Altitudo pedunculi caudalis (ad initium 

 pinnae caudalis) 58 — 60% longitudinis ejus aequante. Linea lateralis parum curvata. Insula Sachalin*. 



z ) Dyagnoza Plioxinus perenurus mantschuricus Berg. „Formae typicae simillimus, a qua dif- 

 fert corpore altiore (altitudine ejus non minus quam 28,5 3 longitudinis aequante), pinnis pectoralibus non 

 minus quam 65J distantiae P. — V. aequantibus. Amur medius et interior". 



4 ) Dyagnoza Phoxinus perenurus stagnalis Warpachowski. „Longitudo mandibulae vulgo 

 altitudinem corporis minimam superat. Mandibula subito sursum reflexa. Dentale ad marginem postero- 

 inieriorem protuberantia praeditum. Linea lateralis incompleta. Lacus prov. Kasan et Nishnij Nowgorod*. 



