1 2 1 



szyni trzonem ogonowym (11 — 12 d ; 9,9%), dłuższą głową (24 — 28% ; 22,7%), nie 

 mówiąc o innych drobniejszych różnicach. Od drugiej formy różni się małym otwo- 

 rem paszczowym, krótkością szczęk i długością płetw. Różnice wyliczone, a zarazem 

 forma głowy i ciała, co najlepiej się uwidoczni gdy porównamy rysunki, świadczą 

 stanowczo za samodzielnością formy. To też na mocy wszystkich danych, jakie obec- 

 nie posiadamy, możemy uznać formę, opisaną przez pp. L. i W. za odmienną od in- 

 nych, dotąd poznanych. 



Odkrycie strzebli jeziornych w obrębie naszego kraju, jest niezmiernie ważnym 

 przyczynkiem do naszej fauny ichtyologicznej. Zbadanie ściślejsze i dokładniejsze, tak 

 samej formy, jak i jej rozmieszczenia na przestrzeni wód naszych, stanowić powinno 

 zadanie najbliższe dla naszych ichtyologów. 



Dla bardziej szczegółowego porównania formy, opisanej przez pp. L. i W. z in- 

 nemi, z nią pokrewnemi, ułożyłem dwie tablice, 6 i 7; pierwsza z nich podaje wy- 

 miary procentowo obliczone, na podstawie danych, dostarczonych przez badaczy, druga 

 przedstawia wymiary procentowo wyliczone, lecz uzyskane z bezpośredniego mierzenia 

 fotografii i rysunków, podanych przez autorów. 



Objaśnienia Tablic wymiarowych i rysunkowych. 



Tablice wymiarów. 



Tablica wymiarów I. Średnie z wymiarów, uskutecznionych nad okazami z 4 

 podrodzajów: Eulinneella, Łagowskiella, Eupallasella i Czekanow- 

 skiella, rodzaju Phoxinus A g. 



Zebrałem wymiary wszystkich okazów dla każdego podrodzaju 

 i obliczyłem stosunek procentowy odnośnie długości ciała (bez dłu- 

 gości płetwy ogonowej), a następnie wyliczyłem średnie dla każdego 

 z 4 podrodzajów. Wymierzonych okazów z podrodzaju Eulinneella 

 było 14; Łagowskiella 10; Eupallasella 28; Czekanów skiella 13. 



Tablica wymiarów II. Wyliczone są średnie dla 4-ch form, zaliczonych do pod- 

 rodzaju Eulinneella; z tego podrodzaju usunąłem formę nazwaną przez 

 B e r g'a Ph. Sedelnikowi, a to z racyi obecności u niego wzdłuż bo- 

 ków ciała pasa ciemnego, tak charakterystycznego dla podrodzaju 

 Łagowskiella. 



Tablica wymiarów III. Wyliczone są średnie dla 3-ch form, które zaliczam do 

 podrodzaju Łagowskiella. W tym podrodzaju pomieściłem formę Ph. 

 Sedelnikowi Berg. 



Tablica wymiarów IV. Wyliczone są średnie dla 8-iu form, które zaliczam do 

 podrodzaju Eupallasella. Cztery z tych form, mianowicie, Ph. Jelskii 

 Dyb. i Ph. altus W a r p.; Ph. variabilis W a r p.; Ph. Sabanjewi 

 Warp. nie są dokładnie poznane. 



Tablica wymiarów V. Wyliczone są średnie dla 8-iu form, które zaliczam do 

 podrodzaju Czekanowskiella. Dwie z tych form mianowicie Ph. Slrau- 

 chi Warp. i Ph. sublaevis Warp. nie są dokładnie poznane. 



